برنامه سینمایی «هفت» روز 5آبان‌ماه به بررسی فیلم سینمایی «اختاپوس: دفتر اول آهوی پیشونی‌سفید» اختصاص داشت که با حضور سیدجواد هاشمی، منوچهر اکبرلو و شاهین شجري‌کهن برگزار شد. همچنین بررسی آسیب‌های اجتماعی سینمای ایران بخش میزگرد برنامه بود که ابوالحسن داوری و ناصر هاشم‌زاده به عنوان کارشناسان در این بخش حضور داشتند. در این برنامه سیدجواد هاشمی، کارگردان فیلم «اختاپوس» درباره تجربیاتی که در عرصه ساخت و نگارش آثاری درباره کودکان و نوجوانان داشت، گفت: من به چندین وضعیت در جامعه امروز سینما گلایه دارم؛ اولین گلایه‌ام به خانواده سینماست چون معتقدم ما به اندازه کافی در سینما مشکل داریم پس نباید به راحتی از آن انتقاد کنیم. در حال حاضر برنامه‌ریزی درستی در سینمای ما وجود ندارد. به عنوان نمونه به طور همزمان 4 فیلم کودک اکران شده‌‌اند. فیلم من نیز قرار بود به جای «کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه» نمایش داده شود اما زمان اکران من 34 سینما در گروه قدس در اختیار داشتم و «کلاه‌قرمزی» 54 سینما؛ این عادلانه نیست. البته «کلاه‌قرمزی» فیلم بسیار خوبی است که امیدوارم به فروش بیش از این دست یابد. دومین انتقادم به مدیریت در سینمای ایران است که با مشکلات بزرگی روبه‌رو است. متاسفانه ما در کشورمان بحران مدیریت داریم و این فرهنگ در کشور ما در حال نابودی است. چرا باید هزینه یک‌میلیاردی فیلمی با نظر و سلیقه یک نفر از بین برود و فیلم نتواند به نمایش درآید. بخش پایانی برنامه «هفت» نیز به میزگرد آسیب‌شناسی اجتماعی در سینمای ایران با حضور ابوالحسن داوودی و ناصر هاشم‌زاده اختصاص داشت. داوودی در ابتدای صحبت‌هایش اظهار داشت: ژانر اجتماعی تنها ژانری است که بر اساس سلیقه، معیار، پند، اندرز و سفارشی بودن سازگار نیست. این سینما از ابتدا با واقعیت و آسیب‌های اجتماعی سر و کار دارد. من به عنوان یک ایرانی مسلمان بیش از هر چیزی علاقه‌مند عزت جامعه‌ام هستم اما وظیفه‌ام نشان دادن درد است و اگر افرادی می خواهند راه نشان دادن این درد را ببندند به این دلیل است که تصور می کنم درمان این درد نیز در من فیلمساز است. معتقدم آن مسؤول توان ارائه درمان را ندارد متاسفانه این رویه سینمای اجتماعی ما را به قهقرا برده است بنابراین نباید صورت مساله را پاک کرد. بخش مدیریتی ما باید آنقدر عزت نفس داشته باشد که دردهای جامعه را ببیند و راه ورود به آنها را نبندد. داوودی در بخش دیگری از این بحث عنوان کرد: باید مدیریت فرهنگی در سینما وجود داشته باشد اما اینکه مدیریت فرهنگی حرف اول و آخر را بزند درست نیست. به عنوان نمونه فیلمی به نام «زادبوم» را 3سال قبل و در همین دولت ساختم. در آن زمان چند سیمرغ گرفت و جایزه ویژه نگاه ملی را از آن خود کرد اما همین فیلم با تغییر گروهی مدیر به فیلمی توقیف شده بدل شده که اجازه اکران ندارد، بنابراین ما به جای نگاه سیاسی با سلیقه سیاسی روبه‌رو هستیم. برخی افراد حتی نمی‌دانند این دردی که نشان داده می‌شود درست است یا نه، چرا فیلمی باید در یک مقطع تحسین شود اما 2 سال بعد با نگاه توقیف شده با آن روبه‌رو شویم. سینمای اجتماعی بیش از هر ژانر دیگری احتیاج به سعه‌صدر مدیران دارد. مدیریت فرهنگی ما تا زمانی که بر اساس یک قاعده‌مندی عمل نکند و سلیقه‌های سیاسی خط‌مشی آن را تعیین کنند پیشرفتی نخواهد داشت.
هاشم‌زاده نیز در پایان صحبت‌هایش یادآور شد: چرا زمانی که برای اکران یک فیلم مجوز صادر می‌شود و حتی جایزه‌ای هم به آن تعلق می‌گیرد پس از آن اجازه می‌دهیم فیلم را توقیف کنند. این نشان‌دهنده بحران مدیریت در سینمای ماست و فیلمساز در این زمینه مقصر نیست بلکه مدیران باید پاسخ دهند که چرا به فیلمی که توقیف شده اجازه ساخت و اکران داده‌اند. نوعی چندگانگی سلیقه‌ها در سینمای ما حکمفرماست که تکلیف فیلمسازان را مشخص نمی‌کند. پرداختن به فیلم ضدآمریکایی «آرگو» به کارگردانی بن افلک و گفت‌وگو با محمدرضا اسلام‌لو و حمید بهمنی پایان‌بخش این برنامه بود.