سیروس محمودیان: اتحادیه اروپایی اخیرا طی اقدامی شتابزده و خلاف شئونات و موازین بین‌المللی و با چشم‌پوشی از حق انتخاب ملت سوریه، ائتلاف شکننده تروریست‌های مخالف دولت سوریه موسوم به «ائتلاف ملی سوریه» را طی بیانیه‌ای به رسمیت شناخته است. از منظر بین‌المللی اعلام ضرب‌الاجلی این رسمیت‌بخشی غیرانسانی به مجموع گروه‌های تروریستی فعال در سوریه به‌طور طبیعی تبعات و هزینه‌های سنگین حقوقی- اجتماعی را در بخش سیاست خارجی بر اتحادیه اروپایی وارد می‌کند اما بدیهی است تنگناهای سیاسی و ضرورت‌های اجتناب‌ناپذیری که ریشه در عمق استراتژیک غربی‌ها دارد، سبب شده اتحادیه اروپایی با پذیرفتن هزینه‌های این اقدام به‌طور رسمی پا به عرصه حمایت از تروریست‌های فعال در سوریه بگذارد که در این باره موارد زیر قابل طرح است: 1- نگاهی گذرا بر مواضع اتخاذی اتحادیه اروپایی در مواجهه با ملت و دولت سوریه طی 2 سال گذشته موید آن است که ساقط کردن دولت بشار اسد به هر طریق ممکن در دستورکار غربی‌ها قرار دارد. مقاومت هوشمندانه ملت سوریه در برابر توطئه‌های گام به گام غربی‌ها شامل «تحریم فراگیر بین‌المللی، ممانعت از ارسال هرگونه محموله غذایی- درمانی، مسدود کردن دارایی‌‌های آن کشور و تجهیز مخالفان دولت سوری به انواع تجهیزات نظامی و...» نشان روشنی از ناکارآمدی تصمیم‌‌های خصمانه اتحادیه اروپایی در قبال ملت سوریه دارد. این ناکارآمدی فی نفسه موجب شده اروپایی‌ها با کنار گذاشتن تعارفات مرسوم دیپلماتیک به‌طور رسمی وارد کارزار سوریه شده و با تایید تروریست‌های افراطی صدمات جدی‌تری بر پیکره ملت و دولت سوریه وارد کنند. 2- شکی وجود ندارد که مخالفان دولت سوریه متشکل از گروه‌های افراطی فاقد ساختار سیاسی هستند که اساسا ماهیتی تروریستی دارند. اتحادیه اروپایی با این اقدام به ملل آزاده دنیا نشان داد همه ادعاهای حقوق بشری غربی‌ها صرفا یک بهانه پوشالی برای استعمار و استثمار ملل محروم منطقه است. تصور عمومی بر این بود سران تروریست این ائتلاف که از مدت‌ها پیش با چراغ سبز دولت آمریکا و میدانداری امیر قطر شکل گرفته و پیش‌تر نیز از سوی ترکیه و فرانسه رسمیت غیرمشروع نسبی یافته و در چند ماه گذشته مرتکب جنایات جنگی بی‌شماری علیه شهروندان بیگناه سوری شده‌اند به عنوان جنایتکار جنگی شناخته شده و رسیدگی به جرائم آنان در دستورکار مجامع اروپایی مدعی دفاع از حقوق‌بشر قرار بگیرد که اینگونه نشد. 3- نگاهی به وزن و جایگاه سیاسی ائتلاف جدید در داخل و خارج سوریه نشان می‌دهد ائتلاف یادشده یک گروه کاملا سازمان‌یافته تروریستی است که در داخل سوریه از هیچگونه پایگاه مردمی برخوردار نیست. غربی‌ها در ابتدای ماجرای سوریه عمیقا می‌کوشیدند با جلب نظر ملت سوریه، دولت بشار اسد را در متن یک پروسه مثلا دموکراتیک مانند اعتراضات خیابانی و شورش‌های اجتماعی ساقط کرده و سپس توسط مهره‌های از پیش تعیین شده نفوذی به مدیریت پنهانی امور بپردازند. هوشیاری ملت سوریه و عدم همراهی آنان با سیاست براندازی نرم غربی‌ها موجب شده است غربی‌ها رویکرد جدید حمایت رسمی از تروریست‌ها را در دستور کار قرار دهند. اتحادیه اروپایی سعی دارد در بازه زمانی محدود چندماهه پیش رو با تغییر تاکتیک‌های نظامی– سیاسی گذشته عملا حمایت از گروه‌های تروریستی را که به‌طور مطلق منفور ملت سوریه هستند در بطن استراتژی مقابله مستقیم با دولت سوریه جای دهد. 4- به نظر می‌رسد غربی‌ها که از میزان بسیار ناچیز وجاهت و مقبولیت این ائتلاف تروریستی در داخل و خارج سوریه اطلاع دقیق دارند، تلاش دارند در متن یک جنگ روانی دامنه‌دار تبلیغاتی این گروه تروریستی را به ملت سوریه تحمیل کنند و با مشروعیت‌بخشی بین‌المللی به آنها در نتیجه نهایی 2 سال فعالیت‌های‌تروریستی آنها تغییرشکلی داده و در این بین به نتیجه مطلوب دست یابند. طبیعی است آزادی، دموکراسی و رعایت موازین دینی که خواست حقیقی مردم سوریه است هیچ همخوانی با مطالبات راهبردی معارضان تروریست ندارد. آنها مزدوران وابسته‌ای هستند که تنها برای تامین اهداف نامشروع غربی‌ها در محور مقاومت پا پیش گذاشته‌اند. در شرایط کنونی تقویت معنایی نیروهای تروریست و موجه نشان دادن عملیات خشونت‌بار آنها و تطبیق کشتار ملت بیگناه سوری با معیارهای انسانی اصل راهبردی مورد نظر غربی‌هاست. از منظر حقوق بین‌الملل این اقدام اتحادیه اروپایی دخالت مستقیم در امور داخلی سوریه محسوب می‌شود. دخالت در امور داخلی سایر کشورها که اساس نظم نوین بین‌المللی آمریکایی‌ها را شکل می‌دهد در اوج بی‌توجهی غربی‌ها به حقوق ملل تنها متضمن منافع نامشروع غرب در منطقه خاورمیانه است. 5- درگیری نظامی حماس با رژیم صهیونیستی به‌خوبی نشان داد محور مقاومت با وجود همه اقدامات سازمان‌یافته 10 سال اخیر غربی‌ها از استخوان‌بندی رو به پیشرفت قابل تاملی برخوردار است. در این میان روشن است که ایران، سوریه و حزب‌الله لبنان نقش بنیادینی در استحکام‌بخشی و تقویت خط مقاومت فلسطینی در برابر افزون‌طلبی‌های دامنه‌دار صهیونیست‌ها برعهده داشته‌اند. پیدایش بیداری اسلامی و از بین رفتن حکام عرب وابسته به غرب در لیبی، تونس، مصر و... موجب بروز تغییرات جدی در نقشه راه غرب شده است. شکی وجود ندارد که در حال حاضر مداخله مستقیم در اتفاقات منطقه، تضعیف و در نهایت به شکست کشانیدن اضلاع سه‌گانه میدانی محور مقاومت در دستور کار غربی‌ها قرار دارد. جنگ‌های 22 روزه و 33 روزه مقاومت با رژیم صهیونیستی موید این حقیقت آشکار است که غربی‌ها برای رسیدن به طرح خاورمیانه جدید چاره‌ای جز حذف فیزیکی دولت بشار اسد به بهانه مناقشات داخلی ندارند و بر این اساس با تمام قدرت وارد عرصه جنگ با ملت و دولت سوریه شدند.