گروه سیاسی: بر اساس گزارش دیدهبان حقوق بشر با نام «خروج ممنوع» و گزارش موسسه تحقیقات دفاع ملی آمریکا (رند) تعدادی از اعضای سازمان مجاهدين خلق (منافقين) به دلیل آنکه از خروج آنان از سازمان جلوگیری میشد، اقدام به خودسوزی کردند. این گزارش بیانگر وقایع هولناک درباره وضعیت حقوق بشری اعضای فرقه مجاهدین خلق و نحوه و الگوهای وحشتناک رفتاری رهبران فرقه با اعضاست. یکی از این موارد خودکشی و خودسوزی است. در تازهترین مورد، بر اساس گزارشها، یکی از اعضای منافقین به نام «شهرام محسنی» یکشنبه هفته گذشته خود را آتش زد و به سوختگی شدیدی در پا و پشتش دچار شد اما با دخالت یکی از دوستانش از مرگ نجات یافت. قبل از این نیز موارد متعددی از خودکشی اعضا در پادگان اشرف گزارش شده بود. تنها در فاصله
29 تیرماه 91 تا نهم مرداد ماه 2 مورد خودکشی در پادگان اشرف گزارش شد. در یکی از این موارد فردی به نام شمسالله محمدی در اردوگاه اشرف اقدام به خودکشی کرد. خودکشی و خودسوزی در فرقه مجاهدین خلق سابقه طولانی دارد. هنگامی که فرقه منافقین با حمایت همهجانبه صدام حسین نیروهای عملیاتیاش را برای انجام اقدامات تروریستی وارد خاک کشور میکرد، به نیروهایش تاکید کرده بود در صورت دستگیری با خوردن قرصهای سیانور که معمولاً در زیر زبان آن را جاسازی میکردند، دست به خودکشی بزنند. در همین راستا موسسه رند در گزارش خود با اشاره به این موضوع مینویسد: سازمان مجاهدین خلق (منافقین) خودکشی را تحسین میکند... تا قبل از متمرکز شدن آنان در سال 2003، همه اعضا قرص سیانور در یک جلد چرمی که به دور گردن خود میبستند، به همراه داشتند. به تروریستهای سازمان دستور داده شده بود سیانور خود را اگر در جریان مأموریت دستگیر شدند، ببلعند. به گزارش فارس، طبق این گزارش این نوع خودکشیها یک نوع تاکتیک بود که مانع از لو رفتن اطلاعات داخلی سازمان میشد اما موسسه رند در گزارش خود از آن به عنوان یکی از آموزههای فرقهای منافقین یاد میکند. بعد از مدتی خودکشیهای تاکتیکی عوامل تروریستی با خودسوزیهای ژوئن 2003 میلادی ابعاد جدیدی به خود گرفت. در جریان این خودسوزیها در اعتراض به دستگیری مریم رجوی در فرانسه، به دستور عوامل فرقه، 10 نفر از اعضا خود را در پاریس و مقابل سفارتخانههای فرانسه در کشورهای مختلف اروپایی به آتش زدند. یکی از آنان دختری 26 ساله به نام «ندا حسنی» بود که در نتیجه خودسوزی جان باخت. این نوع خودکشیها نیز آمرانه و در راستای خواستههای فرقهای سازمان منافقین بود اما شکل خودکشی به صورت خودسوزی که با هدف جلب توجه دولتمردان فرانسه و واداشتن آنها به خواستههای رهبران فرقه بود بیانگر این واقعیت است که آنها برای تحقق خواستههایشان حاضرند اعضا را به اشکال مختلف ولو خودسوزی وادار به خودکشی کرده و به کام مرگ بفرستند. این در حالی است که مریم رجوی به اتهام پولشویی و تدارک حملات تروریستی به 13 سفارت ایران در خارج از کشور دستگیر شده و باید به خاطر این اتهامات محاکمه میشد. بی شک بهترین راه برای دفاع از وی از سوی فرقه از طریق مجاری قانونی بود نه اینکه 10 نفر از اعضا را به شعلههای آتش بسپرند. سالها بعد از این واقعه هنوز هم خبر خودسوزی اعضای فرقه تروریستی منافقین خبرساز میشود اما این بار، خودسوزی و خودکشیها تاکتیک نیست بلکه نتیجه به بنبست رسیدن است. راههای خروج از فرقه را رهبران، ممنوع کردهاند. بر اساس گزارش رند، تعدادی از اعضای سازمان به دلیل آنکه از خروج آنان از سازمان جلوگیری میشد، اقدام به خودسوزی کردند. علاوه بر این اعضای فرقه به این نتیجه رسیدهاند با عضویت در این فرقه تنها عمر خود را به بطالت گذراندهاند. در حقیقت ساکنان کمپ لیبرتی که بیش از 26 سال از بهترین سالهای عمر خود را تحت آموزههای فرقهای در پادگان اشرف گذرانده و در طول این مدت از ابتداییترین حقوق اولیه خود که سادهترین آن تماس با خانوادههایشان است، محروم بودهاند، دچار بیماریهای روانی از قبیل افسردگی شدید شده و اکنون که بعد از این همه مشقت، به پوچی وعدههای رهبران فرقه پی برده و عمر خود را بر باد رفته میبینند و در همین حال امکان خروج از ساختار فرقه برای آنها وجود ندارد، دست به خودکشی میزنند. در چنین شرایطی لازم است نهادهای حقوق بشری با اعمال فشار بر رهبران فرقه، شرایط آزادی و رهایی
3 هزار و 400 نفر از ساکنان کمپ لیبرتی که حدود هزار نفر از آنها را زنان تشکيل میدهند، فراهم کنند.