سیروس محمودیان
یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری در خرداد 92 به نوعی میتواند یکی از مهمترین رخدادهای کشور محسوب شود. بهطور طبیعی در چند ماه آتی، برگزاری انتخابات برای تعیین رئیس قوه مجریه و تیم همراه وي، یکی از محوریترین بحثهای کشور خواهد بود که در اینباره نکات ذیل قابل اهمیت است.
1-
در نظامهای مردمسالار، چرخش قدرت در یک محدوده تعریف شده قانونی امری بدیهی و ضروری است. نظام جمهوری اسلامی علاوه بر برخورداری از مولفه مردمسالاری مزین به ماهیت دینی است و چنین چرخشی ذاتا میتواند ضمن تحکیم پایههای اعتماد پایدار شهروندان به حکومت اسلامی، زمینه حرکت عمومی و اختصاصی کشور در مسیر رشد و ترقی را فراهم کند و در عین حال از پیدایش دیکتاتوری در کشور در انحای مختلف پیشگیری و در گذر زمان آحاد جامعه را به سعادت دنیوی و اخروی رهنمون کند. 2- به هر حال برگزاری ادواری انتخابات ریاست جمهوری در کشور فرصت طلایی مغتنمی است که علاوه بر جلب مشارکت حقیقی شهروندان در میدان سیاست و اداره امور کشور و قائل شدن نقش عینی حق تعیین سرنوشت سیاسی برای ملت، بستري منطقی را برای نقد عملکرد دولتهای قبلی فراهم میکند. در حقیقت مباحثه کارشناسان حوزههای مختلف و تبیین کاستیهای عملکردی دولت قبلی میتواند چراغ راه آینده حرکت کشور در مسیر عمران و آبادانی باشد. مبدل شدن کارزار تبلیغاتی به میدانی برای تضارب منطقی آرا و دیدگاههای سیاسی – اجرایی میتواند از فواید باطنی انتخابات یادشده باشد که در این میان پرهیز از دخالت دادن اغراض شخصی و منافع جناحی یک ضرورت راهبردی است. در پروسه یاد شده برخورد کینهتوزانه با دستاوردهای دولت یا دولتهای گذشته آفت سهمگینی است که میتواند عواقب سوئی برای کشور در پی داشته باشد. اثرات سوء مناظرات و تبلیغات انتخابات سال 88 گواه روشنی بر این مدعاست.
3- انتخابات پیش رو یک آزمون جدی برای سنجش میزان دلبستگی رئیسجمهور سابق به قانون اساسی و اریکه قدرت است. طبیعی است هر رئیسجمهوری پس از 8 سال خدمت آرزو داشته باشد رئیسجمهور بعدی مطابق با ایدههای سیاسی – اقتصادی او کشور را اداره کند اما این علاقه شخصی نباید خللی در سلامت برگزاری انتخابات ایجاد کند.
به هر حال رئیسجمهور مسؤولیتهای قانونی در قبال برگزاری انتخابات دارد که هرگونه جانبداری آشکار و پنهان او از گروهها، جریانات خاص سیاسی، اشخاص و اطرافیان یا تلاش ضمنی و به نوعی سازمانیافته برای اثرگذاری بر نتیجه انتخابات، سلامت انتخابات را بشدت مورد تردید و تهدید قرار میدهد. 4- اخیرا تغییرات صورت گرفته در حوزه نهاد ریاستجمهوری و هیات دولت این شائبه را به نوعی در سطوح مختلفی از جامعه دامن زده است که رئیسجمهور از هم اکنون به نفع یک جریان خاص سیاسی که حرف و حدیثهای مختلفی درباره آنان مطرح بوده است وارد تبلیغات پیش از موعد شده و خوف آن میرود تسری این رفتار به بدنه دولت در امورات جاری کشور رکود و سکون غیرقابل پیشبینی را پیش خواهد آورد. منطق حکم میکند رئیسجمهور با پرهیز از انجام تغییرات شتابزده بویژه در میان استانداران و مجریان میدانی انتخابات از گسترش شائبه دخالت برنامهریزی شده در انتخابات آتی پیشگیری عالمانه کند. اگرچه بهطور طبیعی شورای نگهبان وظیفه دارد در چارچوب وظایف مصرح قانونی به رصد فعالیتهای انتخاباتی پرداخته و از فعالیتهای خارج از عرف و مقررات پیشگیری قانونی کند. 5- حمله سازمانیافته گروههای تروریستی منافقین و بخشی از اپوزیسیون خارجنشین به سفارت ایران در آلمان موید آن است که در مقطع حساس کنونی جریان ضدانقلاب در پی مسالهسازی برای نظام در عرصه داخلی و بینالمللی است. غوغاسالاری داخلی در چند ماه آتی میتواند مکمل غوغاسالاریهای عوامل ضد انقلاب در خارج از کشور باشد. جنجالآفرینی در کشور به بهانه تبلیغات انتخاباتی میتواند حلقه مکمله فتنهانگیزیهای عوامل ضدانقلاب در سطوح داخلی و بینالمللی باشد. در شرایط کنونی ضرورت دارد مجموعه مسؤولان کشور با پرهیز جدی از خودخواهیهای سیاسی و دامن زدن به اختلافات سلیقهای دشمن را در رسیدن به اهداف شوم ناکام بگذارند. طبیعی است انتخابات دور یازدهم ریاستجمهوری عرصهای جدی برای سنجش میزان پایبندی جریانات و اشخاص به اصل ولایت مطلقه فقیه است. قطع یقین سرلوحه قراردادن رهنمودهای رهبری در اینباره سنگ محک مطمئنی برای سنجش میزان دینمداری مسؤولان و فعالان سیاسی است. بیشک اگر مسؤولان نظام اندکی منافع ملی- دینی را بر سلایق شخصی مقدم بشمارند انتخابات پیشرو میتواند عامل بنیادینی برای استمرار وحدت، همدلی و وفاق ملی در کشور باشد. در این میان نباید فراموش کرد در بهار بیداری اسلامی همدلی ملت و مسؤولان تنها رمز نهادینه شدن آرمانهای الهی انقلاب اسلامی در جهان اسلام است.