گروه ورزشی:
در روزهایی که حواس بیشتر جامعه ورزش به سمت فوتبال و مرحله انتخابی جام جهانی فوتبال بود، اتفاقی برای کاراتهکاهای ایران در سبک آزاد افتاد که خیلی زود در نطفه خفهاش کردند! شاید اگر تماس خود بچههای ملیپوش و اعتراض آنها نبود این ماجرا هرگز رسانهای نمیشد. اما اصل ماجرا. تقریبا 2 ماه پیش بود که تیم ملی سبک آزاد کاراته ایران راهی مسابقات ژاپن شد تا یکی از نادرترین اتفاقات ورزش ایران رقم بخورد. مخ آدم سوت میکشد وقتی میشنود که برای اعزام ورزشکاران به سرزمین چشمبادامیها از آنها مبلغ یک میلیون تومان پول گرفتهاند! البته بهانه برای این کمکاری فراهم است. گران شدن دلار و تاثیر آن بر جامعه دلیل خندهداری است که مسؤولان فدراسیون کاراته آوردهاند. یکی از ملیپوشان که جرات کرد و این خبر را در اختیار رسانهها قرارداد در اینباره میگوید: «راستش خجالتآور است. همه چیز تا 2 هفته قبل از مسابقات اوکی بود. اما 2 هفته قبل از اعزام به ژاپن به ما گفتند که دلار گران شده است و باید یک میلیون تومان از هزینهها را خودمان پرداخت کنیم.» شاید یک میلیون تومان برای خیلیها رقمی نباشد اما برای ورزشکارانی که اکثر آنها شهرستانی هستند و خرج خانواده را هم میدهند تامین این هزینهها به مانند کابوس میماند.» این ملیپوش تیم کاراته که اصرار دارد نامی از او برده نشود، حرفهایش را این طور ادامه میدهد: «برای همه بچهها تهیه این مبلغ سخت بود. یکی بچه یتیم بود و یکی دیگر مادرش سرطان داشت. جالب اینجاست که وقتی با مسؤولان فدراسیون حرف زدیم ایشان این حرف را تحویل ما دادند که هرکسي پول ندارد نیاید. یکی از آنها میگفت یعنی جور کردن یک میلیون تومان پول در این دوره و زمانه کاری دارد؟» تماس ما با آقای «ش» به جایی ختم نشد و ایشان توپ را به زمین فرجی رئیس فدراسیون انداخت؛ رئیسی که خیلی کم تلفن همراهش را جواب میدهد تا معمای بزرگ دریافت پول از ملیپوشان ایران را حل کند. این در حالی است که نگینی نایب رئیس فرجی وقتی با این سوال ما روبهرو شد، ضمن تایید آن گفت:«من بارها به این موضوع اعتراض کردم و گفتم که ماهیت قضیه خوب نیست. قرار هم بر این بود تا پولها را به ملیپوشان برگردانند». ملیپوش کاراتهکای ایران که هنوز حرفهایش تمام نشده است از راز دیگری پرده برمیدارد؛ رازی که تاسف را برای ورزش ایران به همراه دارد و اصلا مشخص نیست که چرا نظارتی روی اتفاقاتی که میافتد، نمیشود. یک میلیون تومانی که از ملیپوشان مرد و زن اعزامی به مسابقات ژاپن گرفتهاند به حساب شخصی به نام «س-خ» ریخته میشده که در ژاپن هم حضور داشته است. فردی که حضورش تعجب ملیپوشان را به همراه داشته است.» یک میلیون تومانی که نگینی میگفت قرار است به ملیپوشان بازگردانده شود هنوز به حساب آنها واریز نشده است. کسی جرات حرف زدن ندارد و نمیخواهد با بردن نامش در رسانهها موقعیتش در تیم ملی را از دست بدهد. یکی دیگر از ملیپوشان با اشاره به همین موضوع میگوید: «اصلا نمیدانم چرا این مبلغ را از ما گرفتند. وقتی هم اعتراض کردیم گفتند بزودی این مبلغ را به شما برمیگردانیم. اما بعید است این اتفاق بیفتد. چون هنوز هیچ پولی به ما ندادهاند. قرار بود ما حرفی به رسانهها نزنیم و آنها پول را به ما برگردانند اما...» ملیپوشان ایران البته بیشتر از اینکه از پرداخت یک میلیون تومان ناراحت باشند از بدرفتاریهای مسؤولان و اتفاقاتی که در ژاپن برایشان افتاده است، ناراحتند. مشکل تغذیه و خوردن غذاهای ژاپنی را هم به این حاشیهها اضافه کنید. حدس زدن اینکه چطور این اتفاقات ناراحتی کاراتهکاها را فراهم کرده چندان سخت نیست. یکی دیگر از ملیپوشان که او هم اصرار میکند تا نامی از او برده نشود در اینباره میگوید: «این طبیعی است که در بیشتر مسابقات و به دلیل اینکه ذائقه ما با خارجیها فرق دارد با خودمان تن ماهی یا هر تن دیگری ببریم اما در هتل محل اقامتمان جایی نبود که این کنسروها را گرم کنیم. غذاهایی که به ما میدادند افتضاح بود. یک شب به ما غذای ژاپنی دادند که یک ذره از آن از گلویمان پایین نرفت یا مثلا به ما سیبزمینی میدادند که بدنمان را کاملا خشک کرده بود».
او این را گفت و ادامه داد: «از اینکه بگذریم بدرفتاریهای خود مسؤولان در ژاپن بود. آنها حتی به ما اجازه ندادند بازی فینال را از نزدیک تماشا کنیم و خیلی زود ما را به هتل برگرداندند. یک چیز دیگر برایتان بگویم که واقعا خندهدار است. ما حتی آب برای خوردن نداشتیم. 2 بطری بزرگ به ما میدادند برای 11 نفر! یکبار هم مترجم تیم رفت و برای بچهها آب معدنی خرید که پولش را به آن بنده خدا ندادند. از هر کدام از بچهها که سوال کنید حرفهای من را تایید میکنند. نمیدانم ما که برای ایران مسابقه میدهیم باید خودمان هزینهها را پرداخت کنیم؟»
ملیپوشان سبک آزاد در حالی این حرفها را میزنند که مسؤولان فدراسیون هرگز زیر بار این ادعاها نمیروند. آنها با بیان اینکه نماینده رئیس فدراسیون خودش در ژاپن حضور داشته و آنها فقط مسؤول اعزام بودند از پاسخ دادن به هر سوالی طفره میروند. تنها نگینی چند کلمهای درباره سیبزمینیها حرف میزند و میگوید: «فقط سیبزمینی نبوده است. ما همراه غذای ملیپوشان به آنها سیبزمینی هم میدادیم. حالا نمیدانم که ملیپوشان چرا این حرفها را میزنند».