محسن جندقي
«اصلاح قانون انتخابات کلید خورد»، «موافقت با طرح اصلاح قانون انتخابات»، «تجمع اعتراض‌آمیز مخالفان و موافقان فیلم جیرانی»، «آغاز به کار ستاد انتخاباتی فلان کاندیدا برای انتخابات ریاست‌جمهوری»، «استیضاح فلان وزیر کلید خورد»، «فلان وزیر برکنار شد»، «فلان وزیر، سرپرستی فلان وزارتخانه را نیز قبول کرد» و...
چند هفته‌ای است که حجم خبرهایی با عناوین فوق به وفور یافت می‌شود و خبرهای اقتصادی و رسیدگی به مشکلاتی که اتفاقاً چند هفته‌ای است به اوج خود رسیده به فراموشی سپرده شده است. نرخ دلار هنوز حدود 3 هزار تومان است و به موجب آن قیمت همه کالاها افزایش چشمگیری داشته است. با وجود اینکه مسؤولان قول کاهش قیمت‌ها را داده بودند اما هیچ نشانه‌ای از این قول و قرارها دیده نمی‌شود. بازار آزاد خودرو کوتاه آمده اما خودروسازان کوتاه نیامدند و هنوز قیمت‌های خود را افزایش می‌دهند. بازار طلا دنباله‌رو بازار ارز شده و اگر دلار در میدان فردوسی تکانی بخورد، سکه هم 10هزار تومان بالا و پایین می‌شود. مواد غذایی گران شده، هیچ خیالی برای ارزان شدن ندارد و فقط درصد بسیار کمی از بودجه عمرانی اختصاص یافته است. حمایت از تولید ملی که دیگر فراموش شده است و کسی پاسخگوی مشکلات تولیدکنندگان نیست. بسیاری از شرکت‌‌های پیمانکار از وزارتخانه‌های زیرساختی مثل وزارت راه و نیرو طلبکار هستند و نمی‌‌دانند باید چه بکنند. بودجه سال آینده اصلا قرار نیست حالاحالاها به مجلس برود و حالاحالاها تصویب شود، انگار دولت به بودجه تنخواهی عادت کرده است. برخی مجلسي‌ها هم آتش به هیزم حاشیه‌سازها می‌ریزند و با اظهارات خود نشان می‌دهند اصلا در باغ نیستند!
جملاتی که از نظرتان گذشت سیاهنمایی نیست بلکه ماحصل عملکرد مسؤولان و ناظران مسؤول است. در زمان فعلی حاشیه و حاشیه‌سازها بلای جان اقتصاد و تولید ملی شده‌اند. درباره فلان طرح حساسیت‌برانگیز و فلان فیلم مبهم حرف زدن اولویت نیست. آیا نباید از این مساله ترسید که قول و قرارهای اقتصادی فراموش شود؟ چرا پس از دستگیری اخلالگران ارزی، نرخ دلار هنوز در همان حد باقی مانده است؟ مگر خود دولتی‌ها ادعا نکرده‌اند توانایی کاهش قیمت ارز در مدت چند روز را دارند؟ قطعا مشکلاتی که گفته شد قبلا نیز وجود داشته و بعدا هم وجود خواهد داشت اما اینکه برای رفع یا کاهش این مشکلات فکری نکرد و حساسیتی نداشت فاجعه‌آمیز خواهد بود. تورم در حال افزایش است و در بین حجم انبوه خبرهای حاشیه‌ای هیچ کارشناس و مسؤولی درباره راهکارهای کاهش آن هیچ اظهارنظری نکرده است. قطعا رسانه وظیفه اطلاع‌رسانی درباره اظهارنظرها و اتفاقاتی که در حوزه‌های گوناگون صورت می‌گیرد را دارد و یک رسانه حرفه‌ای موضوعی مثل اظهارنظر شخص چندم مملکت درباره اصلاح قانون انتخابات را برجسته می‌کند اما ادامه این روند به نفع چه کسانی است؟ آیا حاشیه‌های ایجاد شده در حوزه‌های فرهنگی، سیاسی و حتی اجتماعی، حوزه اقتصاد را به ورطه فراموشی نمی‌کشاند؟ آیا متوجه هستیم که هنوز 100 روز به پایان سال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» باقی مانده است؟
کلاه خود را قاضی کنید و ببینید تعداد خبرهایی که درباره «ستار بهشتی» منتشر شده چند برابر خبرهایی است که درباره تولید ملی و بهبود وضعیت اقتصادی گفته شده است. چنین وضعی را خیلی‌ها ناآگاهانه به وجود آورده‌اند و به کسانی که آگاهانه و با اهداف خاصی قصد به حاشیه کشاندن مسائلی مثل معیشت مردم را دارند کمک شایانی می‌کنند. باور کنید مهم‌ترین مساله، معیشت مردم و اقتصاد خانواده‌هاست و ایمان بیاورید به اینکه اولویت کشور مسائلی مثل اشتغال، سرمایه‌گذاری و رفع مشکلاتی که تحریم به وجود آورده و با کمی تدبیر رفع می‌شود، است نه طرح‌های «بی‌خود و بی‌جهت» و نه فیلم‌های «انتخاباتی»!