گروه بین‌الملل: اسکاتلندی‌ها با برگزاری تظاهرات «استقلال» به پیشواز همه‌پرسی «استقلال» رفتند. دیروز صدها اسکاتلندی استقلال‌طلب در اعتراض به اظهارات نخست‌وزیر بریتانیا، دیوید کامرون که گفته است مردم و فعالان اقتصادی باید در همه‌پرسی ماه آینده به استقلال «نه» بگویند، دست به تظاهرات زدند. آنها در مقابل مرکز گروه CBI در گلاسکو یعنی همان جایی که کامرون سخنان مزبور را به زبان آورده بود، تجمع کردند و با بالا بردن پرچم آبی و سفید اسکات‌ها شعارهایی چون «یک اسکاتلند دیگر محتمل است» سر دادند. مردم همچنین سیاست‌های وست مینیستر، مجلس بریتانیا، و قول‌های عمل نشده آن به مردم اسکاتلند را محکوم کردند. دیوید کامرون روز پنجشنبه در کنفرانسی که به لابی اقتصادی گروه CBI در گلاسکو مربوط می‌شد، اتحاد اسکاتلند و انگلستان را «بزرگ‌ترین ادغام تاریخ» خوانده بود. نخست‌وزیر انگلیس همچنین از مزایای بزرگ اقتصادی ادغام 2 کشور صحبت کرده و مدعی شده بود که در صورت رای مثبت اسکاتلندی‌ها به استقلال این مزایا باطل می‌شود. اما بسیاری از استقلال‌طلبان این سرزمین شمالی جزیره بریتانیا، حرف‌های کامرون را نوعی تهدید به تحریم اقتصادی در صورت جدایی‌شان از انگلستان تعبیر کرده‌اند. به همین دلیل تظاهرکنندگان گلاسکو، روز جمعه علیه سیاست‌های غیرمنصفانه دولت به نفع «انگل»های جنوبی (ساکنان سرزمین انگلستان) نیز شعار دادند؛ سیاست‌هایی نابرابر که به‌زعم آنها مردم مناطق شمالی جزیره را دچار محرومیت کرده ا ست. مقامات اسکاتلندی نیز در کمپینی که برای استقلال این سرزمین برپا کرده‌اند مستقیما به این موضوع اشاره می‌کنند که با جدایی از انگلیسی‌ها، اسکات‌ها از فقری که سیاست‌های لندن به آنها تحمیل می‌کند خلاص خواهند شد، از جمله هزینه‌های بی‌شماری که مخارج نظامی دولت انگلیس بر دوش مالیات‌دهندگان اسکاتلندی می‌گذارد. تظاهرات دیروز، قدمی بزرگ به سوی همه‌پرسی استقلال در روز 18 سپتامبر، حدود ۲۰ روز دیگر، بود که حزب حاکم ملی اسکاتلند که هم‌اکنون دولت منطقه‌ای ادینبرگ را در دست دارد آن را سازماندهی می‌کند و به احتمال بسیار زیاد به ۳۰۰ سال پیوند سیاسی اسکاتلند با انگلستان پایان خواهد داد. دیروز آخرین نظرسنجی درباره آرای احتمالی مردم در روز همه‌پرسی را روزنامه اسکاتیش میل منتشر کرد که رشد ۴ درصدی انگیزه‌های استقلال‌طلبانه طی یک ماه اخیر را نشان می‌داد به طور‌ی که حالا موافقان استقلال اسکاتلند به ۴۷ درصد رسیده‌اند که اگر همین نسبت در صندوق آرای هجدهم سپتامبر دیده شود، برای استقلال این سرزمین کافی است.