اوزیل هم همین کار را کرد اما با پایش که بیتردید کار مشکلتری بود. او این مسیر را طی کرد: بدنش را به عقب خم کرد، با درون پای چپ به توپ ضربه زد و طوری به توپ ضربه زد که اوج بگیرد و دقت ضربهاش به شکلی بود که دقیقا به کنج دروازه حریف میرفت. در حقیقت او بین تکنیک و قدرت، یک تعادل کامل برقرار کرد. از طرفی ضربهاش به شکلی بود که مانع از آن شد که دروازهبان یک واکنش بموقع داشته باشد.
اوزیل در تمرینات بارها روی این ضربه کار کرده است. او بدش نمیآید مثلا کرنرها را طوری بفرستد که توپ وارد دروازه شود. او به خوبی تمرین کرده و میداند چطور به توپ ضربه بزند که دروازهبان محو شود.
همتیمیها از گل بازیکن آلمانی سورپرایز نشدند. در تمرینات چنین حرکتی را از او دیده بودند. او مقابل دپورتیوو نیز چنین ضربهای زده بود.
وقتی کایخون به زمین افتاد و داور به سوتش دمید، اوزیل کاملا مطمئن بود. کریستیانو توپ را به او داد و کاملا به این بازیکن روحیه داد. اینجا برای او جدید نبود. او از چنین مکانی یک کاشته را به دخهآ، دروازهبان اتلتیکو نیز زده بود که گل شده بود.