مهدی زریننام
نظر جنابعالی به عنوان صاحبنظر حوزه معماری، درباره سبک و سیاق نماسازی و معماری تهران که از روشهای ایرانی ـ اسلامی پیروی نمیکند، چیست؟
معماری شهر تهران معماری جالبی نیست و سنخیتی با معماری ایرانی ـ اسلامی ندارد. این هم به دوران کنونی منحصر نیست و از سال 1320 به بعد شکل گرفته است. در دوران پهلوی تنها چند ساختمان در تهران با نگاه به معماری باستان و برخی نیز به معماری اسلامی ساخته شد اما پس از كودتاي 28 مرداد و شدت گرفتن مدرنیسم در ایران، تفکر طوری شد که معماری مدرن جایش را گرفت. پس از آن، دوران پست مدرنیسم رسید و ساختمانهای عجیب و غریب شکل گرفت و سپس دوران پست مدرن هم در اروپا دورانش بسر رسید و در ایران هم ادامه نیافت. بعد از آن معماری قرون وسطی اروپایی رواج یافت که با شرایط فرهنگی و اقلیمی و معماری ما سنخیتی ندارد و از نمای شیشهای و آلومینیومی استفاده میکنند که خود در مواقع خطر، زلزله و انفجار بسیار خطرناک است، چرا که همچون ترکش به هر سویی پرتاب میشود. اکنون هم معماری دوران نئوکلاسیک اروپا در برخی ساختمانها رواج پیدا کرده و بیشتر ساختمانهای مجلل را این طور میسازند و تبلیغات بسیاری هم برای آن میکنند و میگویند با نمای رومی ساخته شده است این در حالی است که سبک معماری قدیم ما بهتر است و ایرانیها گنبد را اختراع کردهاند. از طرف دیگر این ساختوسازها همه کاذب است و با رابیتس ساخته میشود و پیروی از مد دارد چرا که بازار جذب میکند و بساز و بفروشها از آن تقلید میکنند که اصلا نمیدانند چه سنگی کجا باید به کار برود.
چهطور میتوان این را سامان داد و جلوگیری کرد؟
با آییننامه نمیشود این وضع را کنترل کرد. طرحی هم در شورای شهر با عنوان الزام به رعایت اصول معماری ایرانی - اسلامی تهیه کردیم و در دستور کار داریم. بنابر این باید نمای شیشهای برای ساختمانها ممنوع شود و به افرادی که نماسازی با سبک ایرانی دارند تخفیف در عوارض بدهیم. نمای آلومینیومی را هم ما و هم شورایعالی معماری و شهرسازی درخواست دادهایم که ممنوع شود و امیدواریم بتدریج در شهرهای دیگر هم
ممنوع شود.
نمادهای ماسونی که در برخی ساختمانها دیده میشود چطور؟
این نمادها زیاد است و برخی از آنها شبیه نمادهای ایرانی است و برخی از آنها شناخته شده و برخی ناشناخته است. آنهایی که شناخته شده است را به شهرداری هشدار دادیم که دقت کنند و جلوگیری کنند و آنهایی که ساخته شده را اصلاح کنند و مدت زمانی را برای صاحبان ساختمان در نظر بگیرند که اصلاح کند و بنا به تشویق برای اصلاح آن باشد.
آقای مهندس! با توجه به اینکه جدایی شهرری و تهران از نظر خدمات شهری جدی شده است آیا میتوان از آن جلوگیری کرد؟ رایزنیها برای جلوگیری ازاین کار به کجا رسید؟
این مصوبه دولت است و اگر دولت بخواهد میتواند آن را ملغی کند و من هم با این موافقم که ری از نظر سیاسی که همان تشکیلات فرمانداری است جدا و مستقل باشد اما خدمات شهری و شهرداری جدا نشود. از نظر خدمات شهری، ری و تهران در یکدیگر تنیده شدهاند و به همین خاطر از سال 65 تاکنون، مصوبه جدایی ری از تهران اجرایی نشد؛ اینگونه نبود که دولتهای قبلی نخواهند این قانون را اجرا کنند، بلکه نتوانستند به دلیل پیچیدگیهای مسائل مدیریت شهری این کار را انجام دهند. مهمترین آسیبی که این اقدام به دنبال دارد این است که ری به نقطه جاذب جمعیتی بدل خواهد شد و از آنجا که این منطقه چسبیده به تهران است، مشکلاتی برای پایتخت به دنبال خواهد داشت. کمیته تخصصی متشکل از نمایندگان مجلس، نظر خود را در این باره اعلام کرد و قرار شد پس از برگزاری انتخابات شوراها در سال آینده، ری از تهران جدا شود. این طور هم که دولتیها اظهار میکنند، جدایی ری از تهران قطعی است اما درباره زمان و چگونگی انجام آن بیاطلاعم.
شهر تهران دچار معضلی به نام ترافیک است به همین دلیل برخی طرحها برای اضافه شدن تونل و 2طبقه کردن اتوبانها اجرا میشود اما از سوی دیگر برخی خیابانهای اصلی را به پیادهراه تبدیل میکنند؛ این دو با هم تناقض ندارد؟
افزایش ماشینها به سهولت تردد انسانها کمک کرده است اما گاهی آنقدر غالب میشود که انسان فراموش میشود. در جایی که ترافیک به بنبست میرسد باید راه باز کنند و حتی 2طبقه کردن معابر را اجرایی کنند و تونل بسازند اما برخی مناطق شهری است که پیشینه فرهنگی و خاص دارد، همچون بازار تهران که میشود پیاده راهسازی کرد. همینطور که میبینیم در حوالی بازار تهران تردد راحتتر شده است.
خیابان 17شهریور چطور؟
در خیابان 17 شهریور کار را شهرداری شروع کرد، اینکه درست است یا خیر با توجه به اینکه در دست اقدام است نمیتوان سخنی گفت و باید کمک کنیم به بهترین وجه کار انجام شود و کمترین نارضایتی پیش نیاید. بهرغم اینکه ترافیک این محدوده به معابر دیگر سراریز شده امیدواریم بزرگراه امام علی (ع) سریعتر آماده شود تا بار ترافیکی این مناطق سبک شود.
شهرداری و دولت هر ساله بر سر بودجه مترو و اختصاص اتوبوسهای داخل شهری مناقشه دارند، نظر شورا چیست؟
برای مترو مصوبه مجلس 290 میلیارد تومان پیشبینی کرده و 100 میلیارد تومان هم یارانه در نظر گرفته شده است اما یارانهها همیشه در نیمه دوم سال اختصاص مییابد این در حالی است که مترو روزمره نیاز به اعتبار دارد و کار سخت است. الان هم که دولت قول داده بودجه را تخصیص دهد اما آنهایی که تخصیص داده شده هم هنوز پرداخت نشده است. در موضوع اتوبوسها هم از سال اول ریاست جمهوری آقای احمدینژاد قرار شد هر سال 1000دستگاه اتوبوس به شهرداری تهران بدهند اما هیچ سالی به این رقم نرسید و برخی سالها 100 دستگاه و حتی 40 دستگاه دادند و امسال هم اتوبوسی نرسیده است. الان ناوگان فرسوده داریم و اتوبوسهای بالای 7 سال باید جایگزین شود. آنهایی که میگویند اتوبوس دادیم آمار 7سال گذشته را با هم جمع میکنند اما افزایش مسافران اتوبوس نیازها را افزایش داده و باید ناوگان ما به 11 هزار اتوبوس برسد و الان شهرداری از بودجه خودش اتوبوسهای دوکابین خریده و حتی گمرکی پرداخت کرده و وارد خطوط شده است. بنابراین باید با گفتوگو مشکلات را حل کنند.