از دیرباز فوتبالیست‌ها یا خانواده‌هایشان طعمه خوبی برای آدم‌ربایی بوده‌اند و نام این ورزش با آدم‌ربایی عجین بوده است. در این مقاله نگاهی خواهیم انداخت به نمونه‌هایی از آدم‌ربایی در فوتبال.
ایده احمقانه‌ای بود
رقابت بین خواهر و برادرها به ندرت تا بزرگسالی ادامه می‌یابد، پس لیدر مارمول، مدافع پاراگوئه‌ای تیم کانکون مکزیک باید عروسک‌های زیادی را خراب کرده باشد که اینچنین موجب رنجش خواهرش شده باشد. پرلا، خواهر مارمول گروگانگیری خود را شبیه‌سازی کرد تا به این وسیله از برادر کوچکش 40 هزار دلار بستاند. پرلا بعد از 3 روز گروگانگیری به سلامت آزاد شد اما نحوه آماتورگونه گروگانگیری و توضیحات غیرقابل‌قبول پرلا در توصیف آدم‌ربایی پلیس را به شک انداخت و در ادامه تحقیقات، پرلا به جرم خود اعتراف کرد.
لحظه «پدرخوانده‌وار» بربا
به عنوان شخصی که ادعا می‌کند انگلیسی را از سه‌گانه پدرخوانده یاد گرفته است؛ مواجهه با گئورگی ایلیف، ورژن وطنی و واقعی مایکل کورلئونه باید برای برباتف 19 ساله بسیار رعب‌آور بوده باشد. دیمیتار برباتف در سال 1999 پس از پایان تمرین زسکاصوفیه توسط افراد ایلیف ربوده شد. قصد او از این آدم‌ربایی مجاب کردن مهاجم بااستعداد بلغاری برای پیوستن به تیم خودش، لفسکی کیوستندیل بود. برباتف در حین انتقالش برای ملاقات با ایلیف طی تماسی پدرش را مطلع می‌کند و او طی مذاکره‌ای شرایط آزاد کردن او را فراهم می‌کند. برباتف، ستاره جوان آن روزهای فوتبال بلغارستان
روماریو جواب آدم‌ربایان را می‌دهد
روند آماده‌سازی روماریو برای شرکت در جام‌جهانی 94 بدین شکل بود: «مریض روانی» خواندن پله، شنیدن خبر ربوده شدن پدرش باج‌خواهی کردن از تبهکاران زیرزمینی ریودوژانیرو. پدر روماریو در تاریخ 5 مه 94 از یک رستوران ربوده شد و ربایندگان برای آزادی تقاضای 7 میلیون دلار کردند؛ نفس‌های طرفداران بارسا و برزیل در سینه حبس شده بود. روماریو که توسط یوهان کریوف، سرمربی وقت بارسا ترغیب شده بود که در اسپانیا باقی بماند (ال‌کلاسیکو در پیش بود، تنها 2 روز بعد) تهدید کرد اگر پدرش آزاد نشود در جام‌جهانی شرکت نخواهد کرد. خلافکاران دیوانه فوتبال که امیدی به کسب موفقیت برزیل بدون ستاره بی‌چون و چرایشان نداشتند، طی یک تماس تلفنی مکان نگهداری پدر روماریو را به پلیس اطلاع دادند. پلیس پدر روماریو را روی تشک در مقابل تلویزیون در حالی که بسته شده بود پیدا کرد؛ تلویزیونی که تهیه شده بود تا ادوایر، پدر روماریو بتواند هنرنمایی پسرش در ال‌کلاسیکو را تماشا کند. آن بازی با تک گل روماریو به نفع بارسا به پایان رسید. با وجود فراهم کردن تمام امکانات رفاهی برای ادوایر، ربایندگان مدتی پس از این حادثه توسط پلیس دستگیر شدند.
من فقط کویینی را می‌خواهم
در بحبوحه کودتای ناموفق و بمبگذاری‌ها توسط گروه تروریستی باسکیETA، آدم‌ربایی 25روزه کویینی بهانه‌ای دیگر به اسپانیا برای مغموم بودن داد. بعد از به ثمر رساندن 2 گل در برد 6 بر صفر مقابل هرکولس در مارس 81، شماره 9 بارسلونا توسط 2 آدم‌ربا به زور داخل ونی کشیده شد. آنها تقاضای 8/1 میلیون پوند برای آزادی کویینی کردند. هم‌تیمی او برند شوستر ابتدا از بازی کردن تا زمان آزادی او امتناع کرد. او درباره تصمیمش گفت: «علاوه بر پا، من قلب هم دارم. من فقط کویینی را دوباره اینجا می‌خواهم».
ششمین گلزن برتر تاریخ لالیگا پس از 25 روز آزاد شد و 2 رباینده به 10 سال زندان محکوم شدند. او اکثر این مدت را در پارکینگی زیرزمینی در زاراگوزا گذراند. اما در نبود بهترین گلزن تیم، امیدهای قهرمانی بارسا بر باد رفت؛ آنها از 4 بازی بدون کویینی، تنها یک امتیاز کسب کردند اما کویینی همچنان لیگ را با عنوان آقای گلی به پایان رساند.
انقلابی واقعی
ربایندگان زیادی وجود ندارند که مجسمه‌ساز و نقاش کوییست موفقی شوند، پس کلاهمان را به افتخار پل دل‌ریو برمی‌داریم، مردی که در سال 1963 آلفردو دی‌استفانو را از یک هتل در تور آمریکای‌جنوبی رئال‌مادرید ربود. دل‌ریو که عضو شاخه نظامی جبهه آزادی ملی (FALN) ونزوئلا بود، به دی‌استفانو گفت که وحشت نکند: «ما انقلابیونی هستیم که با نظام سیاسی حال حاضر کشورمان موافق نیستیم. ما بزودی تو را بازمی‌گردانیم». دل‌ریو به وعده خود جامه عمل پوشانید و دی‌استفانو 2 روز بعد به سفارت اسپانیا تحویل داده شد. این دو در سال 2005 در مراسم افتتاحیه فیلم «رئال: فیلم» دوباره همدیگر را ملاقات کردند. دل‌ریو در بیان خاطرات آن دو روز گفت: «متاسفانه آدم‌ربایی با تولد پسر آلفردو تداخل داشت و او مجبور شد تولد پسرش را با ما جشن بگیرد».
در برزیل مادر‌ها را مي‌ربايند
«هر روز روز بدی است وقتی مادرتان ربوده شده باشد.» روبینیوی مغموم این جمله را پس از ربوده شدن مادرش در سال 2004 به زبان آورد. روبینیو در آن زمان در آستانه پیوستن به رئال‌مادرید و ستاره جدید فوتبال برزیل بود. گروهی مسلح به خانه مارینا دسیلوا سوزا، مادر روبینیو حمله بردند و وی را که مشغول آماده‌سازی بساط کباب بود بستند و با خود بردند، دیگر میهمانان نیز در دستشویی طبقه بالا بسته شدند. مارینا پس از 40 روز دوری از خانواده با پرداخت باج 50 هزار دلاری توسط پسرش آزاد شد. پس از این مورد، سیلی از مادر‌ربایی‌ها به راه افتاد. مادر لوئیز فابیانو 60 روز اسیر بود و در انتها با عملیات پلیس، بدون پرداخت مبلغی آزاد شد. مارینیو ماتریاک، مدافع کورینتیانس مجبور به پرداخت 20هزار دلار برای آزادی مادرش شد. در 5ماه بعد از ربوده شدن مادر روبینیو، 5 مورد مشابه از این نوع در برزیل اتفاق افتاد.
نقش بازی کردن سومالیا
با یک آدم‌ربایی قلابی، این مقاله را به پایان می‌بریم؛ منتها این بار خود بازیکن به عنوان ربوده‌شده نقش‌آفرینی می‌کند. به خاطر دیر رسیدن به تمرین پیش‌فصل و اطلاع از اینکه به خاطر تاخیرهای مکرر، این‌بار مسؤولان بوتافوگو 40درصد از حقوقش را کسر خواهند کرد، سومالیا ادعا می‌کند در ساعت 7 صبح مورد سرقت مسلحانه قرار گرفته و دزدان پس از گشتی در سطح ریودوژانیرو و گرفتن پول‌ها و جواهرات، او را آزاد کرده‌اند اما وقتی پلیس با مرور نوار ویدئویی پارکینگ خانه وی که نشان می‌داد او 2 ساعت دیرتر از زمان ادعا شده منزل را ترک کرده، به خود او مشکوک شد و سومالیا مجبور به اعتراف شد: «هنوز اثرات پارتی شب قبل در من بود. من از هواداران و مسؤولان عذرخواهی می‌کنم. اشتباه خیلی بدی بود».