این بار ماجرا جدیتر از دفعه قبل است؛ عابدینی شدیدترین جملات را در گفتوگو با هدایتی بهکار میبرد و میگوید: نگذار این خیانت برهم زدن استقلال فدراسیون به نام باشگاهها نوشته شود. او حامی سرسخت کفاشیان بود اما حالا موضع دیگری دارد. وی اگرچه در برنامه 90 علنی همه حرفهایش را نزد اما در محفلی خصوصی گفته است: «من ماندهام چرا کفاشیان این همه تخلف در انتخابات فارس را نمیخواهد بپذیرد؟ فدراسیون دارد اللهبختکی اداره میشود؛ نه نظمی، نه قاعدهای، نه قانونی. او چرا این همه عوض شده و رفتارهایش با گذشته زمین تا آسمان فرق دارد. بدتر از آن اینکه دروغ گفتن را هم بلد شده. اگر این ناشی از ذات فوتبال است تف بر این ذات». او گفته است «همه انگار از تعلیق میترسند» و جملهاش را با اصطلاحی تمام کرده که همه را یاد داریوش مصطفوی میاندازد: «مجمع عمومی فوقالعاده که رئیس را عزل کند دیگر فیفا هم هیچ غلطی نمیتواند بکند». حالا جمع مخالفان جمع است؛ از رویانیان و فتحاللهزاده گرفته تا هدایتی و درودگر که با خرید روزانه باشگاهها آراءشان هم بیشتر و بیشتر میشود. عابدینی هم هست. دوشنبهشب تلفن برخی اعضای مجمع زنگ میخورد و قرار جمعآوری امضا برای استیضاح رئیس بعد از دیدار با ازبکستان گذاشته میشود.یکی گفت برویم سراغ دادکان، دیگری جواب داد: دیروز با او حرف زدم گفت در این شرایط نمیآیم. هر چه هست پایههای صندلی کفاشیان بدجوری میلرزد. باشگاهها از فدراسیون او رویگردان شدهاند. یکی از مخالفان جدی وی میگوید: اگر کفاشیان اینگونه به حفظ آیتاللهی در فارس اصرار دارد به خاطر خودش است. اگر آیتاللهی را از دست بدهد با توجه به نفوذ او در بین هیاتها آرای هیاتها را هم از دست داده است. حفظ آیتاللهی یعنی 30رای در گلدان آقای رئیس؛ 30 رای از 74رای. در نقطه مقابل 18باشگاه لیگ برتری و 10 باشگاه لیگ دسته اول و دوم 28رای دارند. در این تقابل رای نمایندههای بازیکنان، داوران، تربیتبدنی نیروهای مسلح، نمایندگان مربیان و فوتسالیها تعیینکننده میشود. در این میان یک نفر بحث عجیبی را مطرح کرده است؛ یک مدیرعامل که انگار این روزها خیلی نقش تعیینکنندهای دارد. او میگوید: «کفاشیان باید استعفا بدهد. اگر خودش برود بهتر است در غیر این صورت اعتصاب میکنیم و تیمها را از لیگ بیرون میکشیم. آنگاه هیاتها بروند در لیگ شرکت کنند». آیا کفاشیان برف خیابان «سئول» را میبیند؟