جمعه‌شب گذشته برنامه «هفت» درباره «سفر سنگ» میزگردی اختصاصی را برگزار کرد و منتقد ثابت برنامه هفت، مسعود فراستی در میزگرد مربوط به این فیلم نبود. فراستی در گفت‌وگویی، نظراتش را درباره برنامه جمعه‌شب با کافه سینما در میان گذاشته که مشروح آن بدین شرح است:
برنامه ديروز(جمعه شب) يك جوري ادامه برنامه مهرجويي آقای جيراني بود كه ايشان را ماوراي نقد قرار داده بود. 4 نفر در تقدير، ستايش و دفاع از يك فيلم و فيلمساز صحبت كردند و بشدت ضد نقد بود، يعني دوستان فيلمي كه يكي از ضعيف‌ترين، سطحي‌ترين و بي‌ربط‌ترين فيلم‌هاي فيلمساز به خودش است را تا مرحله رهبري فرهنگي- هنري انقلاب بالا بردند كه خيلي كار ناحقي است. اولين نكته اينكه اين فيلم پيش‌بيني انقلاب ما نيست و فقط نان مضمونش را می‌خورد و مضمون هم مال آقای كيميايي نيست. به هيچ‌وجه اين فيلم مبارزات مردم عليه دشمنان نيست، بلكه مبارزه سطحي و شعاري 3، 4 تا آدم است كه چندان ريشه اي هم ندارند، بویژه آدم اصلي فيلم.
قبل از بحث نگاه منتقدانه سوال اين است كه آنچه گذشت چه بود؟ آنچه گذشت چيزي است كه من عرض كردم و جالب است كه فيلمساز و طرفدارانش مدعي مردمي بودن فيلم هستند اما مردم در مقابل آن 3، 4 نفري‌اند كه می‌خواهند سنگ آسياب را ببرند به ده. اين ديگر خيلي بامزه است. مردم چماق دارند و در كنار يك نوچه فئودال‌ها روبه‌روي اينها ايستاده‌اند. مسائل مذهبي فيلم هم شعارهايي بيش نيست كه ابدا در آثار ديگر فيلمساز تكرار و ديده نمي‌شود. اين نشان می‌دهد «سفر سنگ» فيلمی است بي‌ربط به مسعود كيميايي. ديشب آقای كيميايي فرمودند كه سفر سنگ همه قلب منه. من يك ذره آدم شكاكي‌ام چون نقد برايم مهم است. اگر همه قلب ايشان «سفر سنگ» است چرا قبل و بعد از اين فيلم اصلا ما نمونه و ردپايي از آن نمي‌بينيم و چرا ايشان به رئيس و جرم می‌رسند؟ «رئيس» و «جرم» چه ربطي به سفر سنگ دارند؟ فيلم‌هايي پرت و پلا، هذياني، ماليخوليايي و خودارضاكننده. لغتي كه من براي فيلم «جرم» به كار بردم به نظرم بشدت درست بوده و همچنان هم درست است.
آقای كيميايي 2 فيلم خوب دارد؛ «قيصر» و «گوزن‌ها» كه نمايش يك قيام فردي‌اند نه اجتماعي. يكي ناموسي است و دومي بي‌خودي سياسي شده و يك فيلم رفيق‌بازانه است. ايشان اصلا آدم سياسي نيست. اصلا من كاري به زندگي ايشان ندارم اما در آثارشان نه سياست هست، نه مذهب. كم و بيش لايه‌هايي بوي اجتماعي می‌دهد كه آن هم بشدت سطحي است. آن چيزهايي هم که دوستان ديشب به ايشان بستند و فكر می‌كردند دارند می‌بندند خود آقای كيميايي در دهان آنها می‌گذاشت. اين بحث و صحبت‌ها فقط براي گرفتن مجوز فيلمي است كه مجوز ندارد. اينكه گفته می‌شود ايشان نرفته از ايران، خيلي لطف كردند كه نرفتند! هيچ‌كس نرفت. از فيلمسازها امير نادري رفت كه آنجا خراب كرد و شهيد ثالث رفت كه رفتنش ربطي به مساله انقلاب نداشت و در خارج چخوف می‌سازد و دغدغه‌هاي ديگري دارد. به نظرم آقای كيميايي يكي، دو بار سعي كرد خارج ازايران فيلم بسازد و ناموفق بود. هم در اروپا، هم در آمريكا و مجبور بود همين‌جا ادامه بدهد، بماند و كار كند. اين حرف‌ها را هم به خودش نبندد كه كسي فريب نمي‌خورد. فقط دوستان ديشب ما فريب می‌خورند.
آقای طالب‌زاده گفتند آقای كيميايي برادري‌شان را به نظام ثابت كردند، نمي‌دانم چي نشان داده كه برادري‌اش را ثابت كرده؛ نقد يا باج دادن؟ يا آقای عباسي بايد اين را تعيين كند؟ چون آقای عباسي گويا يك ملاقات چندين ساعته با ايشان سر مجوز فيلمشان داشته و آنجا به اين نتيجه رسيدند كه بايد «سفر سنگ» را توي بوق بكنند، باج بدهند و اين شد برادري ثابت كردن. اگر اين دوستان برادري را تعيين می‌كنند كه بحثي نيست. جالب است كه ديشب بين منتقدي كه طرفدار آقای كيميايي است و بحث ارزشي می‌كرد (كه براي من بامزه بود) و دوست عزيزمان نادر طالب‌زاده كه آدم ايدئولوژيكي است، هم‌موضعگي عجيبي ديده می‌شد و همه با هم عليه نقد. همه با هم در تبليغ يك چيز بشدت سطحي و فريبكار. متاسفم!
به نظرم رهبري اين داستان دست آقای عباسي بود و متاسفم براي اين تفكرات. اين می‌شود كه آقای كيميايي می‌شود ليدر انقلاب. ديشب كم مانده بود ايشان بگويد اصلا انقلاب را ايشان رهبري كرده! لااقل درباره «سفر سنگ» اين ادعا را داشت و دوستان به سادگي در دامشان افتادند. استدلال نادر عزيز هم اين بود كه اين فيلم را خيلي در جبهه‌ها نشان دادند و رزمندگان را تهييج می‌كرده، همچنان كه فيلم «بروس‌لي» را نشان می‌دادند و فيلم‌هاي بسيار بد ديگري كه مرتب توي آنها الله‌اكبر گفته شده و می‌دانيم كه فيلم‌هاي بدي‌اند. تنها فيلم تبليغي حسابي «روايت فتح» سيدمرتضي است و نه هيچ كار ديگري.
به نظر من نه «قيصر» انقلابي است نه «گوزن‌ها»، نه فيلمساز اهل اين حرف‌هاست و نه ايشان سياسي است. «سفر سنگ» است كه گفتم چقدر سطحي است چون اثري از مذهب و چيزهايي كه در اين فيلم است در هيچ فيلم ديگرشان نيست. ظاهرا آقای عباسي هم گفتند اين فيلم مصداق آيه قرآن است. به نظرم اين حرف‌ها شوخي است. هم ضدنقد است، هم باج دادن و هم فريب خوردن. متاسفم براي همه اين دوستاني كه به اين دام افتادند.