هنکه سال 2011 به عنوان مربی استقلال تهران شروع به کار کرد. او فوتبال را برای مسؤولان و بازیکنان ایرانی فعلا بیش از هر چیز موقعیت خوبی برای پول درآوردن می‌داند. دستیار سال‌های پیش اوتمار هیتسفلد و پرویز مظلومی در گفت‌وگویی با «دویچه‌وله» به پرسش‌هایی درباره فوتبال ایران پاسخ داد. او ابتدا از ایران می‌گوید: «نخست فکر نمی‌کردم که بتوانم به عنوان یک شهروند خارجی در ایران به طور آزاد رفت‌وآمد داشته باشم و باید محدودیت‌های فراوانی را تحمل کنم اما اصلا این طور نبود. رفت‌وآمد در ایران برایم آزاد بود. مردم ایران فوق‌العاده خوش‌برخورد و مهربان هستند؛ بویژه در تماس با خارجی‌ها و بویژه آلمانی‌ها! در ایران فوری متوجه شدم که مردم چه ارزش بزرگ و احترام خاصی برای آلمان و شهروندان آلمانی قائل می‌شوند. اغلب می‌دیدم که مثلا مردم برچسب مارک آدیداس را روی ماشین‌هایشان چسبانده‌اند، به‌رغم اینکه شرکت آدیداس هیچ ربطی به اتومبیل ندارد! از این طریق ارزش بالای شرکت‌های معتبر آلمانی در ایران برایم مسجل شد». او در ادامه درباره کار و همکاری با فوتبالیست‌های ایرانی حرف می‌زند و می‌گوید: «طرز فکر فوتبالیست‌ها از اندیشه‌ای که میان فوتبالیست‌ها در آلمان و اروپا رایج است، فاصله زیادی ندارد. فوتبالیست‌ها در ایران از نظر تاکتیک و تفکرات حرفه‌ای تعلیم خوبی ندیده‌اند، در مقایسه با سیستمی که در آلمان از سنین کودکی در چارچوب آموزش و پرورش ورزشی پیاده می‌شود و روی چشم‌انداز انتقال بهترین‌ها به بخش حرفه‌ای متمرکز است اما فوتبالیست‌های ایرانی روی هم رفته تمایل زیادی به یادگیری و ترقی دارند». هنکه در جواب این سوال که چه عواملی را به عنوان بزرگ‌ترین مانع رشد ورزش ایران در حال حاضر می‌بینید؟ این طور پاسخ می‌دهد: «ورزش ایران سیاسی است و در هدایت و فرمان سیاست قرار گرفته است. فوتبال در ایران بدون پشتیبانی دولت هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد. با این حال هیچ دستکاری در نتایج بازی‌ها مشاهده نکردم. ورزش ایران فاقد تفکرات و ساختار حرفه‌ای است، به عنوان مثال در آلمان، از رده‌های سنی خردسالان و کودکان با چشم‌انداز رشد به شیوه حرفه‌ای آغاز می‌شود». وی با اشاره به اینکه دوست دارد دوباره به ایران بازگردد، ادامه می‌دهد: «اصولا بله! از فعالیتم در ایران پشیمان نیستم؛ هر چند تنها و دور از خانواده در ایران اقامت داشتم. اما همان‌طور که گفتم پشیمان نیستم که در ایران کار کردم و اصولا می‌توانم تصور کنم که در آنجا مجددا مسؤولیتی را بپذیرم». هنکه در ادامه از شیرین‌ترین خاطرات حضورش در ایران تعریف می‌کند و می‌گوید: «شادترین خاطره‌ام بازی جام حذفی با استقلال در شهرآورد پایتخت برابر پرسپولیس در حضور نزدیک به 100 هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی تهران بود. این دیدار در 90 دقیقه نخست با نتیجه مساوی دنبال شد و ما در 30 دقیقه وقت اضافی موفق شدیم 3 گل به پرسپولیس بزنیم. جو بی‌نظیری در استادیوم حکمفرما بود.