گروه سیاسی: محقق نشدن وعده‌های نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی مبنی بر حمله به ایران همچنان مورد توجه است.
البته گزارش رسانه‌های اسرائیلی نشان می‌دهد این برای اولین‌بار نیست که نتانیاهو به صورت جدی تصمیم می‌گیرد به ایران حمله کند و این اتفاق نمی‌افتد. روزنامه هاآرتص محتوای جلسه‌ای را منتشر کرده که موضوع آن تصمیم‌گیری برای حمله به ایران بوده است. در گزارش این روزنامه آمده است: 2 سال پیش نتانیاهو و ایهود باراک دستور حمله به ایران را صادر کردند. در آن زمان رئیس موساد و نیروهای دفاعی اسرائیل مطمئن بودند که این دستور به طور کامل بررسی نشده است. در برنامه‌ای که در شبکه 2 تلویزیون اسرائیل نشان داده شد، گفته شد که رئیس سابق نیروهای دفاعی اسرائیل، گبی اشکنازی و رئیس سابق موساد، مئیرداگان در مقابل اجرای این طرح ایستادند. در پایان جلسه انجمن هفت اسرائیل، نتانیاهو به منظور بالا بردن سطح آمادگی دستگاه‌های امنیتی اسرائیل در طرحی موسوم به p پلاس، کدی را ارائه کرد که نشانگر آمادگی اسرائیل برای حمله نظامی به ایران بود. طبق تحقیقات این مستند تلویزیونی، داگان سریعا با این طرح مخالفت کرد و به آنها گفت: شما در این باره یک تصمیم غیرقانونی گرفته‌اید چراکه فقط کابینه است که می‌تواند در این باره تصمیم‌گیری کند. از سوی دیگر اشکنازی نیز درباره آشکار شدن حقایق جدید ناشی از این جنگ نگران بود و به نتانیاهو گفته بود که نیروی دفاعی اسرائیل برای آغاز این جنگ آماده نیست و ظرفیت‌های لازم را برای عملی کردن این تصمیم ندارد.
ژنرال‌های صهیونیست مخالفند
ایهود باراک در این برنامه گفت: در مقابل مواضع اشکنازی و داگان، هشدار داده شد هیچ الزامی برای رفتن به جنگ با ایران نیست. در این برنامه گفته شد: آیا این مسؤولیت دولت است؟ وقتی رئیس نیروهای دفاعی حمله به ایران را پیشنهاد نکند و آن را غیرممکن بداند، قطعاً ما نمی‌توانستیم آن را به طور کامل انجام دهیم؛ چراکه رئیس نیروهای دفاعی اسرائیل باید ظرفیت عملیاتی حمله به ایران را تأیید می‌کرد؛ او بود که باید از نقطه‌نظر حرفه‌ای به ما می‌گفت که آیا انجام این حمله ممکن است؟ اشکنازی نیز در این باره گفت: ارتش و نیروهای دفاعی برای انجام این عملیات آمادگی داشتند و در آمادگی کامل بسر می‌بردند اما حمله به ایران از نظر او اشتباه استراتژیک بسیار بزرگی بود.
مخالفت رئیس سابق موساد با حمله به ایران
از سوی دیگر داگان، رئیس سابق موساد طی سال‌های گذشته چندین بار مخالفت خود را با حمله نظامی به ایران اعلام کرده و سال گذشته نیز این موضوع را احمقانه توصیف کرده بود؛ اشکنازی نیز بعد از بازنشستگی در دفعات متعدد گفته بود اسرائیل نیازی به حمله نظامی علیه ایران ندارد و همین که به فعالیت‌های مخفیانه خود ادامه دهد کافی است. جروزالم پست علت لغو این تصمیم را نگرانی‌هایی از قبیل اینکه آیا ارتش اسرائیل توانایی انجام این حمله را دارد یا خیر و اینکه دستوردهنده حمله به ایران چه کسی باشد عنوان کرد. اشکنازی و مئیرداگان که در آن زمان از مدیران موساد بودند، بعدها گفتند این یک تلاش برای سرقت جنگ بود؛ تصمیم برای حمله به ایران نیازمند یک تصمیم‌گیری دسته‌جمعی بود و چیزی نبود که در گروه‌های کوچک راجع به آن تصمیم‌گیری شود، گروهی که بعدها به نام
«انجمن هفت» شناخته شد.
شکاف عمیق بین مقامات صهیونیستی
هم اشکنازی (که در حال حاضر بازنشسته شده است) و هم داگان (که بعد از آن جلسه از سمت خود کناره‌گیری کرد) هم‌اکنون از منتقدان سرسخت حمله به ایران و رفتار پرخاشگرانه نتانیاهو و ایهود باراک هستند. داگان روز یکشنبه گفت: این موضوع شکاف عمیقی را بین مقامات رده بالای اسرائیل ایجاد کرد. اشکنازی نیز در همین باره گفت: حمله به ایران چیزی نیست که شما انجام دهید مگر اینکه مطمئن شوید واقعا می‌خواهید آن را اجرا کنید. این موضوع مثل یک موسیقی است که قرار است تا آخر نواخته شود.
تحلیل وزارت اطلاعات
در همین حال وزارت اطلاعات روز گذشته در گزارشی به تحلیل دلایل و موانع حمله نظامی رژیم صهیونیستی به ایران پرداخت و با مروری بر اختلافات رژیم صهیونیستی و کاخ‌سفید در این مساله، عنوان کرد که آغاز جنگ و توسل به زور، چنان خطیر و سهمگین است که کمترین غفلت از آن گناهی نابخشودنی است. در بخشی از این گزارش که در پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت اطلاعات منتشر شده، آمده است: واضح است که با توجه به قدرت نظامی جمهوری اسلامی و توانایی دفاعی ایران، رژیم اشغالگر قدس بدون حمایت کافی آمریکا نمیتواند آغازگر جنگ باشد و این جنگ می‌تواند برای این رژيم بسیار پرهزینه بوده و منشأ ضررهای فراوانی باشد. به همین دلیل، سران صهیونیست که همواره در ترس از نابودی بسر میبرند، آموختهاند که هرگونه اقدام بیهوده و نسنجیده، ممکن است به قیمت نابودی آنان تمام شده و همگی به بدنامان قوم خود بدل شوند. پس در واقع نامعلوم بودن عاقبت اقدام نظامی علیه ایران را میتوان بزرگ‌ترین مانع شروع این جنگ دانست. آنها بشدت از پیامدهای وحشتناک این اقدام هراس دارند. در سوی مقابل، باید به این نکته اشاره کرد که اگر رژیم غاصب آغازگر جنگی علیه ایران باشد، ایران نیز به ناچار برای تامین امنیت و منافع ملی خود، با سیاست اتکا به قدرت به سمت تامین امنیت و منافع خود خواهد رفت. این اتفاق نشان خواهد داد زور همچنان می‌تواند برای رسیدن به اهداف در گستره جهان مورد استفاده قرار گیرد که این بدترین اتفاق برای جهان حاضر است. از زاویهای دیگر باید توجه کنیم که شروع اقدام نظامی توسط رژیم صهیونیستی، پایان همه گزینههای مسالمت‌آمیز در جهان خواهد بود که بازیگران مختلف نزدیک به یک دهه برای استقرار آن تلاش کردهاند و حتی جمهوری اسلامی ایران با توجه به اینکه تحریمهای زیادی علیه آن انجام شده اما برای نشان دادن حسن نیت خود به دیپلماسی چندجانبه در قالب مذاکره با گروه 1+5 پایبند بوده است. اصلیترین موضوع و در واقع یکی دیگر از بزرگ‌ترین موانع اقدام نظامی برای رژیم صهیونیستی این است که این اقدام به هیچ‌وجه تضمین‌کننده نابودی توان هسته‌ای ایران نخواهد بود و این اقدام فقط ممکن است بتواند وقفهای در روند فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران ایجاد کند. در پایان این گزارش آمده است: باید توجه داشته باشیم که یکی از راههای مهم و اساسی بیمه شدن جمهوری اسلامی ایران در برابر تهدیدهای خارجی، تهدیدهای نظامی رژیم صهیونیستی و اقدامات دشمنانه آنها، کاهش شدید اختلافات داخلی و تقویت پایگاه‌های مردمی است. باید سعی کنیم نظام مدیریتی کشور را به‌روز نگه داریم و در زمانی که کشور با تحریمهای فراوان بینالمللی و نظامی روبه‌رو است، کارآمدی دولت را افزایش دهیم. البته بیان این موضوع بسیار مهم است که هرگونه حمله نظامی به تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران، نمیتواند هیچ دستاوردی برای متجاوزان داشته باشد و بدیهی است توان جمهوری اسلامی به حدی زیاد است که می‌تواند پاسخ آنها را با تمام توان داده و آنها را از اقدام نسنجیده خود پشیمان کند اما واضح است که آغاز جنگ و توسل به زور، چنان خطیر و سهمگین است که کمترین غفلت از آن گناهی نابخشودنی است. به همین دلیل برای جلوگیری از جنگ راههای متفاوتی وجود دارد. یکی از آنها اتخاذ تدابیر دیپلماتیک و سیاسی و بهره‌گیری از ظرفیت مجامع بینالمللی است که راهی ضروری و البته کم‌هزینه است اما در طرف مقابل، آمادگی نظامی برای مقابله با این اقدامات خصمانه نیز از اصلیترین راههای جلوگیری از بروز جنگ است.