بعد از حرفه‌ای شدن لیگ فوتبال ایران تعداد بازیکن‌های خارجی که به تیم‌های ایرانی می‌پیوستند افزایش یافت و این روند تا امسال که دوازدهمین فصل این رقابت‌ها را پشت‌سر می‌گذاریم با نوسانی بسیار کم ادامه داشته است طوری که بیشتر تیم‌های لیگ حتی تیم‌های شهرستانی ظاهرا کم بنیه به لحاظ مالی هم هر سال 3-2 بازیکن خارجی استخدام می‌کنند. البته کیفیت بازیکنان خارجی که به فوتبال ایران می‌آیند جالب نیست و بیشتر این بازیکنان رزومه قابل توجهی ندارند اما در بین تمام نفراتی که تا‌کنون به فوتبال باشگاهی ایران افتخار داده و ارز باشگاه‌ها را به جیب زده‌اند چند چهره با رزومه قابل قبول و پر و پیمان به چشم مي‌خوردکه البته هیچ کدام موفق نبودند یا اصلا بازی نکردند. شاید برجسته‌ترین بازیکنان خارجی قبل از انقلاب آلن ویتل و مک لوری باشند که از فوتبال انگلستان به ایران آمدند و سرخپوش شدند. مک لوری با سابقه بازی درلیورپول سال 1356 به پرسپولس آمد اما بعد از انجام تنها 5 بازی و به ثمر رساندن یک گل پس از مدت کوتاهی از ایران رفت. آلن ویتل دیگر بازیکن انگلیسی پرسپولیس که قبل از حضور در فوتبال ایران برای تیم‌های اورتون و کریستال پالاس بازی کرده بود 2 فصل برای سرخ‌ها بازی کرد و طی 34 بازی 16 گل با پیراهن پرسپولیس به ثمر رساند. کریستوفر ره بازیکن فرانسوی آرسنال هم سال 1382 به پرسپولیس پیوست اما بعد از عقد قرارداد ناپدید شد و اصلا به ایران نیامد. تاریبو وست مدافع تیم‌ملی نیجریه با سابقه حضور در سری A ایتالیا و تیم‌های شهر میلان، همچنین حضور در تیم‌های آلمانی و انگلیسی در سال‌های آخر بازیگری‌اش به تیم پیکان پیوست اما در این تیم اصلا بازی نکرد. وست که با رنگ کردن موهایش به رنگ پیراهن تیمش، معروف به کارهای عجیب بود در هتل محل اقامتش در تهران لباس‌های بلند عربی می‌پوشید و در زمین فوتبال صدای پرنده در‌می‌آورد تا عجیب‌ترین خارجی فوتبال ایران هم لقب بگیرد. پائولو آلمیدا سانتوس هم مشهورترین بازیکن برزیلی فوتبال ایران بوده که 3 سال پیش به تیم صبای قم پیوست اما رسول کربکندی به او اعتقاد نداشت. آلمیدا قبل از حضور در صبا 11 بازی برای تیم‌ملی برزیل انجام داده و برای تیم‌های مشهور کشورش سانتوس و کورینتیانس بازی کرده بود اما در فوتبال ایران توفیقی نداشت. فرانک آتسو مدافع میانی تیم‌ملی توگو را هم شاید بتوان در این لیست قرار داد که بعد از حضور ثابت در تیم‌ملی کشورش در جام‌جهانی 2006 به ابومسلم پیوست و نسبتا خوب کار کرد تا به پرسپولیس برسد اما با پیراهن سرخ در لیگ هشتم حرفه‌ای توفیقی نداشت. این بازیکن بلند قامت در استقلال اهواز هم بازی کرد. البته در این فهرست می‌توان نام بازیکنانی مثل رینالدو هافبک پرویی استقلال یا لئونارد کوئیکه کامرونی را هم با تخفیف قرار داد اما این بازیکنان بعد از حضور در فوتبال ایران بود که به تیم‌های معتبر ایتالیایی و آلمانی رفتند و بیشتر دیده شدند. ابراهیم توره هم که حالا مهاجم موناکوی فرانسه است در زمره این بازیکنان قرار می‌گیرد. برخی دیگر از بازیکنان خارجی شاغل در فوتبال ایران در تیم‌ملی کشورشان بازی می‌کنند یا مقطعی در لیگ‌های معتبر توپ زده‌اند که می‌توان از بین آنها به جی لوید ساموئل هافبک فعلی استقلال اشاره کرد که در استون‌ویلا و بولتون در لیگ برتر انگلیس توپ زده و برای تیم‌ملی ترینیداد و توباگو هم بازی کرده است. کمیل سوسکو، ساشا ایلیچ، یان نیکولفسکی و المیر تولیا هم دروازه‌بان‌هایی بودند که به فوتبال ایران آمدند و برای تیم‌های ملی استونی، مقدونیه و بوسنی بازی کردند. همچنین لوئیس فرناندز دروازه‌بان سابق فولاد هم در تیم‌ملی آنگولا در جام‌جهانی 2006 بازی کرد. همین حالا اروین بولکو و جالوویچ بازیکنان خارجی سپاهان در تیم‌های ملی آلبانی و مونته نگرو بازی می‌کنند اما شاید هیچ کدام به اندازه استفان آپیا چهره شناخته شده‌ای در فوتبال دنیا نباشند.