حسین جوادی
آفتاب بارسلونا در آن شهر بندری زیبا، با تمام نماهای تاریخی‌اش، با آن پرچم قرمز و زرد‌رنگ ایالت کاتالونیا و تمام مشکلات اقتصادی که این روزها با آن دست و پنجه نرم می‌کند بازهم تنها یک دلخوشی دارد که آن نیز از دل مدرسه‌ای به نام لاماسیا بیرون می‌آید. سرزمینی جادویی که می‌توانيد ناب‌ترین فوتبال را از جنس اروپایی- آندلسی و حتی آمریکای جنوبی نیز از لابه‌لای آن استخراج کنید. همان جایی که بعد‌ها تصاویر نابغه‌های آن روی جلد تمام رسانه‌های ورزشی و سیاسی چاپ می‌شود و حتی گزاف نیست اگر بگوییم می‌تواند از لحاظ علمی و فلسفی با آکسفورد برابری کند! فلسفه بارسا با آن فوتبال تیکی‌تاکای منحصر‌به‌فرد به الگوی اکثر مناطق فوتبال‌خیز شده طوری که مهد تمدن فوتبال، یعنی قلب انگلستان نیز مقابل کاتالان‌های بارسا سر تعظیم فرود می‌آورد. شاهکارهایی که از مدرسه فلسفی لاماسیا بیرون می‌آید همان محصولاتی است که بعد‌ها تبدیل به ستاره‌هایی به رنگ آبی و اناری می‌شوند و اینها دقیقا به معنی «ژوگوبونیتو» (فوتبال زیبا) تعبیر خواهند شد؛ تعبیری که خروجی آن ستارگانی است چون ژاوی، اینیستا، مسی و فابرگاس. این نوع فوتبال جاذبه‌اش نه‌تنها مرزهای اروپای غربی را در‌نوردیده بلکه نمونه آن در فوتبال انگلیس و رگه‌هایی نیز در آسیا به وضوخ به چشم می‌آید. هواداران آنها در آسیا، از شرق تا نوار غزه آنقدر فراگیر شده‌اند که حتی کوچک‌ترین تحرکات سیاسی می‌تواند از سوی مدیران باشگاه‌ها دل بعضی‌ها را به درد بیاورد (اشاره به حضور سرباز رژیم صهیونیستی در نو‌کمپ). شاید هم به همین دلیل است که نخست‌وزیر فلسطین برای التیام دردهای ورزشکاران نوار غزه تلاش می‌کند تا از رابطه‌ای که با امیر قطر (رئیس شرکت قطر فونداسیون، همان شرکتی که اسپانسر بارسا‌ست) دارد حضور ستاره‌های بارسا در فلسطین اشغالی را محقق کند. این بارسلونا تیمی که ندای آزادی‌خواهی‌اش از دولت شاهنشاهی اسپانیا سال‌ها‌ست شنیده می‌شود و کاپیتان تیم هر زمانی که جامی را بالای سر می‌برد از بازوبند نماد کاتالونیا روی بازویش استفاده می‌کند. بارسلونا بدون هیچ توصیفی الگویی است برای فوتبال از غرب تا شرق و آنهایی که کمی درباره فلسفه و فوتبال می‌دانند این موضوع را به نام «بارسا موندیال» که در زبان اسپانیش به بارسای جهانی تعبیر می‌شود، استفاده می‌کنند.
آفتاب بارسلونا در آن شهر بندری زیبا، با تمام نماهای تاریخی‌اش، با آن پرچم قرمز و زرد‌رنگ ایالت کاتالونیا و تمام مشکلات اقتصادی که این روزها با آن دست و پنجه نرم می‌کند بازهم تنها یک دلخوشی دارد که آن نیز از دل مدرسه‌ای به نام لاماسیا بیرون می‌آید. سرزمینی جادویی که می‌توانيد ناب‌ترین فوتبال را از جنس اروپایی- آندلسی و حتی آمریکای جنوبی نیز از لابه‌لای آن استخراج کنید. همان جایی که بعد‌ها تصاویر نابغه‌های آن روی جلد تمام رسانه‌های ورزشی و سیاسی چاپ می‌شود و حتی گزاف نیست اگر بگوییم می‌تواند از لحاظ علمی و فلسفی با آکسفورد برابری کند! فلسفه بارسا با آن فوتبال تیکی‌تاکای منحصر‌به‌فرد به الگوی اکثر مناطق فوتبال‌خیز شده طوری که مهد تمدن فوتبال، یعنی قلب انگلستان نیز مقابل کاتالان‌های بارسا سر تعظیم فرود می‌آورد. شاهکارهایی که از مدرسه فلسفی لاماسیا بیرون می‌آید همان محصولاتی است که بعد‌ها تبدیل به ستاره‌هایی به رنگ آبی و اناری می‌شوند و اینها دقیقا به معنی «ژوگوبونیتو» (فوتبال زیبا) تعبیر خواهند شد؛ تعبیری که خروجی آن ستارگانی است چون ژاوی، اینیستا، مسی و فابرگاس. این نوع فوتبال جاذبه‌اش نه‌تنها مرزهای اروپای غربی را در‌نوردیده بلکه نمونه آن در فوتبال انگلیس و رگه‌هایی نیز در آسیا به وضوخ به چشم می‌آید. هواداران آنها در آسیا، از شرق تا نوار غزه آنقدر فراگیر شده‌اند که حتی کوچک‌ترین تحرکات سیاسی می‌تواند از سوی مدیران باشگاه‌ها دل بعضی‌ها را به درد بیاورد (اشاره به حضور سرباز رژیم صهیونیستی در نو‌کمپ). شاید هم به همین دلیل است که نخست‌وزیر فلسطین برای التیام دردهای ورزشکاران نوار غزه تلاش می‌کند تا از رابطه‌ای که با امیر قطر (رئیس شرکت قطر فونداسیون، همان شرکتی که اسپانسر بارسا‌ست) دارد حضور ستاره‌های بارسا در فلسطین اشغالی را محقق کند. این بارسلونا تیمی که ندای آزادی‌خواهی‌اش از دولت شاهنشاهی اسپانیا سال‌ها‌ست شنیده می‌شود و کاپیتان تیم هر زمانی که جامی را بالای سر می‌برد از بازوبند نماد کاتالونیا روی بازویش استفاده می‌کند. بارسلونا بدون هیچ توصیفی الگویی است برای فوتبال از غرب تا شرق و آنهایی که کمی درباره فلسفه و فوتبال می‌دانند این موضوع را به نام «بارسا موندیال» که در زبان اسپانیش به بارسای جهانی تعبیر می‌شود، استفاده می‌کنند.محصولات لاماسیا
حضور محصولاتی مانند پویول، ژاوی، اینیستا، مسی و... در تیم اصلی بارسلونا نشان از اهمیت بالایی دارد که این باشگاه برای بازیکنان تیم‌های پایه خود قائل است. در حال حاضر حدود 300 فوتبالیست در رده‌های سنی مختلف در آکادمی بارسلونا حضور دارند که بعضی از آنها می‌توانند در آینده فوق‌ستاره‌های فوتبال جهان شوند. در اینجا سعی شده 4 بازیکن برتر لاماسیا که در تیم جوانان و تیم رزرو بارسلونا بازی می‌کنند و به احتمال زیاد در آینده‌ای نزدیک به تیم اصلی خواهند پیوست، معرفی شوند.
1- آلخاندرو گریمالدو
گریمالدو در 15 سالگی اولین بازی رسمی خود را برای باشگاه در تیم B بارسلونا و در لیگ دسته 2 اسپانیا انجام داد. وی به دلیل سرعت و تکنیک بالا، در والنسیا به عنوان یک وینگر فوتبال خود را آغاز کرد ولی با آمدن به آکادمی بارسلونا به یک مدافع چپ تبدیل شد و اکنون توانسته است به خوبی در این پست جابیفتد. انگیزه و اراده قوی مدافع جوان تیم B بارسلونا می‌تواند در سال‌های آینده یک تهدید برای جایگاه یوردی آلبا در تیم اصلی باشد.
2- جین ماری دونگو
جین ماری دونگو از سوی مربیان بارسلونا و مردم کامرون، ساموئل اتوئوی دوم دانسته می‌شود. سرعت، تکنیک و قدرت بدنی خوب او در سن 17 سالگی آینده درخشانی را پیش روی او قرار داده است. گفته می‌شود بارسلونا پس از جدایی زلاتان از این تیم دیگر سعی در خرید مهاجم نوک نداشته تا این جایگاه در آینده در اختیار دونگو قرار گیرد. اسکار گارسیا، مربی وی در فصل قبل درباره دونگو می‌گوید: او هیچ حد و سقفی ندارد. تا هر زمان که به تلاش خود ادامه دهد می‌تواند همچنان پیشرفت کند. مربیان لاماسیا استعداد دونگو را فراتر از مسی می‌دانند.
3- جرارد دئولوفئو
جواهر لاماسیا توانسته است پیش از این برای تیم اصلی به میدان برود ولی آینده‌ای درخشان‌تر از این در انتظار او است. تکنیک فوق‌العاده بالای وینگر 18 ساله اسپانیایی بارسلونا موجب می‌شود در هیچ مصاف یک به یک با مدافع حریف شکست نخورد. او یکی از مهره‌های کلیدی اسپانیا در قهرمانی زیر 19 سال اروپا بود و اکنون یک مهره اصلی در تیم زیر 21 سال اسپانیا محسوب می‌شود. تکنیک بالای دئولوفئو نباید باعث شود که دید بالای او و پاس‌های زیبایش نادیده گرفته شود. او مسی آینده بارسلونا دانسته می‌شود.
4- رافا آلکانترا
رافا (ملقب به رافینیا) با سبک هجومی‌تر نسبت به برادر بزرگ‌تر خود، تیاگو، یکی دیگر از بازیکنانی است که در انتظار پیوستن به تیم اصلی بارسا قرار دارد. رافینیا که در پست هافبک و حمله در تیم ب بارسلونا بازی می‌کند تکنیک و قدرت بازیسازی بالایی دارد. این بازیکن 19 ساله که به سرعت در حال پیشرفت است آرزو دارد بتواند در کنار برادر بزرگ‌تر خود در تیم اصلی بارسلونا بازی کند.