تيم بي‌دفاع

باربد بهراد: قبل از اینکه تمام تفکر و تمرکز بارسا و طرفداران این تیم به بازی بعدی بارسلونا در لالیگا معطوف شود، قصد دارم نگاهی گذرا به بازی شنبه بارسلونا (پیروزی 5-4 برابر دیپورتیوولاکرونیا) و حوادث غیرعادی آن بازی داشته باشم و نکات مثبت و منفی آن را مرور کنم و در کنار آن به بررسی عملکرد ویلانووا در این فصل بپردازم. ابتدا از نکات مثبت این بازی برای بارسلونا شروع می‌کنم. مسلما اولین نکته مثبت بازی لیونل مسی بود. پس از دو بازی سنگین به همراه آرژانتین، لیونل مسی یک بار دیگر برای بارسلونا هت‌تریک کرد. مسی تاکنون 15بار در لالیگا برای بارسلونا هت‌تریک کرده که بهترین رکورد تاریخ باشگاه است. رکورد قبلی با 14 هت‌تریک در اختیار سزار بود. نکته مثبت بعدی نزدیک شدن به رکورد پله است. وقتی از مسی درباره رکوردهایش سوال می‌شود؟ می‌گوید اینها فقط آمار و ارقام هستند ولی این آمار و ارقام حقایق درخشانی را نشان می‌دهند. لیونل مسی قبلا رکورد بیشترین تعداد گل زده برای یک باشگاه در یک فصل را کسب کرده بود (72 گل)، همچنین رکورد بیشترین گل زده در یک فصل لالیگا را با 50 گل و بیشترین گل زده برای برنده کفش طلای اروپا را نیز با 50 گل از آن خود کرد و اخیرا با 12 گل در یک سال با رکورد بیشترین گل زده در تیم ملی آرژانتین برابری کرد. همچنین تعداد گل زده وی برای بارسلونا در سال 2012 به عدد 59 رسید که رکورد خود را در سال 2010 بهبود داده است. تعداد گل زده مسی برای باشگاه و تیم ملی در سال 2012 به عدد 71 رسیده است که تنها 4 گل با رکورد پله در سال 1959 فاصله دارد. خبر خوش بعدی درباره تیتو ویلانوواست. وی با 7 پیروزی و یک تساوی در 8 هفته ابتدایی لالیگا با بهترین رکورد تاریخ لالیگا برای یک مربی در اولین فصل سرمربیگری خود در لالیگا برابری کرده است.ولی نکات منفی هم کاملا واضح به نظر می‌رسد: خط دفاعی؛ 11 گل خورده در 8 بازی لالیگا ضعیف‌ترین خط دفاع بارسلونا در 10 سال اخیر بوده است که 2 برابر آمار فصل قبل است. اوساسونا که در قعر جدول قرار دارد نیز 11 گل خورده است. از بعد از شکست 4 بر 3 در ‌ماه مارس 2009 تاکنون هیچگاه بارسلونا در یک بازی 4 گل دریافت نکرده بود. والدز در این فصل در 13 بازی 18 گل دریافت کرده است (11 لالیگا، 3 لیگ قهرمانان و 4 سوپرجام). بارسا در فصل 12-2011 این تعداد گل را در 33 بازی اول خود (تا 15 ژانویه) دریافت کرد. در فصل 11-2010 این تعداد گل در 31 بازی اول (تا 16 ژانویه)، در فصل 10-2009 در 30 بازی (تا 5 ژانویه) و در فصل 09-2008 در 24 بازی (تا 9 دسامبر) وارد دروازه بارسلونا شده بود. بارسلونا حتی در فصل اول گوآردیولا نیز در کار دفاعی بسیار بهتر از تیم ویلانووا کار کرده بود. آمار بارسلونا در کار دفاعی در این فصل ضعیف بوده است ولی اجازه دهید کمی عمیق‌تر به این مساله بپردازیم. این اولین فصل ویلانووا به عنوان سرمربی در بارسلونا و البته اولین فصل تجربه سرمربیگری ویلانوواست و طبیعی است که هنوز تیم تحت نظر او به فرم مطلوب و ایده‌آل نرسیده باشد. هر مربی برای کسب تجربه کافی در این زمینه و نیز برای انتقال تفکرات خود به بازیکنان تیم نیاز به زمان دارد. ویلانووا در اولین تجربه سرمربیگری خود و در بازی‌های اول فصل که بعضا بازی‌های بزرگی بودند، با مصدومیت‌های بسیار زیادی روبه‌رو بود. کوئنکا و آبیدال تاکنون در این فصل با تیم تمرین نکرده‌اند و مونیسا نیز در اولین بازی تدارکاتی فصل مصدوم شد و شاید فوریه دوباره به تیم بازگردد. پویول 3 مصدومیت متفاوت داشته و در اکثر بازی‌های بارسا غایب بوده است. مصدومیت پیکه نیز مدتی است او را از‌ ترکیب بارسلونا دور نگه داشته است. تیاگو که کل پیش‌فصل را از دست داده بود در ششمین بازی بارسا در این فصل برای اولین‌بار به میدان رفت ولی خیلی زود دوباره مصدوم شد و تا مدتی از‌ ترکیب به دور خواهد بود. آلوز نیز یک‌بار در ابتدای فصل و یک‌بار در ال‌کلاسیکوی لالیگا مصدوم شد و در چندین بازی حضور نداشته است. اینیستا حدود 3 هفته از ‌ترکیب بارسا دور بوده است. مدتی نیز بارسلونا آلبا را به دلیل بیماری در اختیار نداشت. مصدومیت‌ها به تنهایی نباید برای تیمی که قصد دارد برای تمام جام‌ها در طول فصل بجنگد مشکلی ایجاد کند ولی در نظر بگیرید که ویلانووا اولین فصل خود در بارسا را تجربه می‌کند و وقتی یک مربی بخواهد تفکرات خود را به تیم تزریق کند بدترین خبر این است که مجبور است در هر بازی ‌ترکیب متفاوتی نسبت به بازی‌های گذشته به میدان بفرستد و بارسلونا در هیچ دو بازی این فصل‌ترکیب یکسانی را در زمین شاهد نبوده است. شاید اگر پپ در این فصل سرمربی بارسلونا بود این همه مصدوم نمی‌توانست برای او دلیل قانع‌کننده‌ای برای چنین آمار بدی در وضعیت دفاعی باشد ولی وقتی یک مربی جدید روی نیمکت بارسلونا حضور دارد، باید پذیرفت که چنین آمار بالای مصدومیت بازیکنان در آغاز به کار وی روی عملکرد تیم او تاثیر زیادی می‌گذارد. شاید عده‌ای نخریدن یک مدافع مرکزی را به عنوان یک انتقاد به ویلانووا مطرح کنند. ولی فراموش نکنید که بارسلونا تیمی است که برای هر نقطه ضعف تیم خود قبل از هر چیز در خانه به دنبال راه‌حل می‌گردد. بارسلونا در پست دفاع مارک بارترا، مدافع
21 ساله خود را دارد. دلیلی وجود ندارد که به وی فرصت کافی برای اثبات خود نشان داده نشود. گرچه بارترا در این فصل به طور رسمی به تیم اصلی منتقل شده است ولی در 3 سال گذشته بارها در تیم بارسلونا بازی کرده است و هر بار هم بازی قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته است. او کاپیتان تمام تیم‌های پایه بارسلونا بوده است و باید به مربی‌ای که ‌ترجیح می‌دهد حداقل در یک نیم‌فصل به جای خرید مدافع جدید به وی اعتماد کند، حق داد. اگر برای بررسی عملکرد خط دفاع بارسلونا به تحلیل‌های پس از بازی و نمراتی که سایت‌های بزرگ حامی این تیم پس از هر بازی به بازیکنان داده‌اند سر بزنیم، می‌بینیم که در این فصل پیکه و مونتویا بهترین مدافعان بارسا بوده‌اند و آدریانو، دنی ‌آلوز و پس از آنها ماسکرانو عملکرد ضعیف‌تر از حد انتظار در تیم داشتند. مسلما افت بازیکنانی مانند دنی‌ آلوز و ماسکرانو که در فصل قبل عملکرد بسیار خوبی داشتند یکی دیگر از عوامل ضعف دفاعی بارساست و با بازگشت این بازیکنان به بهترین فرم خود می‌توان انتظار تقویت خط دفاع را داشت. حداقل 11 گل از 17 گل دریافتی بارسلونا را می‌توان مستقیما به ضعف دفاعی تیم مرتبط دانست و اشتباهات مستقیم عناصر دفاعی بسیار بیشتر از مهارت تیم حریف در این گل‌ها تاثیر داشته است. نمی‌خواهم در بررسی علل ضعف خط دفاعی، والدز را فراموش کنم. او مطمئنا در بهترین فرم خود که در فصل 11-2010 و بویژه در سال 2011 قرار داشت نیست و بسیار با آن سطح فاصله گرفته است، ولی اگر اشتباهات او را کنار بگذاریم باز هم وضع خط دفاع تیم چندان بهبودی پیدا نمی‌کند و بسیار از سطح مورد انتظار به دور است. ولی مهم‌ترین نکته‌ای که در پایان باید در نظر گرفت این است که گرچه تیم ویلانووا عملکرد ضعیفی در کار دفاعی داشته است ولی در مقابل در کار هجومی بسیار موفق بوده، طوری که 11 گل دریافتی بارسلونا در این فصل لالیگا تنها به از دست دادن 2 امتیاز در 8 بازی منجر شده و بارسا با 8 امتیاز اختلاف نسبت به رقیب دیرینه در صدر جدول (کنار اتلتیکومادرید) قرار دارد و آمار خط حمله این تیم بسیار بالاتر از دیگر تیم‌هاست (بارسا به طور متوسط در هر بازی یک گل بیشتر از رئال‌مادرید به ثمر رسانده است.) بارسلونا همچنین بهترین تفاضل گل را در لالیگا دارد. در کل 13 بازی بارسلونا در این فصل، این تیم در 11 بازی پیروز شده و یک تساوی و یک شکست در مقابل رئال‌مادرید نیز داشته است. مقایسه این آمار با آمار تیم‌های بزرگ اروپا از جمله رئال‌مادرید که 4 شکست و 2 تساوی در 13 بازی داشته است، نشان می‌دهد ویلانووا در بارسلونا بسیار موفق بوده و می‌توان با امید بیشتری به ادامه کار وی در تیم نگاه کرد.