طناز احدی‌مقدم:
از درون رختکن، در مسیر ورودی، زیر جایگاه تماشاگران، زیر سکوها، از میان درها و پایین راهروها با دوربینی که به تو اختصاص دارد به نیمکتی نزدیک می‌شوی که مدتی است انتظارت را می‌کشد. به اطراف نگاه می‌کنی، به هوادارانی که در ورزشگاه «باربرا» در نخستین حضورت پس از پایان دوران محرومیتت به استقبال تو و تیمت آمده‌اند. انگیزه‌های گذشته در کنار انگیزه‌های تازه می‌تواند راه تو را برای آینده هموارتر کند، پس با دیدی باز و با آشنایی کامل به سختی‌های راه و این مصاف سخت، قدم به میدان گذاشتی و منتظر شنیدن سوت پایان بازی ماندی تا شاگردانت با یک پیروزی، هدیه بازگشتت را به تو تقدیم کنند.
سیستم‌های کنته و نقش هافبک‌ها
به استفاده افراطی از سیستم 2-4-4 محکوم شد اما آهسته آهسته تغییر سیستم داد و با سیستم‌های 1-3-2-4، 1-4-1-4 و در روزهای پایانی نیز 3-3-4 یا 2-5-3 تیمش را به میدان فرستاد و در ادامه نشان داد توان تبدیل شدن به یک مربی نامی در دنیای توپ گرد را دارد. وی موفق شد برخی نظریه‌های کارشناسان را کنار زند و نشان دهد تاکتیک بستگی به موقعیت تیم و شاگردانش دارد و او می‌تواند از یک تیم با بازیکنان متوسط یک تیم قهرمان و چند ستاره بسازد. حالا تیمی که او در اختیار دارد نام گذشته بانوی پیر را در ذهن‌ها تداعی می‌کند و این تیم با انگیزه عجیبی که مربی به آن تزریق کرده تبدیل به تیمی متفاوت با خواسته‌ای یگانه شده که می‌تواند در پایان یک فصل خیره‌کننده، نتایج و رکوردهای خاصی را رقم زد و در نهایت بزرگ‌ترین پیروزی یووه پس از بازگشت از سری Bو بزرگ‌ترین پیروزی مربی‌شان در دنیای فوتبال ثبت شود. اما نقش بازیکنان در تیمی که کنته هدایت آن را برعهده می‌گیرد؛ در تیم او نقش هافبک‌ها تاثیرگذار و بسیار مهم است. او در این پست بازیکنی مانند فان‌باستن را در اختیار ندارد تا دوره طلایی ساکی در میلان را تکرار کند اما مارکیزیو، پیرلو و ووچینیچ می‌توانند او را به اهدافش نزدیک و نزدیک‌تر کنند بنابراین با فشاری که مهره‌های این منطقه در طول فصل تحمل کردند و می‌کنند رسیدن به برنامه‌های مربی چندان دور از ذهن نیست.
کنته؛ رهبر جدید یووه
آنتونیو کنته، فرمانده هزاران جدال در مستطیل سبز که با خصوصیات خاص خود مردانی واقعی که آماده انجام وظایف خود برای رسیدن به برنامه‌های وی و مجموعه برای موفقیت با پیراهن بیانکونری بودند را برگزید و در نهایت روح یوونتوس را بار دیگر نشان داد. او به یوونتوس آمد تا دوره مهمی در تاریخ بیانکونری آغاز و ثبت شود. او لحظات سیاهی را به روزهای درخشانی تبدیل کرد که مجموعه سیاه و سفید با غرور سرشان را بالا می‌گیرند و از آن صحبت می‌کنند. او از اولین دیدار تا آخرین مصاف محکم ایستاد و رویدادي فانتزی و به یادماندنی را رقم زد که هرگز فراموش‌شدنی نیست. حالا برگ تازه‌ای از زندگی بیانکونری با نام آنتونیو کنته، رهبر جدید یوونتوسی‌ها باز شده و به نظر می‌رسد این دفتر، برگ‌های دیگری را نیز به نام او ثبت شده خواهد دید. هر چند هنوز آزمون بسیار بزرگی را تجربه نکرده است.
در پی پاسخ
اما پرسشی که ذهن برخی علاقه‌مندان یووه و حتی کارشناسان را به خود مشغول کرده این است آیا آنتونیو کنته تنها عامل موفقیت و بازگشت دوران بزرگی یوونتوس است یا به امکانات و برنامه‌هایی که طی 6 سال اخیر برای بازگشت این تیم توسط سران باشگاه در نظر گرفته شد و پایبندی این گروه به راهی که پس از تبعید به سری B آغاز کردند نیز بستگی دارد. آیا اگر مربیانی که در این 6 سال روی نیمکت یووه نشستند و نتایج نه چندان درخشانی را ثبت کردند در این زمان به یووه می‌آمدند نیز می‌توانستند موفقیتی شبیه به کامیابی و رکوردهای کنته را به دست آورند؟ آیا اگر سران یووه سرمایه‌گذاری نمی‌کردند و این تیم همچنان بدون استادیوم مدرن و مجهز به میدان می‌رفت و هیجان و شور هواداران حاضر در استادیوم را اینگونه احساس نمی‌کرد، باز هم می‌توانست چنین بازگشت باشکوهی را تجربه کند و سوالاتی از این قبیل... .
آنتونیو، فقط آنتونیو کنته است
به نظر می‌رسد فصل گذشته پس از 6 سال سیاه زمان آن فرارسیده بود تا بانوی پیر اروپا روزهای سفیدی را تجربه کند. روزهایی که با برنامه‌ریزی کلی و هدفمند و در ادامه با صبر و البته کنار زدن برخی سنت‌هایی که پیش از این برای فوتبال ایتالیا یک نکته کلیدی بود، فرارسید اما مطمئنا برای بازگشت و رسیدن به اهداف مورد نظرشان به یک نیروی تازه‌نفس از جنس بیانکونری نیاز داشتند. انتخاب یک مربی مهم‌ترین عامل برای تکمیل برنامه‌هایشان به شمار می‌رفت و در نتیجه آنتونیو کنته توانست با خصوصیات ویژه و منحصر به فردش که حالا در دنیای فوتبال شناخته شده است دست به کار فوق‌العاده‌ای بزند. او دارای خصوصیاتی است که برای هدایت یک تیم با شرایط یوونتوس بسیار همخوانی دارد. او با کاریزمای لازم، انگیزه‌های برتری‌جویی و ستیزه‌گری، لجاجت، غرور و خودخواهی خاص، در کنار میل عجیبش به رسیدن به پیروزی توانست از یک تیم شکست خورده یک قهرمان بزرگ بسازد. او از تیمی بسیار خسته‌کننده و ناامیدکننده یک تیم سرشار از هیجان و امید ساخت و توانست با روحیه سلطه‌جویی خود که نمی‌خواست کسی را بالاتر از خود در تیمش ببیند به کامیابی و پیروزی‌هایی دست یابد که حالا برخی او را یوونتوسي بدانند اما او با تمام برتری‌ها و تمام خصوصیاتش تنها آنتونیو کنته است، همین. برای رسیدن به این عنوان بزرگ باید آزمون‌های بزرگی را پشت سر گذارد.
و دیگر چیزی ما را متوقف نمی‌کند
محرومیت تمام شد و یک پیروزی ارزشمند برابر پالرمو به دست آمد تا آغاز راه بی‌پایانی باشد که تو در سر داری، حالا در روزهای سرد دسامبر، خورشید می‌درخشد و آسمان آبی است. این روزها و این ماه‌ها، این سال و این دوران همیشه با تو خواهند ماند، هرگز رهایت نخواهند کرد، هرگز تنهایت نخواهند گذاشت. سیاهی دوره‌ای که تو را از راهی که در نظر داشتنی کمی دور کرد و آزارت می‌داد، به پایان رسید تا آغاز دوران درخشانی را شاهد باشی. دوباره به سکوها، به هوادارانت و به ورزشگاه نگاه می‌کنی و این بار در راه بازگشت به رختکن که مدتی از آن دور بودی با دوربینی که تعقیبت می‌کند به خبرنگاران می‌گویی: چیزی ما را متوقف نخواهد کرد، دیگر چیزی ما را متوقف نمی‌کند.