نیم‌فصل به پایان رسیده و پرسپولیس اگر خوش‌شانس بود می‌توانست به عنوان یکی از 10 تیم اول لیگ، نصف مسابقات را تمام کند! اما اتفاقاتی که در هفته‌های اخیر افتاده در کنار بازگشت علی کریمی و تقویت این تیم پرمشکل در نقل و انتقالات نیم‌فصل، امید دوباره‌ای را برای هواداران ناراضی پرسپولیس در نیم‌فصل دوم مسابقات به وجود آورده است.
1- میانگین امتیازات یک قهرمان
14 امتیاز از 7 بازی. 2 امتیاز از هر بازی. میانگینی برای قهرمانی. پرسپولیس اگر این میانگین را حفظ کند، تا هفته بیستم می‌تواند خودش را به جمع 4 تیم اول جدول برساند. 14 هفته باقیمانده هم برای قرار گرفتن در کورس کافی است. آنها در این لیگ متوسط و بدون مدعی، هنوز برای رسیدن به صدر جدول شانس زیادی دارند.
2- خداحافظی با اختلاف
اگر میانگین امتیازات پرسپولیس در هفته‌های اخیر از آن فاجعه اول فصل فاصله گرفته، مهم‌ترین دلیلش این است که دیگر از آن هرج و مرج خبری نیست. ژوزه به ترکیب اصلی تیمش خیلی نزدیک شده و به سیستمی که به نظرش پرسپولیس با آن به موفقیت می‌رسد، رسیده است. یک کاپیتان مقبول داخل زمین دارد و تنها چالش موجود، اختلافش با علی کریمی بود که آن هم یک هفته‌ای می‌شود بر طرف شده است. عکس‌های 2 نفره و خندان‌شان همه‌جا هست. آخرین مصاحبه ژوزه هم که یک تیتر مهم داشته؛ «تمجید از علی کریمی». این پرسپولیس به آرامش رسیده است.
3- یاد گرفتن راه امتیاز جمع کردن
تیم ژوزه چند هفته‌ای می‌شود که خوب بازی می‌کند. «تلاش برای نباختن» هم نکته‌ای است که به تازگی در پرسپولیس پدیدار شده است. خوردن 2 گل از ذوب‌آهن و در نهایت بردن بازی و عقب افتادن از ملوان، جلو افتادن از آنها در انزلی و در نهایت مساوی مقابل یکی از تیم‌های قدرتمند لیگ این موضوع را بیشتر از گذشته ثابت می‌کند. آنها همان تیمی هستند که نتوانستند از برتری 90 دقیقه‌ای‌شان جلوی سایپا 3 امتیاز دربیاورند.
4- بازدهی بالای معمولی‌ها در کنار ستاره‌ها
هادی نوروزی، جواد کاظمیان، غلامرضا رضایی و امیرحسین فشنگچی بازیکنانی هستند که کسی روی درخشش‌شان در طول فصل حساب نمی‌کرد اما آنها در این هفته‌ها به مهره‌های تاثیرگذاری تبدیل شده‌اند. عملکرد و کارایی نوروزی اگر بهتر از انصاری‌فرد نباشد، مشابه او است، کاظمیان به یک بازیکن تعویضی مؤثر تبدیل شده، رضایی بعد از مصدومیتش آرام‌آرام به مرز آمادگی رسیده و مشخص است که با آن ستاره خنثی همیشگی فرق دارد و فشنگچی هم که در بازی با ملوان بیش از حد تصور خوب بود و جای مهرداد پولادی ملی‌پوش را کاملا پر کرد. در تیم ژوزه، متوسط‌ها هم پیشرفت کرده‌اند.
5- عادت به ژوزه بداخلاق!
شاید شکل بازی پرسپولیس خیلی جذاب نباشد، شاید در این تیم کسی تاثیر حضور یک مربی گرانقیمت و مشهور را احساس نکند، شاید اخلاق و مدل برخورد او با اطرافیانش، دافعه او را بیشتر از جاذبه‌اش کرده باشد اما ژوزه و پرسپولیس هر هفته که می‌گذرد، به هم نزدیک‌تر می‌شوند. بازیکنان این تیم آرام‌آرام رگ خواب سرمربی بداخلاق‌شان را به دست می‌آورند و این آشنایی دوطرفه، اتفاق خوبی برای پرسپولیس است.