رئال‌مادرید سومین فصل خود را با مربیگری مورینیو پشت سر می‌گذارد. نتیجه فصل اول قهرمانی در جام حذفی، سال گذشته قهرمانی در لالیگا و در نهایت سوپرجام اسپانیا سومین جامی بوده که رئال در عصر مورینیو برده است. فصل سوم برای مورینیو و رئال در حالی آغاز شد که رقیب سنتی رئال، بارسلونا، پس از کنار رفتن گوآردیولا، تیتو را به سرمربیگری آبی‌واناری‌پوشان انتخاب کرده بود و رقابت رئال مورینیو این بار با بارسای تیتو کلید خورده بود.
دلایل فنی و غیرفنی متعددی در نتایج نه‌چندان قابل قبول رئال در ابتدای فصل جاری وجود دارد که از جمله آنها می‌شود به تابستان و پیش فصل کوتاه رئال که به دلیل برگزاری مسابقات یورو و المپیک حادث شد، اشاره کرد.
رئال به دلیل این پیش‌فصل کوتاه نتوانست تمرینات کاملی را پشت سر بگذارد و اکثر بازیکنان اصلی رئال هم که درگیر مسابقات ملی بودند، دیر به تمرینات رئال اضافه شدند. این یکی از مهم‌ترین دلایل افت رئال در نتیجه‌گیری این فصل بود، البته که بارسا و سایر تیم‌ها نیز با این مشکل روبه‌رو بودند اما به 2 دلیل این مساله بر رئال تاثیر بیشتری گذاشت؛ دلیل اول، سبک مربیگری مورینیو است که مبتنی بر تمرینات پر فشار پیش از آغاز فصل است و دلیل دوم، تیمی چون بارسلونا که اکثرا از بازیکنان بومی لاماسیا تشکیل شده کمتر از تیمی چون رئال به تمرینات پیش‌فصل وابسته است، زیرا این بازیکنان سال‌هاست در کنار هم بازی کرده‌اند و بازیکنان رئال، مردانی با ملیت‌های مختلف هستند که به اندازه بازیکنان بارسا کنار هم بازی نکرده‌اند ضمن اینکه رئالی که فصل گذشته 7 هفته تمرین پرفشار را در پیش فصل پشت سر گذاشته بود شروع بسیار بهتری نسبت به این فصل داشت. عامل دیگری که بر نتایج رئال تاثیرگذار بوده است، مصدومیت بیش از حد بازیکنان این تیم و بعضا ستاره‌های تاثیرگذاری چون بنزما، مارسلو، خدیرا و... است که در مقاطع زمانی مختلف توأمان مصدوم می‌شدند که بعضی از آنها چون مارسلو و ایگوآین هنوز مصدومند.
از طرفی بازیکنان تاثیرگذاری چون اوزیل و دی‌ماریا که فصل گذشته بسیار خوش درخشیده بودند، این فصل از فرم مطلوب خود دور هستند و تاثیر خود را بر عدم نتیجه‌گیری رئال گذاشته‌اند. بازی‌های سنگین ابتدای فصل، مثل چندین بازی با بارسا، سیتی و دورتموند، عدم اتحاد و همبستگی بازیکنان رئال که فصل گذشته بسیار به چشم می‌آمد، نارضایتی ستاره‌هایی چون رونالدو از وضعیت باشگاه و شایعه‌هایی که هر روز از جدایی مورینیو و پیوستن به دیگر تیم‌های متمول اروپایی به گوش می‌رسد، تاثیر خود را بر عدم نتیجه‌گیری رئال گذاشته، ضمن اینکه نتایج بسیار عالی تیم تیتو که رکورد جمع‌آوری امتیاز در ابتدای لالیگا را نیز شکسته است بر پررنگ شدن عدم نتیجه‌گیری رئال بی‌تاثیر نبوده است. به هر حال تیم‌های مورینیو نشان داده‌اند هر چه از فصل بیشتر می‌گذرد تیمی بهتر با نتایجی مناسب‌تر خواهند شد، گرچه جبران 11 امتیاز در لالیگا کار ساده‌ای نیست اما رئال مورینیو هنوز امیدوار است این فصل به هدف اصلی خود که قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپاست، برسد.
مورینیو می‌تواند جانشین فرگوسن شود
سرالکس فرگوسن معتقد است ژوزه مورینیو جانشین مناسبی برای وی در منچستریونایتد خواهد بود. فرگوسن کهنه‌کار که تا کمتر از یک ماه دیگر 71 ساله خواهد شد، بر این باور است که مورینیوی پرتغالی قادر است هدایت هر باشگاهی را در دست بگیرد و قابلیت‌های یک جانشین مناسب برای او را داراست. فرگوسن در مصاحبه با ITV
4 اظهار داشت: او می‌تواند در هر جایی مربیگری کند. قصد ندارم آنچه در این باشگاه اتفاق خواهد افتاد را پیش‌بینی کنم اما من برای همیشه [سرمربی] نخواهم بود و ژوزه قادر است در هر باشگاهی مربیگری کند. این شگفت‌انگیز است. او در حال حاضر چند سال دارد؟ 50! پس او ۲۰ سال از من جوان‌تر است. با همین روند وی می‌تواند 42 جام دیگر را به افتخارات خود اضافه کند. فکر نمی‌کنم مورینیو تا 70 سالگی مربیگری کند اما اگر این کار را انجام دهد دست‌کم 50 جام دیگر را نیز به دست خواهد آورد. مورینیو بسیار جاه‌طلب است!
پس از نخستین حضور مورینیو در باشگاه چلسی و کنفرانس‌های مطبوعاتی جنجالی وی، توفانی در رسانه‌هاي انگلستان برپا شد. فرگوسن نیز آن روزها را به خوبی به یاد دارد و از خاطرات خود در این باره می‌گوید. فرگوسن گفت: من اولین کنفرانس مطبوعاتی او [در چلسی] را به یاد دارم. در آن لحظه به خود گفتم یا مسیح مقدس! او خیلی از خودمتشکر است. او به بازیکنان می‌گفت، ببینید، من آقای خاص هستم! ما در هیچ بازی‌ای نمی‌بازیم. وی تنها یک جوان تازه‌وارد به انگلستان بود که خود را آقای خاص خطاب می‌کرد!