سید عابدین نورالدینی
درباره جنگ جدید‌فلسطینیان غزه و رژیم صهیونیستی باید تحلیل‌های قطعی را کنار گذاشت و صرفا به ارزیابی‌های نقطه‌ای بسنده کرد. چند نکته کوتاه درباره این جنگ جدید باید مورد نظر قرار گیرد:
1-
حملات موشکی حماس به عنوان برگ برنده آنها به حساب می‌آید. حماس از حمله به پارلمان رژیم صهیونیستی تا مورد اصابت قراردادن کنست صهیونیست‌ها را در این چند روز به عنوان نشانه‌هایی از وقوف خود به جنگ اطلاعاتی به رخ کشید. برخی معتقدند این قدرت جدید اطلاعاتی از طریق عملیات رصد پهپادهای جریان مقاومت به‌دست آمده است. البته این نکته نباید به عنوان محور اصلی در ارزیابی این جنگ قرار بگیرد.
2-
بسیاری معتقدند بنیامین نتانیاهو آماده چنین نبردی بود. مناسبات او و رئیس‌جمهور دموکرات آمریکا به هیچ وجه چشم‌انداز یک همکاری یا تعامل 4 ساله را محقق نمی‌کند. نتانیاهو نخستین قربانی ریاست جمهوری مجدد اوباما نیست. پترائوس نخستین بود و بسیاری معتقدند هیلاری کلینتون دومین باشد. انتخابات در تل‌آویو نزدیک است. شاید نتانیاهو به دنبال مخدوش کردن سیاست‌های خاورمیانه‌ای اوباما هم باشد. البته شاید.
3-
درباره جنگ جدید یک نکته بسیار ظریف را باید در نظر داشت. این جنگ می‌تواند در خط آمریکایی منطقه منجر به تقویت جریان مقاومت بدلي شود.
باید این نکته را در نظر داشت که مصر اکنون دوران مبارک را طی نمی‌کند و محمد مرسی هر اقدامی در موضوع جنگ جدید انجام دهد، جهان اسلام او را در مقام قیاس با مبارک قرار می‌دهد. هیچ انتظاری از مرسی نیست که مواضع قاطعی علیه اسرائیل اتخاذ کند چراکه چراغ سبز آن از سوی ایالات متحده هیچگاه داده نخواهد شد. با این حال تجربه نشان داده که جریان مقاومت بدلي اساتید خبره‌ای در برگزاری شو غیرت هستند.
4-
مردم مسلمان به فضای تحلیلی جدیدی از مناسبات قدرت در جهان دست یافته‌اند. برخی اعراب از موهبت دولت‌های تقریبا مردمی برخوردار شده‌اند؛ اکنون می‌توانند درک کنند که واقعیات سیاسی تا چه میزان می‌تواند در رفتارهای انقلابی اثرگذار باشد به همین دلیل ارزش مواضع سیاسی ایران بیشتر از گذشته نمودار می‌شود. ایران اکنون در جنگ حضور کاملا ویژه و برجسته‌ای دارد. در ایران، تصمیم‌گیران برای جلوگیری از سوء‌استفاده‌های فرقه از این جنگ، باید به دنبال یافتن راه‌هایی در جهت ملموس شدن ارزش مواضع ضدصهیونیستی جمهوری اسلامی میان مردم منطقه باشند.
5-
جنگ جدید می‌تواند برای بشار اسد هم جذابیت‌های یک افق امیدوارکننده داشته باشد و هم می‌تواند به مثابه یک زنگ هشدار باشد. همه چیز به رفتار مقاومت و استفاده از واقعیات موجود در رفتار حکام عربی اعم از ملک و رئیس‌جمهور بستگی دارد. مرسی تنها یک گام از امثال امیر قطر و ملک عبدالله عربستان جلوتر است. محبوبیت این یک گام تاریخ مصرف دارد. سخنرانی اخیر سید‌حسن نصرالله یک عمل بهنگام و هوشمندانه بود. سید دقیقا همین نارسایی‌ها را گوشزد و سران عرب را مذمت کرد. شاید در جنگ فعلی تا جای ممکن باید مطالبات ضداسرائیلی را افزایش داد. سقف مطالبات باید از حداکثر توانایی مقاومت موازی بالاتر باشد. اینگونه است که باز هم عیار مقاومت اصیل عیان می‌شود. و این موضع بدون تردید در موضوع سوریه و سرنوشت آن تاثیر بسیار مهمی خواهد داشت.
6-
موشک‌های حماس هر کدام پیامی است از سوی محور مقاومت. اما این به معنای پیروزی قطعی و تمام‌شده نیست. رقابت اصلی از اکنون آغاز شده است. اما نکته ریز این واقعیت، تمرکز تلاش‌ها برای نشان دادن موضع ضدصهیونیستی است. این بزرگ‌ترین برگ برنده ایران است. ایران باید تا می‌تواند از این موضوع استفاده کند.