اجازه حضرت امام خمینی(ره) درباره مصرف صدقات در راه مبارزه با رژیم صهیونیستی (1347ش)
در پی ارسال نامهای از طرف جمعی از مبارزان فلسطینی به محضر حضرت امام خمینی(ره) در نجف درباره جایز بودن استفاده از صدقات از قبیل زکات و... در جهت مسلح کردن مسلمانان و تجهیز آنان علیه رژیم غاصب اسرائیل، حضرت امام آن را جایز اعلام کردند. ایشان در پاسخ فرمودند: «چون احتمال خطر متوجه اساس اسلام است، بر دولتهای اسلامی و سایر مسلمانان لازم است که این منبع فساد را به هر نحو که امکان دارد دفع نمایند و از کمک به مدافعین کوتاهی نکنند». ایشان در ادامه آوردهاند: «جایز است از محل زکات و سایر صدقات در این مهم حیاتی صرف نمایند». با توجه به جو حوزه نجف و سابقه تاریخی آن، این نخستین فتوای مهم یک عالم شیعی بود که پرداخت زکات و دیگر صدقات را به مسلمان غیرشیعه تجویز میکرد.
پرتاب اولین موشک قاره‌پیما توسط دانشمندان شوروی(1957م)
شوروی 26 آگوست سال 1957 اعلام کرد دانشمندان این کشور نخستین موشک قاره‌پیمای هدایت‌شونده جهان را پیروزمندانه آزمایش کرده‌اند. در این اعلامیه آمده بود این موشک مورد استفاده نظامی و غیرنظامی قرار خواهد گرفت. 40 روز بعد (4 اکتبر 1957) دانشمندان شوروی با موشک قاره‌پیما، نخستین سفینه فضایی جهان به نام «اسپوتنیک- 1» را در مدار زمین قرار دادند و باعث تحسین جهانیان شدند و اعلام داشتند که ظرف کمتر از 3 سال انسان در مدار زمین و تا 5 سال دیگر یک سفینه در مدار ماه قرار خواهند داد که به هر دو وعده عمل کردند. برخی مفسران روزنامه‌ها در همان روز نوشته بودند: با توجه به اینکه شوروی دارای بمب اتمی و هیدروژنی است، اگر استالین زنده بود، دیگر در بمباران اتمی انگلستان و آمریکا درنگ نمی‌کرد. آمریکاییان که 11 ژوئن آن سال (75 روز پیش از پیروزی روس‌ها) در آزمایش موشک قاره‌پیما با شکست روبه‌رو شده بودند از آن پس بر دامنه فعالیت خود در این زمینه افزودند. اینک ثابت شده است در قرن 21 دولتی قدرت نظامی خوانده می‌شود که مجهز به انواع سلاح‌های موشکی، هسته‌ای، الکترونیک، دیجیتال، زیردریایی و وسیله دفاع در برابر چنین سلاح‌هایی باشد. با وجود این، قدرتی بالاتر از داشتن یک سیستم رسانه‌ای خوب نیست و برتری آمریکا، رسانه‌هایش هستند که... و رسانه خوب بدون انسان بااستعداد و ماهر در این کار به وجود نمی‌آید.
امضای قرارداد صلح بین یاسر عرفات و اسحاق رابین (1993م)
بحران خاورمیانه و مساله فلسطینیها و رژیم صهیونیستی در دهه آخر قرن بیستم، فراز و نشیب‌های بسیاری داشت. در این زمان، بیل کلینتون پس از انتخاب شدن به ریاست‌جمهوری آمریکا در سال 1992م، برقراری صلح در خاورمیانه و آشتی بین اعراب و اسرائیل را به عنوان نخستین اولویت سیاست خارجی خود اعلام کرد و اسحاق رابین نخستوزیر رژیم صهیونیستی و یاسرعرفات، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین را برای انجام مذاکرات صلح به واشنگتن دعوت کرد. یاسر عرفات و اسحاق رابین به دنبال مذاکرات طولانی در واشنگتن که در حضور رئیس‌جمهور آمریکا انجام شد، سرانجام در روز 28 آگوست سال 1993م قراردادی را امضا کردند که به موجب آن، سازمان آزادیبخش فلسطین، موجودیت رژیم صهیونیستی را پس از گذشت 45 سال از تأسیس آن، به رسمیت شناخت و اسرائیل نیز متقابلاً متعهد شد که اداره امور بخشی از مناطق اشغالی فلسطین از جمله نوار غزه را به فلسطینیها واگذار کند. قرارداد رابین و عرفات، هم در اسرائیل و هم در میان فلسطینیها با مخالفتهای شدیدی روبه‌رو شد و اعتراضات بسیاری را برانگیخت. سازمانهای مبارز فلسطینی به رسمیت شناختن موجودیت اسرائیل را در ازای امتیازات ناچیزی که به فلسطینیها داده شده بود خیانت به آرمان فلسطین خواندند و صهیونیستهای افراطی هم، رابین را به خاطر واگذاری بخشی از اراضی اشغالی به فلسطینیها به خیانت متهم کردند. بهرغم این توافق، اسرائیل به تعهدات خود عمل نکرد و در سالهای بعد، همچنان تجاوزگری خود را ادامه داد.