تیم فوتبال منچستریونایتد موفق شد با 2 گل فان‌پرسی و تک‌گل چیچاریتو با نتیجه 3 بر 2 از سد تیم صدرنشین جزیره بگذرد. در این یادداشت قصد داریم بازی 2 تیم چلسی و منچستریونایتد را از بعد فنی تحلیل کنیم، گرچه این بازی زیر سایه تصمیم‌های مشکوک داور بازی خواهد ماند و بی‌تردید تیم داوری در به دست آمدن این نتیجه تاثیر داشت، به هر حال این یادداشت جدای از مسائل داوری و تنها در بعد فنی نوشته شده است.
1-
منچستریونایتد درون دروازه دخه‌آ را به لیندگارد ترجیح داده بود و خط دفاعی خود را با رافائل، اوانز، فردیناند و اورا روانه بازی کرده بود در مقابل برای چلسی در نبود تری، کیهیل و لوئیز در دفاع وسط بازی می‌کردند، ایوانوویچ و کول هم دفاع‌های کناری بودند، خط هافبک منچستر در اغلب اوقات متشکل از والنسیا، رونی، کلورلی، کریک و یانگ بود و در مقابل چلسی با رامیرز، میکل، هازارد، اسکار و ماتا بازی می‌کرد. فان‌پرسی و تورس نیز تک مهاجمان 2 تیم بودند. چلسی در ترکیب خود لمپارد و تری 2 بازیکن کلیدی خود را نداشت، منچستر هم ترجیح داده بود به اسکولز و گیگز بازی ندهد که دلیل بازی نکردن این دو، یکی هافبک‌های انرژیک چلسی بود که اسکولز و گیگز را در سرعت به دردسر می‌انداختند دیگری هم فرگوسن می‌دانست در نبود تری و لمپارد نیازی به بازی دادن این بازیکنان باتجربه خود ندارد.
2-
در نیمه نخست منچستر بازی پرهیجانی را آغاز کرد که در ضدحملات با سرعت بالایی به خط دفاع چلسی یورش می‌بردند. بازی بسیار خوب کلورلی که وظیفه رساندن توپ به رونی، یانگ و والنسیا را داشت بسیار تاثیرگذار بود. سرعت انتقال بازی منچستریونایتد از دفاع به حمله بسیار عالی بود و هر بار که توپی را به دست می‌آوردند با سرعت در پی زدن گل بودند، در 2 مورد نیز با رسیدن توپ به والنسیا و رونی و پاس هر دوی این بازیکنان در موقعیت مشابه منجر به زدن 2 گل توسط روبین فان‌پرسی شد. در این میان ضعف آشکار دفاع چلسی بویژه در فضای خالی بین اشلی کول، لوئیز و کندی کیهیل بسیار به چشم می‌آمد که در همین فضاهای خالی بود که هافبک‌های منچستر پاس خود را برای فان‌پرسی ارسال کردند. تا 15 دقیقه پایانی نیمه اول چلسی سردرگم بود، حملات بی‌برنامه آنها توان آسیب رساندن به دفاع منچستر را نداشت. میکل باز هم ضعیف بود و تنها ماتا در حد خود ظاهر شده بود. در 15 دقیقه پایانی چلسی با نظم بالاتری حلقه محاصره خود را تنگ‌تر کرد، بازی منچستر هم بسیار تحلیل رفته بود. بازی ضعیف کریک و گاها ضعیف اوانز و جا ماندن 4 دفاع یونایتد روی سرعت بازیکنان چلسی منتج به ایجاد موقعیت‌های بسیار خوبی برای چلسی شد که واکنش‌های خیره‌کننده دخه‌آ مانع گلزنی بازیکنان چلسی می‌شد. در نهایت کاشته ماتا یکی از گل‌های خورده را برای چلسی جبران کرد تا نتیجه بازی 2 بر یک شود.
3-
نیمه دوم منچستر سعی داشت کمی به جلوتر بیاید تا از فشار بازی چلسی خلاصی یابد، منتهی چلسی با وجود بازیکنان دونده‌ای مثل ماتا، رامیرز، اسکار و هازارد خیلی زود منچستر را به عقب هل داد و باز هم ماجرای انتهای نیمه اول تکرار شد و منچستر به لاک دفاعی فرورفت. پاس‌های اشتباه کریک، افت کلورلی و در اوج نبودن رونی، منچستر را در خط هافبک از نفس انداخته بود. کار‌های ترکیبی هافبک‌های چلسی با ماتا، رامیرز و هازارد دائما منتج به ایجاد موقعیت‌های گل برای چلسی می‌شد که هربار دخه‌آ مانع گلزنی مهاجمان چلسی می‌شد. سرانجام چلسی روی پاسکاری ماتا با اسکار و سانتر اسکار و ضربه سر رامیرز مزد زحمات خود را گرفت. منچستر بازی همیشگی و حتی
15 دقیقه ابتدایی خود را ارائه نمی‌داد، اشتباهات مداوم کریک و به‌هم ریختگی در خط هافبک منچستر و گم بودن والنسیا در زمین در این دقایق کاملا مشهود بود. اخراج ایوانوویچ و اخراج مشکوک تورس جریان بازی را از بعد فنی تحت‌الشعاع خود قرار داد، چلسی با این 2 اخراج کاملا ناتوان شد، در این میان برای چلسی استوریج، برتنارد و آزپیلیکوئتا جایگزین اسکار، هازارد و ماتا شدند و برای منچستر هم چیچاریتو و گیگز به میدان آمدند، منچستر به‌رغم داشتن 2 یار بیشتر محتاطانه بازی می‌کرد و چلسی نیز با 2 یار کمتر توان بر هم زدن تعادل بازی به نفع خود را نداشت، گل مشکوک چیچاریتو از راه رسید تا منچستر از چلسی پیش بیفتد و تا انتهای بازی منچستریونایتد برای حفظ نتیجه بازی را اداره کند. بی‌تردید صحنه‌های مشکوک داوری، بازی را دچار تغییرات کرد که بررسی بازی از بعد فنی را نیز تحت‌الشعاع قرار داد، منتهی در مجموع نباید از بازی جانانه بازیکنان چلسی و سعی در جبران نتیجه و بازی هوشمندانه بازیکنان منچستر در دقایقی از بازی گذشت.