زهرا طباخي
مهمترین استراتژی تخطئهگران دولت نهم و دهم، تلاش برای باورپذیری این تفکر غلط است که به جز راهی که «ما» در آستین داریم مسیر دیگری مقابل ملت قرار ندارد. این «ما» شامل همه متخلفان اقتصادی کبیر و صغیر که در تلاشی خستگیناپذیر موفق شدند در میان حلقه اول اطرافیان احمدینژاد نیز نفوذ کنند، میشود. از جمله همانها که شعارهای ارزشمدارانه و انقلابی گفتمان احمدینژاد را مقابل بینندگان جهانی به «گند» کشیدند. صحبت از کسانی است که پشت صحنه فساد 3 هزار میلیاردی دست در دست اصلاحطلبان سابق و فتنهگران جدید رقص سر بریدن ارزشها کردند و حیثیت یک دولت مردمی را به باد فنا دادند. میگویند وقتی دستت به مقصود نمیرسد «تف بینداز»! متاع «سادهزیستی»، «پاکدستی»، «مردمگرایی»، «حقخواهی»، «مبارزه با اشرافیت» و «عدالتخواهی» را با ضربههای کور به اصل گفتمان که نمیشود بیارزش کرد. بهترین راه «تخریب از درون» است. شیطان را به سراغ یک یک ارزشمداران فرستادند؛ یکی را با «عرفان تقلبی» از راه به در کردند، دیگری را بر سر سفره چرب و شیرین دنیا اسیر کردند، «پرونده فساد» این و آن را بر سر اصلکاری هوار کردند و قطار گروکشی و گروگانگیری ارزشها را در ریل به حرکت درآوردند. همه این هزینهها لازم بود تا «مردم» از بالادست دولت سازندگی نزول کنند به نسخه قدیم!
قمپز بازگشت به دوران باشکوه (!) اصلاحات و سازندگی در شرایطی که ملت از تورم و ناکارآمدی خودساخته دولت وامانده از خودکردهها خسته به نظر میرسد میتوانست کارساز باشد اگر قدیمیها همه مرده بودند و کسی تاریخ نمیخواند!
اتفاقا دلگیری مردم از احمدینژاد و دولت دهمیها از آنجا شروع شد که «فرهنگ معامله» بر سر ارزشها سکه رایج شد و رونق قدیمش را که نه اما تا اندازهای دوباره بازیافت. اگر از مردم سوال کنید هنوز هم حاضر نیستند یک موی ارزشهای احمدینژاد 84 را با کل تاریخ کارگزاران و اصلاحات تاخت بزنند. نشانهاش هم آنجاست که تاریخنگاران صدیق، شادی مردم در شب مناظره را با شعف ایام آزادی خرمشهر مقایسه میکردند. اگر باختی هم در کار باشد پای آن بخش شخصیت احمدینژاد است که معامله کرد و برای دوام این و آن یا احتمالا لاپوشانی تخلفات فلانی و بهمانی سر ارزشهایش قراردادهای خسرالدنیا والآخره تنظیم و امضا کرد.
مدیر بلندپایه چینی به مناسبت نوسازی ویترین حزب کمونیست میگفت: کمونیسم در چین 80 میلیون عضو دارد. اینقدر ویترین قدرت را نوسازی میکنیم تا به «آرمانها و ارزشهای کمونیسم» برسیم! حتی اگر حصول چنین هدفی 500 سال طول بکشد ارزش دارد!
مقایسه ارزشهای والای انقلاب اسلامی که مردم خون رجایی، باهنر، مطهری، شهدای محراب، احمدی روشن، باکری، همت، باقری، کاظمی، علمالهدی و هزاران بنده مخلص خدا را برای ماندگاریاش تقدیم درگاه ابدیت کردهاند با آرمان کمونیسم، ناجوانمردانه، زشت و غیرارزشی است اما اگر عمر 33 ساله انقلاب را با صبر 500 ساله چینیها مقایسه کنیم چه؟! عبور مردم از «ارزشها» محال است چون رد خون شهید پاک شدنی نیست! بازگشت به احمدینژاد فعلی هم محال است مثل طرح رجوع به هاشمی و خاتمی که بیشتر به درد تحلیلهای آبدوغ خیاری نان به نرخ دیروزخوران آن طرف آبی میخورد. سر یک میز بنشینند و در میکروفن مفت ستاره یهود بگویند: «درود بر شرفت رفسنجانی!» وقتی راهبر؛ نوید آینده درخشان را میدهد و همچون چراغ مسیر را نورافشانی میکند بازگشت به گذشته چرا؟! گذشته به درد تدریس برای آیندگان میخورد و درس گرفتن از خطاها و اشتباهات احتمالی یا حتی مرور نقاط قوتی که موجب شد راه 100 ساله را 33 سال طی کنیم. بازگشت به گذشته کار ملتهای نابیناست که راهبر ندارند و از قدم برداشتن به سمت «آینده» در هراسند.
ایرانیها از دوران 8 ساله خدمت احمدینژادیها همانقدر تجربه کسب کردهاند که از 8 سال صدارت هاشمی و 8 سال ریاست خاتمی! بازگشت به هیچ دوران طلایی یا زغالی نه مقدور است و نه عقلانی! تنها راه پیش روی ملت ایران مثل هر جمعیت جهانی دیگری قدم گذاشتن به سمت آینده با درس گرفتن از گذشته است. نه ارزشهای الهی ملت ایران قابلیت تغییر و به روز رسانی برای خوشامد دولتهای غرب و شرق دارد و نه سیاست ما اجازه دارد از دیانت فاصله بگیرد. آنها که از شیطان «دست مریزاد» شنیدهاند بهتر است در مسیر بندگی 70 سالهشان سلوکی کنند و ببینند چطور شد که کار به اینجا رسید! طرح و نقشههای کدام جانور زمینی را عملیاتی کردند که صدای صهیونیسم عملکردشان را «قابل تقدیر» معرفی میکند. مردم همانقدر که دلسوز احمدینژاد هستند برای سیر نزولی «خاتمی» یا «هاشمی» هم غصه خوردند و میخورند. این خصوصیت حکومتهای مردمی است... مهر خدمتگزاران در دل ملت جای میگیرد نه فقط به خاطر پلها و سدهایی که ساختهاند بلکه به جهت مسؤولیت پاسداری از مرزهای اندیشه و آرمان انقلاب! دیگران سالها خون دل خوردند تا حکومت اسلام تشکیل شود ما هم افتخار میکنیم که 33 سال مقاومت کردیم تا حکومت شکل گرفته اسلام رشد کند و به ثمر بنشیند. «آرمان» خمینی و خامنهای گره خورده با ارزشهایی است که خون حسین علیهالسلام پایش جاری شده است. جان ماست و جان ارزشها و آرمانهای این انقلاب! خدا از پیر و جوان، کوچک و بزرگ بپذیرد انشاءالله!