محمدمهدي تقوي
«ما تا به اسلام برنگرديم؛ اسلام رسول‌الله(ص)، تا به اسلام رسول‌الله(ص) برنگرديم، مشكلات‌مان سرجاي خودش هست، نه مي‌توانيم قضيه فلسطين را حلش كنيم و نه افغانستان را و نه ساير جاها را. ملت‌ها بايد برگردند به صدر اسلام، اگر حكومت‌ها هم با ملت‌ها برگشتند كه اشكالي نيست؛ اگر برنگشتند، ملت‌ها بايد حساب خودشان را از حكومت‌ها جدا كنند و با حكومت‌ها آن كنند كه ملت ايران با حكومت خودش كرد تا مشكلات حل بشود و الا هي ما روز قدس بگيريم، فرياد بزنيم، هي آقايان اجتماع كنند و حرف بزنند، فرياد و حرف جلوي آنها را نمي‌گيرد، بلي! مي‌گيرد منتها ما حرف هم نمي‌زنيم».
صحيفه نور/ جلد12/ صفحه282
آنچه از چهارشنبه 24 آبان تا چهارشنبه اول آذر به مدت 8 روز بين رژيم صهيونيستي و جنبش‌هاي «جهاد اسلامي» و حماس گذشت، يك درگيري معمول نبود، نبردي تمام‌عيار بود؛ آن هم در حالي كه يك سوي ميدان ايران و حزب‌الله بودند و در سوي ديگر آمريكا، اتحاديه اروپايي و... . در يك سو ايران و حزب‌الله درصدد گوشمالي اسرائيل و اينكه در هيچ جنگي بر مقاومت تفوق نخواهد يافت، بودند و در طرف مقابل، تمام كشورها و دولت‌هايي كه در فكر نابودي فلسطين و آرمان آزادي قدس شريف هستند. اينها در پي ناامن كردن شهرهاي اشغالي و آنها به دنبال حفظ و گسترش شعاع امنيتي رژيم جعلي.
يك‌ـ
در خط مقدم اين نبرد موشك‌هاي ساخت جمهوري اسلامي ايران بود كه با فلج‌كردن غاصبان بيت‌المقدس، رودرروي ارتش تجهيزشده اسرائيل به پيشرفته‌ترين ادوات نظامي ايستاده بود.
در اين ميدان، رژيم صهيونيست مجاز بود هر كاري انجام دهد تا پيروز شود ولي وقتي ديد هر كاري مي‌كند، حريف موشك‌هاي ايراني جهاد اسلامي نمي‌شود، با خفت و خواري و تحت فشار شديد شهروندان صهيونيست، تن به تمام شروط مقاومت داد تا نبردي كه آغاز كرده بود، فرجام پذيرد. موضوعي كه كمتر به آن پرداخته شده است، آن است كه دقت در هدفگيري موشك‌هاي جنبش جهاد اسلامي نشان داد نفوذ اطلاعاتي اين سازمان تحت حمايت ايران در سرزمين‌هاي اشغالي به حدي است كه موشک‌ها با دقت به اهدافي كه در تل‌آويو، اشدود و اشكلون مدنظر است، اصابت كرده و كاري مي‌كند كه حتي بلندپايه‌ترين مقامات سياسي و نظامي، چاره را براي جان به در بردن از موشك‌هاي صاعقه‌وار جهاد، در گريز به پناهگاه‌ها و بيتوته در جان‌پناه‌ها مي‌بينند.
دوـ
در نبرد 8 روزه برخلاف جنگ 22 روزه، تشكيلات خودگردان نيز نه از حب جهاد و حماس بلكه به دليل علم كامل به ميزان محبوبيت گروه‌هاي مقاومت، طرف فلسطيني را به ظاهر و در لفظ حمايت مي‌كرد. در جنگ 22 روزه، تشكيلات خودگردان ابومازن، عملاً در جبهه اسرائيل بود و مقاومت را محكوم مي‌كرد و كم مانده بود براي كمك به ارتش صهيونيستي نيروهاي فتح را براي ياري اسرائيلي‌ها اعزام كند اما اين بار به خاطر شكست‌هاي پياپي در مذاكرات سازش و پيروزي‌هاي جهاد اسلامي و حماس كه نشان داده است تنها راه به زانو درآوردن اسرائيل، مقاومت و زور است، قادر نبود با گروه‌هاي مبارز فلسطيني مقابله كند و مجبور شد وانمود كند با مقاومت است. تشكيلات به قدري باورش شده بود در جبهه حاميان مقاومت قرار دارد كه حتي محمود عباس صهيونيست نيز براي هنيه پيام تبريك پيروزي فرستاد!
سه‌ـ
شكست جديد صهيونيست‌ها در حالي رقم خورد كه ارتش اسرائيل ده‌ها سال است توسط آمريكا، انگليس، آلمان، فرانسه و... هر سال به طور سيستماتيك، مدرن و به روز مي‌شود. اين كشورها رژيم صهيونيست را به انواع سلاح‌هاي متعارف و غيرمتعارف مجهز كرده و ارتش آن را آموزش مي‌دهند. علاوه بر تجهيزات و تسليحات، ارتش اشغالگر قدس، به ساعت، از نظر عملياتي ـ اطلاعاتي ـ امنيتي از سوي سرويس‌هاي غربي و متأسفانه عربي تغذيه مي‌شود. به اين معنا و بر مبناي داده‌هاي ظاهري، همه چيز از پيروزي راحت و بي‌دردسر ارتش اسرائيل حكايت مي‌كرد. اين رژيم نه در 8 يا 22 روز بلكه در همان چند ساعت نخست ترور «الجعبري» و يورش همه‌جانبه به غزه ـ همانطور كه خود و حاميانش هم برآورد كرده بودند- بايد كار جهاد اسلامي و حماس و نوار غزه را يكسره مي‌كرد اما آنچه رخ داد، كاملاً برعكس بود. به رغم عدم برقراري موازنه تسليحاتي و نظامي، حجم آتش جهاد اسلامي تقريباً با حجم آتش ارتش صهيونيست برابري كرد. مقاومت با وجود آنكه از نيروي هوايي بهره‌اي نداشت، با ساقط كردن 7 هواپيماي نظامي اسرائيل، چنان ضرباتي بر نيروي هوايي ارتش صهيونيست وارد كرد كه اسرائيل نتوانست از اين نيرو، طرفي ببندد.
چهارـ
موشك‌هاي ايراني فجر 5 چنان دقيق اهداف را در شهرهاي اشغالي هدف گرفتند كه تمام برآوردهاي سرويس‌های اطلاعاتی كاملا غلط از كار درآمد. موساد و بخش امنيتي ستادكل ارتش رژيم صهيونيست همچنين در تشخيص تعداد موشك‌هاي در اختيار مقاومت؛ علاوه بر جهل نسبت به ميزان برد و قدرت تخريب‌شان، راه به خطا بردند. نامشخص بودن برد نهايي موشك فجر پيش از جنگ و رسيدن موشك‌ها تا تل‌آويو و حتي دورترين مرزهاي اشغالي براي اسرائيلي‌ها تبديل به شكنجه روحي شديدي شد. رژيم صهيونيست به دليل آنكه برآوردش از قدرت خود و ضعف مقاومت فلسطين تا پيش از شروع جنگ، «كارتوني» بود، در نهايت مجبور شد با پذيرش تمام شروط مقاومت براي آتش‌بس، خود را از تداوم جنگ و تلفات بيشتر رهايي بخشد.
پنج ـ
پنجشنبه گذشته 29 نوامبر 2012، 8 روز پس از پيروزي مقاومت در نبرد 8 روزه و دقيقاً 65 سال پس از اشغال سرزمين مقدس اسلامي و قبله نخست مسلمين توسط صهيونيست‌هاي غاصب ـ و تصويب نامشروع به رسميت شناختن اسرائيل در سازمان ملل در 29 نوامبر سال 1947ـ با اكثريت بسيار بالاي 138 راي موافق در برابر 9 رأي مخالف، فلسطين به عنوان كشور ناظر غيرعضو سازمان ملل متحد پذيرفته شد و روند به رسميت شناخته شدن فلسطين به عنوان كشوري مستقل وارد مرحله تازه‌اي شد. به اين ترتيب، براي اولين بار رتبه فلسطين در سازمان ملل متحد با جايگاه واتيكان برابر شد. اين ترفيع به ظاهر كوچك می‌‌تواند براي اسرائيل پيامدهايی جدي در پي داشته باشد. حالا طرف فلسطيني قادر خواهد بود برابر ساخت‌و‌سازها در كرانه باختري رود اردن و ديگر موارد اختلاف با رژيم صهيونيست به نهادهاي بين‌المللي شكايت كند. البته اين كافي نيست و تمام فلسطين بايد به فلسطينيان بازپس داده شود و با برگزاري همه‌پرسي از مسلمانان، مسيحيان و يهوديان فلسطين، هر تصميمي اهالي فلسطين از هر 3 دين گرفتند، اجرايي شود.
كلام را با فرمايشات مبارك حضرت امام خميني آغاز كرديم و حال با فرمايشات گرانقدر رهبر حكيم انقلاب به پايان مي‌بريم: «راه نجات مسأله فلسطين و حل مسأله فلسطين، جز راه مبارزه نيست... آن كسى كه اين راه را قبول ندارد، چه دانسته و چه ندانسته، دارد به مسأله فلسطين ضربه مي‌زند. اگر دانسته باشد، اسمش خيانت است؛ اگر ندانسته باشد، اسمش جهل و غفلت است؛ على‌ایحال ضربه است به مسأله فلسطين؛ ضربه مي‌زنند به مسأله فلسطين. فلسطين هيچ راهى جز مقاومت ندارد؛ اين را بايد بگويند، بايد بخواهند؛ دولت‌هاى اسلامى هم بايد همين را تكرار كنند... فلسطين آزاد خواهد شد؛ در اين هيچ شبهه‌اى نداشته باشيد. فلسطين قطعاً آزاد خواهد شد و به مردم برخواهد گشت و در آنجا دولت فلسطينى تشكيل خواهد شد؛ در اينها هيچ ترديدى نيست».