
ناپدید شدن امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان (1357 ش)
امام موسی صدر در سال 1307ش (1343ق) در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. پس از تکمیل دروس مقدماتی، از محضر علمی و معنوی آیات عظام سیدصدرالدین صدر (پدرش)، سیدمحمد محققداماد، سیدحسین بروجردی و امام خمینی(ره) کسب فیض کرد، سپس عازم نجف اشرف شده و از محضر عالمان و فقیهان آن دیار نیز بهرهمند شد و به درجه اجتهاد نائل آمد. امام موسی صدر پس از وفات آیتالله سیدعبدالحسین شرفالدین، رهبری شیعیان لبنان را به عهده گرفت و آنان را از وضعیت ناهنجار فرهنگی، اجتماعی و سیاسی رهایی بخشید و در برابر دسیسههای دشمنان اسلام، آنان را در تشکیلات «حرکتالمحرومین» متشکل کرد. این مجاهد نستوه و خستگیناپذیر با هدف ایجاد اتحاد بین اعراب و جلب حمایت کشورهای عربی و متقاعد کردن آنان به منزوی کردن اسرائیل متجاوز و تحریم هرگونه رابطه با اشغالگران فلسطین و به منظور تقویت جنبش محرومان و تهیه سلاح به کشورهای مختلف سفر میکرد. امام موسی صدر بهتدریج جزو بزرگترین شخصیتهای سیاسی جهان به شمار آمد و در پی دعوت رسمی دولت لیبی به این کشور سفر کرد، لیکن بر اثر توطئه دشمنان انقلاب اسلامی، در همان سفر ناپدید شد. گرچه اخبار ضد و نقیضی درباره زندانی بودن وی منتشر میشود، با این حال هنوز اطلاعات موثقی از ایشان به دست نیامده است.
درگذشت عطاملک جوینی، سیاستمدار و مورخ شهیر ایرانی(681 ق)
ابوالمظفر عطاملک علاءالدین بن بهاءالدین محمد بن محمد جُوینی در سال 623 ق در جوین از توابع خراسان متولد شد. پس از خاتمه تحصیل وارد کارهای دیوانی شد، زیرا پدر و برادر وی از دیوانیان بودند. وی پیش از حمله هلاکوخان به ایران، سفرهایى به مغولستان کرد. در سال 657 ق، هلاکوخان پس از فتح بغداد، حکومت عراق را به عطاملک واگذاشت و او تا سال 680 در این شغل باقی بود. با حضور عطاملک جوینی در دستگاه اداری مغولان، اقدامات بیرحمانه آنان علیه مردم تا حدودی کاهش یافت و از تباه شدن آثار فرهنگی ایران تا اندازهای جلوگیری به عمل آمد. او 24 سال، اداره عراق را برعهده داشت اما دشمنانش بهتدریج، خان مغول را به او بدبین کردند. بدین ترتیب اقتدار عطاملک تدریجاً افول کرد و خان مغول بر او چنان سخت گرفت که در اثر این فشارها وفات یافت. عطاملک جوینی، مؤلف تاریخ معروف «جهانگشای فارسی» است که شامل تاریخ چنگیزخان و هلاکوخان مغول و شرح جنایات آنان است. از آثار خیریه جوینی احداث نهر نجف است. او در آن سرزمین مقدس، نهری حفر کرده و با صرف هزینهای فراوان، آب رود فرات را به حوالی نجف اشرف جاری کرد. وفات جوینی را در سال 681 ق نوشتهاند.
آغاز جمهوری سوم فرانسه پس از سقوط لویی ناپلئون (1871م)
در جریان جنگهای پروس و فرانسه در سال 1870م پاریس محاصره شد و محاصره شهر بیش از 4 ماه به طول انجامید. در این زمان مجلس ملی فرانسه که به شهر بُردو نقل مکان کرده بود، لویى ناپلئون معروف به ناپلئون سوم، امپراتور وقت فرانسه را که به اسارت گرفته شده بود از این مقام خلع و حکومت پادشاهی را ملغی اعلام کرد. این مجلس، همچنین آدولف تییر را به عنوان اولین رئیسجمهور فرانسه انتخاب کرد و به این ترتیب جمهوری سوم فرانسه در 31 آگوست 1870م تشکیل شد. جمهوری سوم فرانسه با مخالفت بسیاری از مردم و سیاسیون مواجه بود که از اوضاع بد اقتصادی و سیاست رهبران این جمهوری ناراضی بودند. آنان حکومتی به نام کمون در پاریس تشکیل دادند و به مقابله با حکومت مرکزی پرداختند اما حکومت کمون طی نبردی خونین در شهر پاریس سرکوب شد و جمهوری سوم از این پس در پاریس ادامه حیات داد. البته فرانسه طی سالهای بعد تا آغاز قرن بیستم یک امتیاز غیرقابل انکار بر کشورهای دیگر اروپا داشت و آن آزادی کامل بیان و قلم و اجتماعات بود که در هیچیک از کشورهای دیگر اروپا نظیر آن دیده نمیشد. جمهوری سوم فرانسه در برابر آسیبهای درونی نزدیک به 70 سال دوام آورد تا اینکه نازیهای آلمان پس از اشغال فرانسه در جریان جنگ دوم جهانی در 14 ژوئن سال 1940م به عمر این جمهوری پایان دادند.