سید‌عابدین نورالدینی:
نقشه انتخاباتی آقایان اصلاح‌طلب برای سال آینده، تفاوت چندانی با آنچه در سال‌های 87 و 88 انجام دادند، ندارد. آن ایام سلامت انتخابات مطرح شد تا از دل آن تقلب و شورش علیه تثبیت مقبولیت گفتمان رقیب بیرون بیاید و اینک «انتخابات آزاد» مطرح می‌شود تا ابتدا نوعی هشدار به نظام برای تکرار اقدامات خود مطرح شود و در ادامه نفوذ در حوزه رقابت درون نظام محقق شود. گزاره‌های استفهامی فراوانی در چنین فضاهایی مطرح می‌شود. به عنوان نمونه «انتخابات آزاد» یک اصطلاح سیاسی برای تاثیرپذیری محیط رقابت است. هرآنچه در باب این اصطلاح سخن گفته شود؛ شائبه نبود شرایط یکسان رقابت بیشتر قوت می‌گیرد. در چنین فضایی گزاره‌های مفهومی دیگری نیز مطرح می‌شوند و چهره‌های سیاسی می‌توانند به پیشبرد اهداف خود بپردازند. نتیجه این رفتار ترسیم آرایش انتخاباتی این جریان و تکمیل همه قطعات این پازل انتخاباتی است. به طور مثال آقای هاشمی رفسنجانی که پشتیبان اتهاماتی از این سنخ علیه مخالفان سیاسی خود است؛ از جایگاه درون حاكميت به شائبه سلامت انتخابات مشروعیت می‌دهد و بحث انتخابات سالم را مطرح می‌کند. آنگاه سایر اظهارنظرهای مشابه موجب ایجاد جو روانی وسیعی در آستانه انتخابات و ایجاد دغدغه در بخشی از افکار عمومي می‌شود. در چنین فضایی آنگاه نسخه‌هایی برای تحقق این مثلا دغدغه ارائه می‌شود؛ همانند «کمیته صیانت از آرا». شعارهای انتخاباتی نیز متاثر از این فضا انتخاب می‌شود. در چنین شرایطی حاکمیت شاهد تمرکز یک تهدید داخلی است. انتخابات به عنوان فرصتی برای ایجاد ظرفیت داخلی و خارجی برای نظام، ناگهان در مقابل ایجاد بحران داخلی یک گروه یا جریان قرار می‌گیرد. پس از تحقق چنین شرایطی آنگاه زمان اجرای تحمیل و اخذ امتیاز می‌شود. همان کاری که هاشمی‌رفسنجانی قبل از 22 خرداد و در قالب نامه تهدید‌آمیز 19خرداد به رهبری انجام داد و چنانچه فشار و تحمیل به نتیجه نرسید؛ خیابان محل منازعه می‌شود و تهدیدها عملی! آقای هاشمی و اصلاح‌طلبان یک بار این پروژه را عملیاتی کرده اند. بدون تردید آنها از آنچه انجام داده‌اند، پشیمان نیستند. بلکه به دنبال ترمیم نقاط ضعف و تجهیز بیشترند. با این حال برای تحقق فضای مطلوب خود نیازمند تهیه دیگر ابزار مورد نیاز هستند. به عنوان نمونه، اکنون «انتخابات آزاد» محملی برای ایجاد فضای دلخواه است. تشکیل کمیته صیانت از آرا اگرچه به دلیل تار و مار شدن عوامل میدانی اصلاح‌طلب امکان پذیر نیست اما در قالب‌ها و عناوین دیگر این ابزار نیز محقق می‌شود. به عنوان مثال طرح ناگهانی مباحثی مانند سلب اختیار وزارت کشور از اجرای انتخابات و نیز زمزمه‌های تشکیل کمیسیونی جدید برای نظارت بر اجرای انتخابات و ایجاد محدودیت برای شورای نگهبان آیا به لحاظ ماهیت و کارکرد، تفاوتی با آنچه کمیته صیانت از آرا ایجاد می‌کرد، دارد؟ در کنار اینها اظهارات اخیر آقای محمد موسوی‌خوئینی‌ها را نیز باید در نظر گرفت. خوئینی‌ها برای نظام خط و نشان کشید. با این اظهارات هماهنگی کامل عوامل داخلی با بسته فشار خارجی اعلام شده است. این اعلام هم به مجموعه داخلی نظام است و هم می‌تواند به مثابه چراغ سبز و اعلام آمادگی به عوامل خارجی تلقی شود. خوئینی‌ها در امتداد پروژه جدید به نظام هشدار داد. در قالب همین پروژه هاشمی رفسنجانی بزودی تحرکات انتخاباتی خود را شدت می‌بخشد و باید در انتظار تقابل گفتمانی با اقدامات او بود. با این حال آنچه نکته اصلی این نوشته است حضور یک موضوع قابل تامل در راستای همیاری پروژه فتنه‌گران است. بر اساس آنچه از طرح اصلاح قانون انتخابات در مجلس محترم مطرح شده، این طرح یک بهانه بسیار مساعد برای تقویت اهداف طراحان «انتخابات آزاد» است. با این حال تاکنون حتی یک مورد موضع‌گیری برجسته از سوی جریان فتنه 88 در انتقاد از این طرح مشاهده نشده است! سکوت عجیب جریان فتنه در قبال طرحی که به آسانی می‌توان از آن به تحدید انتخابات رسید؛ آیا عادی و طبیعی است؟ جریانی که مدعی انتخابات آزاد است چرا در مقابل طرحی که موجب انسداد کاندیداتوری آزادانه و در نتیجه انتخاب آزادانه مردم می‌شود، سکوت کرده است؟ دلیل این سکوت کاملا مشخص است. بر‌اساس آنچه در طرح اصلاح قانون انتخابات گنجانده شده است؛ صلاحیت سیاسی و مذهبی یک کاندیدای ریاست جمهوری نه توسط شورای نگهبان بلکه توسط عده‌ای از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان احراز می‌شود! تحدید شورای نگهبان و ایجاد شرایط برای لابی‌های سیاسی نخستین پیامد‌های این طرح است. اکنون تصور کنید یکی از رئوس فتنه 88 تمایل به کاندیداتوری داشته باشد. این فرد با داشتن توان رایزنی‌های سیاسی آیا نمی‌تواند کاندیدای انتخابات
ریاست جمهوری شود؟ با تصور این شرایط، اینک به برخی اصرارها در درون مجلس برای پرداختن به این طرح برای اعمال آن در انتخابات آتی ریاست جمهوری، به‌رغم هشدارهای مکرر
شورای نگهبان، فکر کنید!