گروه سیاسی:
تحلیلگر معروف روزنامه ایندیپندنت بر خلاف ادعاهای مقامات اسرائیلی و آمریکایی، بر این باور است حمله به نوار غزه نشان داد احتمال حمله اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران بسیار بعید است. روزنامه ایندیپندنت در مطلبی به قلم پاتریک کاکبرن، تحلیلگر مشهور خود نوشت: به محض اینکه بمباران غزه تمام شد، مقامات اسرائیلی و آمریکایی از دورنمای حمله هوایی به ایران در چند‌ماه آینده سخن به میان آوردند. این موضوع تعجب‌آور است. این تهدید در گذشته به نفع تل‌آویو و واشنگتن بود، چرا که آنها را قادر می‌کرد به عنوان جایگزین جنگ، دیگر کشورها را به اعمال تحریم علیه ایران ترغیب کند، بنابراین این ادعا که تا رویارویی نهایی با ایران چند‌ماه بیشتر فاصله نیست، موضوعی کهنه و نخ‌نماست. کاکبرن در ادامه مطلب خود آورده، چند ساعت پس از اعلام آتش‌بس، منابع آمریکایی و اسرائیلی که نامی از آنها نیامده، مدعی شدند حملات هوایی به غزه پیش‌زمینه‌ای برای حمله به ایران بوده است. مایکل اورن، سفیر آمریکا در واشنگتن آنچه این ماه در غزه رخ داد را با بحران موشکی کوبا در سال 1962 قیاس کرد و گفت، «در بحران موشکی کوبا، آمریکا با کوبا نمی‌جنگید، بلکه با اتحاد جماهیر شوروی مبارزه می‌کرد. در عملیات ستون ابرها نیز اسرائیل با ایران می‌جنگید نه با غزه!» اگر اسرائیلی‌ها بخواهند تاسیسات هسته‌ای ایران را تخریب کنند، دیگر دیر شده است. این تحلیلگر ایرلندی ادامه داد: اگر نیروی هوایی آمریکا به اسرائیلی‌ها بپیوندند، آنها صرفا می‌توانند آسیب‌های جدی به ایران وارد کنند. اما همین امر نیز بعید است چرا که یکی از چیزهایی که رای‌دهندگان آمریکایی خواستار آن نیستند، جنگی دیگر در خاورمیانه است. پاتریک کاکبرن با بیان مطالب فوق نوشت: رای‌دهندگان اسرائیلی خواهان نخست وزیرهایی نیستند که روابط بدی با واشنگتن دارند. به همین دلیل بود که نتانیاهو در انتخابات 1999 بازنده شد. در واقع، درس‌های حمله اخیر غزه خلاف آن چیزی است که آمریکا و اسرائیل مدعی آن هستند.
مشکلات تل‌آویو در حمله به ایران
طبق تحلیل وی، مشکلات سیاسی‌ای که اسرائیل در انجام عملیات کوچکی نظیر «ستون ابرها» علیه دشمنی ضعیف با آنها روبه‌رو شد، موید مشکلاتی است که تل‌آویو در صورت حمله به ایران با آنها روبه‌رو خواهد شد. کاکبرن نوشت: از آنچه در غزه رخ داد باید یک درس دیگر نیز گرفت و آن اینکه به‌رغم همه لفاظی‌های نتانیاهو، او سیاستمداری محتاط است. او بحران اخیر را خیلی سریع‌تر از همه پیشینیان خود نظیر «ایهود اولمرت» در سال 2006 و 2008 یا «شیمون پرز» در سال 1996 پایان داد. او قمارباز نیست و همین امر احتمال ریسکی نظیر حمله به ایران را بعید می‌کند. وی در ادامه مطلب خود آورده است: به علاوه، نتانیاهو با اشاره به اینکه آماده استفاده از گزینه نظامی محدود در غزه است، عقب‌نشینی از تهدید حمله به ایران را بدون اینکه متهم به ضعف شود، آسان‌تر کرد. یکی دیگر از نشانه‌های امیدوارکننده از بمباران غزه این است که اسرائیل درباره اینکه به چه کسی و چه چیزی ضربه می‌زند، محتاط‌تر عمل می‌کند. اسرائیل در جنگ اخير همانند یک آدم خونریز به تصویر کشیده شد و حماس قوی‌تر جلوه کرد. اگر نتانیاهو و ایهود باراک، وزیر جنگ او عملیات زمینی را در پیش می‌گرفتند، تبلیغات منفی این بار شدیدتر از قبل می‌شد.