پس از دیدن فیلم
بشدت عصبی شدم
اکبر نبوی، کارشناس فرهنگی و دبیر شورای راهبردی سیما‌فیلم در نشستی خبری توضیحاتی درباره فیلم «یک خانواده محترم» ساخته مسعود بخشی عنوان کرد. این فیلم را سیما‌فیلم همراه تهیه‌کننده فرانسوی ساخته و پس از نمایش در جشنواره کن در جشنواره‌های متعددی به نمایش درآمده و به خاطر ارائه تصویری نادرست از کشورمان مورد اعتراض گروه‌های مختلف فکری قرار گرفته است. اگرچه سیما‌فیلم پس از ساخت فیلم از مشارکت در آن انصراف داد ولی هنوز انگشت اتهام به سمت این نهاد است. به همین خاطر نمایندگان مجلس، عزت‌الله ضرغامی را برای ارائه پاره‌ای توضیحات به مجلس فراخوانده‌اند. بخش‌هایی از گفته‌های نبوی به نقل از فارس در ادامه می‌آید:
من در این فیلم نه ناظر کیفی و نه مشاور بودم؛ نقش رسمی، قانونی و تعریف شده در این پروژه نداشتم.
سال‌هاست از مسعود بخشی به عنوان بچه معنوی خودم یاد کرده‌ام زیرا از سال 64 شاگرد و دوست و همکار من بود. او قصه را در سفری که با هم به ایتالیا برای ساخت مستندی رفتیم برایم تعریف کرد. من خوشم آمد و مرحله به مرحله روی آن کار کرده و گپ می‌زدیم تا جایی که گفت برای ساخت فیلم با سیما‌فیلم وارد مذاکره شده است و به مرحله قرارداد رسیده‌اند. بخشی بر اساس نیازی که احساس می‌کرد درباره فیلمنامه، شخصیت‌ها و داستان نکاتی را می‌گفت و در جریان فیلمنامه بودم و مباحث زیادی را با هم داشتیم و دیگر با فیلم ارتباطی نداشتم. تا آذرماه 90 که تصویربرداری به اتمام رسیده بود، اطلاعی درباره چند و چون کار نداشته و مسؤولیتی در فیلم نداشتم.
پس از گفتن خدا‌قوت برای تجربه اول فیلم گفتم مسعود جان! یکسری نکات در فیلمنامه گفتم اما در فیلم نیست. بخشی گفت احساس کردم فیلم شعاری می‌شد و از آنها صرفنظر کردم. زمان گذشت تا بهمن 90 آقای آفریده گفت فیلم را برای آقای رحیم‌زاده (مدیر گروه) می‌خواهم نمایش دهم تو هم بیا که من گفتم اگر رسیدم می‌آیم اما من نکاتم را پیش از این گفته‌ام. من اطلاع و ارتباطی با کار نداشتم تا اردیبهشت 91 آفریده تماس گرفت و گفت بچه‌ات را می‌زنند، من هم در پاسخ گفتم اگر نکاتی که من در فیلمنامه به آنها اشاره کرده بودم که آقای بخشی به هر دلیلی نیاورده است و پس از دیدن فیلم هم به یک تعداد سکانس اشاره کردم که باید دربیاورید، اگر آنها اصلاح شده چرا نگرانید. آقای آفریده تاکید کرد همه را درآوردیم و فیلم را برایم فرستاد. وقتی فیلم را دیدم، دیدم اصلا فیلم دست نخورده است. من بشدت عصبی شدم و گفتم چرا این کار را کردید.
سال‌های سال من و بخشی درباره حضور فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور و حیثیت و آبروی کشور بحث کرده بودیم و این نوع فیلم‌ها را که آبروی ایران را می‌برد به «گدا‌گرافی» تعبیر می‌کردیم. من موافقم فیلم‌های تلخ اجتماعی بسازیم و در داخل کشور ببینیم و دردهایمان را بشناسیم. درباره‌شان بحث و گفت‌و‌گو کنیم تا به سمت اصلاح جامعه حرکت کنیم اما هر فیلمی نباید در جشنواره‌های خارجی برود. درباره این فیلم هم من با آفریده صحبت کردم و تاکید کردم فیلم را به کن نفرستید برای کشور ضرر دارد و او گفت تهیه‌کننده خارجی فیلم را فرستاده، از عهده ما خارج است و من در واقع اردیبهشت 91 فهمیدم فیلم تهیه‌کننده خارجی دارد.