
روز بزرگداشت و تولد محمد بن زکریای رازی، دانشمند نامدار جهان اسلام (244ش)
محمد بن زکریای رازی در سال 251 هجری قمری در شهر ری متولد شد. در اوان جوانی به فراگیری علم کیمیا و شیمی پرداخت سپس ترک کیمیاگری کرد و در سن 40سالگی به تحصیل طب پرداخت تا آنکه مرجع تمام اطبای زمان خود شد. شهرت او در میان همگان به حدی رسید که عربها او را طبیبالمسلمین و به مناسبت اینکه کتابهای او به زبان عربی است، جالینوس العرب، خواندهاند. رازی بعدها به سرپرستی بیمارستانهای معروف عصر خود از قبیل بیمارستان بغداد و ری برگزیده شد. همچنین کشف الکل از جمله نتایج تحقیقات او در کیمیا بوده است. برای محمد بن زکریای رازی، 56 کتاب در طب، 33 کتاب در علوم طبیعی، 17 کتاب در فلسفه، 14 کتاب در الهیات، 22 کتاب در کیمیا و دهها اثر دیگر در علوم مختلف عنوان کردهاند که تا 184 عنوان برشمرده شده است. سرانجام این دانشمند بزرگ مسلمان در 60 سالگی جان به جانآفرین تسلیم کرد و در ری مدفون شد. سالروز تولد این پزشک شهیر مسلمان و ایرانی، برابر با 5 شهریور، در جمهوری اسلامی ایران به عنوان روز بزرگداشت این شخصیت
برجسته علمی نامگذاری شده است.
شهادت عالم مجاهد سیدقطب، نویسنده و مبارز مسلمان مصری (1966م)
سیدقطب، عالم مبارز مسلمان مصری در سال 1906م در این کشور به دنیا آمد و در کودکی حافظ کل قرآن شد. وی پس از طی تحصیلات ابتدایى خود عازم قاهره شد و دوره دبیرستان و دانشگاه خود را در این شهر به پایان رساند. سیدقطب در ابتدا با گرایش به چپ، فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی خود را آغاز کرد اما آشنایى با حسن البَنّاء، بنیانگذار سازمان اخوانالمسلمین، مسیر زندگی وی را دگرگون کرد و باعث شد به آغوش اسلام بازگردد. سیدقطب پس از مدتی علاوه بر طی تحصیلات جدید و فراگیری علوم اسلامی به جرگه اعضای جنبش اخوانالمسلمین پیوست. سیدقطب چندی بعد به عنوان نظریهپرداز اخوانالمسلمین مطرح شد و با زبان و قلم به نشر افکار و اندیشههای اسلامی همت گماشت. سیدقطب پس از سفر به آمریکا و آشنایى با اوضاع و احوال و ماهیت سیستم حکومتی و اجتماعی آن کشور کتابی به نام «آمریکایى که من دیدم» نوشت و در آن با ارائه چهره غیرانسانی امپریالیسم آمریکا، پرده از ماهیت ناهنجار و ضدانسانی نظام حکومت ایالات متحده برداشت. وی که مدتها سردبیر نشریات و مدیر تبلیغات جمعیت اخوانالمسلمین بود، در سال 1954 به جرم فعالیتهای سیاسی توسط رژیم جمال عبدالناصر دستگیر و به حبس ابد محکوم شد و در زندان از نوشتن و مطالعه محروم شد. با این حال، سیدقطب پس از 8 سال محکومیت به دلیل ابتلا به بیماری ریوی آزاد و بار دیگر به اتهام شرکت در یک توطئه براندازی، دوباره دستگیر شد. سیدقطب این بار به مرگ محکوم شد و این متفکر و اندیشمند مسلمان سرانجام در 27 آگوست 1966م همراه دو تن از یاران خویش به دار آویخته شد. از جمله معروفترین آثار ارزشمند سیدقطب که به فارسی نیز ترجمه شده است میتوان از: «ما چه میگوییم»، «عدالت اجتماعی در اسلام»، «اسلام و صلح جهانی»
و نیز «تفسیر قرآن» و... نام برد.
انقراض فرمانروایی اسماعیلیان در ایران توسط «هلاکوخان مغول» (654 ق)
در سال 652 ق، منگوقاآن خان مغول، برادرش هلاکوخان را برای براندازی حکومت اسماعیلیان به ایران فرستاد. در آن زمان، ریاست اسماعیلیه، با رُکنالدین خُوَرشاه بود. هلاکو، او را به اطاعت خود خواند. خُوَرشاه به صوابدید خواجه نصیرالدین طوسی، فرمانبرداری از مغول را پذیرفت و برادر خود را به خدمت هلاکو فرستاد ولی در تسلیم قلعهها تَعلُّل نمود. سرانجام پس از یک سال، به نصیحت خواجه نصیرالدین طوسی، در ذیقعده سال 654ق به تسلیم هلاکو درآمد. هلاکو، ضمن احترام به خُوَرشاه، فرمان داد تا همه قلعههای اسماعیلیه که عدد آنها به صد قلعه میرسید ویران کرده، اموال و خزائن آنها را به تاراج بُردند. به این طریق، در سال 654 ق، دولت اسماعیلیه، پس از یکصد و هفتاد و هفت سال برچیده شد. سرانجام، رُکن الدین خُوَرشاه که آخرین شاهِ اسماعیلی بود و از طرف هلاکو به نزد برادرش منگوقاآن خان فرستاده میشد، در کنار جیحون به دست همراهانِ مغولیِ خود کشته شد.