کاپیتان‌ها و مربی‌های تیم‌های ملی، اعضای فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) و کارشناسان مجله فرانس‌فوتبال، هر ساله با انتخاب برترین‌های فوتبال در جهان، به بهترین بازیکن جهان توپ طلا را اهدا می‌کنند. حتی در لیگی همچون لالیگای اسپانیا همه مربی‌ها و بازیکنان شاغل در لیگ دسته اول و لالیگا، بهترین‌های هر فصل را با رای خود انتخاب می‌کنند. به تازگی در مراسم انتخاب بهترین‌های فصل گذشته لالیگا و لیگ دسته اول کشور اسپانیا، ایکر کاسیاس به‌عنوان بهترین دروازه‌بان، سرخیو راموس بهترین مدافع، چابی آلونسو بهترین هافبک، آندرس اینیستا بهترین هافبک هجومی، لینول مسی بهترین بازیکن و پپ گوآردیولا به‌عنوان بهترین مربی فصل 12-۲۰۱1 لالیگا برگزیده شده‌اند. در ضمن کارلوس پویول هم جایزه بازی جوانمردانه را به خود اختصاص داد. با نگاهی به کاندیدا‌های بهترین بازیکنان در هر پست، متوجه می‌شویم به عنوان مثال در خط میانی خبری از ژاوی و بوسکتس از بارسلونا نیست. در این پست چابی آلونسو از رئال‌مادرید بهترین بازیکن فصل گذشته انتخاب شد و با توجه به دیگر انتخاب‌ها باید به این نکته اذعان کرد، در صورتی که بازیکنی از بارسلونا هم کاندیدای دریافت بهترین هافبک بود، احتمالا شانسی برای چابی آلونسو باقی نمی‌ماند. در انتخاب بهترین دروازه‌بان، از میان ایکر کاسیاس و ویکتو والدز، دروازه‌بان رئال‌مادرید، سالی درخشان را پست سر گذاشت. کاسیاس با بازی‌های خوب خود، نقش موثری در قهرمانی رئال‌مادرید ایفا کرد. جای تعجب بود اگر کسی غیر از او این عنوان را به خود اختصاص می‌داد. در خط دفاعی، سرخیو راموس، په‌په و مارسلو از رئال‌مادرید، پیکه، دنی آلوز و پویول از بارسلونا، شانس‌های اصلی بهترین مدافع سال بودند. بازی‌های خیره‌کننده په‌په در فصل گذشته بی‌شک او را از دیگران جدا می‌کرد اما احتمالا به دلیل اینکه او یک اسپانیایی نیست و یک پرتغالی است و در زمین فوتبال خشن بازی می‌کند، او را دوست نداشتند و به او رای ندادند. انتخاب فنی مهم نیست، باید حتما یا بارسایی باشی یا اسپانیایی که انتخاب شوی. مسلما دید همه کسانی که رای خود را اعلام می‌کنند، غیر از این نیست که په‌په پرتغالی جایزه برترین مدافع سال را دریافت نمی‌کند. در خط میانی، چابی آلونسو که قهرمانی لالیگا را با رئال‌مادرید کسب کرد، بالاتر از ژاوی، بوسکتس و خدیرا عنوان برترین هافبک میانی فصل را به خود اختصاص داد تا سومین اسپانیایی برنده در این انتخابات باشد. احتمالا باید یک جایزه هم به اوزیل یا اینیستا اهدا می‌شد که جایزه بهترین هافبک تهاجمی را برای آنها انتخاب کردند! در این نظرسنجی هم اوزیل آلمانی، حریف اینیستای اسپانیایی نشد. اوزیل که ۱۷ پاس گل را برای هم‌تیمی‌های خود ارسال کرد، فصلی رویایی و دور از انتظار را پشت سر گذاشت و دلیلی نبود که او را پایین‌تر از اینیستا قرار دهیم که همراه تیمش با ۹ امتیاز اختلاف نسب به رئال‌مادرید، نایب‌قهرمان لالیگا شد. پس اینیستا هم به عنوان یک اسپانیایی در رای‌گیری اسپانیایی‌های متعصب بهترین شد. شاید آنهایی که رای دادند برای اینکه آندرس بهترین شود، تحت‌تاثیر عملکرد خوب او در یورو قرار گرفته‌اند و به طور کل فصل 12-۲۰۱1 لالیگا را فراموش کرده بودند. پیش از اینکه به پست مهاجمان و بهترین بازیکن لالیگا بپردازیم، نگاهی به بهترین مربی فصل 12-۲۰۱1 لالیگا بیندازیم. پپ گوآردیولا، عنوان برترین مربی فصل گذشته لالیگا را به خود اختصاص داد. مسلما خود طرفداران بارسا هم تصور نمی‌کردند با وجود عملکرد خیره‌کننده رئال‌مادرید با هدایت مورینیو، کسی غیر از این مرد پرتغالی، بهترین مربی فصل قبل شود. حتما می‌دانید که رئال‌مادرید فصل گذشته با ۱۰۰ امتیاز و ۹امتیاز اختلاف نسبت به بارسلونا، قهرمان رقابت‌های لالیگا شد. هیچ تیمی در تاریخ لالیگا عنوان قهرمانی را با این امتیاز به دست نیاورده بود اما تیم تحت رهبری مورینیو، با وجود بارسلونای رویایی ۱۲۱ گل را به ثمر رساند و به سلطه ۳ سال آبی و اناری‌ها در اسپانیا خاتمه داد. اینکه مورینیو با تیمش، ۱۰۰ امتیاز گرفت و ۱۲۱گل هم به ثمر رساند، خیلی اهمیت ندارد، پایان دادن به سلطه بارسا مسلما ارزش دوچندانی دارد. اما چرا مورینیو به عنوان برترین مربی انتخاب نمی‌شود، حتما دلیلی قانع‌کننده دارد؛ بله، او یک اسپانیایی نیست. او اهل کاتالان، مادرید یا باسک نیست. چرا باید بهترین شود؟ حتی اگر بهترین در تاریخ هم باشی، اگر اسپانیایی نباشی و تنها ذره‌ای اصول اخلاقی را زیر پا بگذاری، حق بهترین شدن نداری. برای بهترین شدن، نباید در بازی جنجال به پا کنی و از حق تیم خود دفاع کنی. باید همانند گوآردیولا متواضع بود! تا به اینجا همه انتخاب‌ها با وجود امثال په‌په، اوزیل و مورینیو به اسپانیایی‌ها اختصاص داده شد و نوبت به پست مهاجم می‌رسد؛ جایی که دیگر خبری از یک ماتادور نیست! لیونل مسی آرژانتینی و کریستیانو رونالدوی پرتغالی نامزد‌های اصلی کسب بهترین مهاجم و بازیکن سال هستند. مسلما با همین انتخاب‌های جانبدارانه و احساسی، دیگر مرد پرتغالی رئال‌مادرید که از ۳۸ بازی فصل گذشته در ۳۸ بازی به میدان رفت و در ۳۲ بازی پیروز شد، شانسی برای بهترین شدن ندارد. اصلا نیازی به اثبات ندارد. آنهایی که رای دادند، پیش خود اینگونه قضاوت می‌کنند؛ رونالدو به همه تیم‌های لالیگا گل زده است؟ مهم نیست، مسی ۵۰ گل را به ثمر رساند و رکورد رونالدو را پشت سر گذاشت. رونالدو در بازی‌های حساس و سخت خارج از خانه، ۲۲ گل به ثمر رساند و در تاریخ بی‌همتا بود؟ مهم نیست، مسی پاس‌های گل بیشتری نسبت به او داد. رونالدو با هت‌تریک برابر، اتلتیکومادرید در خارج از خانه و گلزنی در نوکمپ رئال را قهرمان لالیگا کرد؟ مهم نیست چون مسی بارسایی است و رونالدو از نظر شخصیتی دچار مشکل است.
پرتغالی‌ها در اسپانیا به نظر دچار مشکل هستند. راه دور نمی‌رویم. آرای ایکر کاسیاس،سنگربان شماره یک تیم ملی اسپانیا را برای برترین بازیکن سال ۲۰۱۲ جهان بررسی کنیم. راموس، رونالدو و ژاوی در بخش بهترین بازیکن‌ها و دل‌بوسکه و مورینیو در بخش مربی‌های برتر حضور دارند. دلایل کاسیاس هم در نوع خود جالب است؛ به راموس رای دادم چون در ۸ سال گذشته عالی عمل کرده است! احتمالا به کاسیاس نگفته بودند از شما بهترین بازیکن سال ۲۰۱۲ را پرسیده‌اند، نه بهترین بازیکن ۸ سال گذشته جهان!
او به دل‌بوسکه رای داده چون در ۶ بازی سال ۲۰۱۲ در یورو اسپانیا را همراهی کرده و این تیم را به قهرمانی در یورو ۲۰۱۲ رسانده است. پایان دادن مورینیو به سلطه ۳ ساله بارسلونا و مربیگری او برای رئال‌مادرید در بیش از ۶۰ مسابقه هم احتمالا ارزشش کمتر از کاری بوده که دل‌بوسکه انجام داده است. بدون‌شک این مشکلاتی که در بین پرتغالی‌ها و اسپانیایی‌های رئال‌مادرید و حتی در کل فوتبال اسپانیا وجود دارد، تاثیر زیادی در عملکرد رئال‌مادرید و عدم انتخاب مورینیو و رونالدو در انتخاب برترین‌های فصل گذشته داشته است. انتخاب‌ها مسلما فنی نیست. زمانی که به شما لقب بهترین بازیکن فصل را می‌دهند، از لحاظ فنی باید بهترین باشید.