گروه سیاسی:
یک نومحافظهکار آمریکایی که سابقهای دیرینه در ارتباطگیری با گروهکهای تروریستی مانند منافقین و همچنین گروههای تروریستی تجزیهطلب یا سلطنتطلب دارد از اقدامات آنها در منفجر کردن لولههای گاز و نفت ستایش کرد. بنابر گزارش شبکه تلویزیونی لیگ نت، مایکل لدین که اکنون تحلیلگر امور ایران در بنیاد دفاع از دموکراسی (FDD) است، درباره انتخابات سال 1392 ایران گفت: «درباره آینده کسی خبر ندارد ولی همه دیدند که بار گذشته در سال 2009 (1388) چه اتفاقی روی داد. انتخاباتی روی داد و برخی خواستار ابطال آن بودند و بعد تظاهراتی گسترده علیه حکومت ایران برگزار شد و از این رو مقامات نمیخواهند این اتفاق بار دیگر روی دهد». لدین درباره اینکه چه توصیهای به اوباما درباره نحوه برخورد با ایران در سال 2013 میکند، گفت: «توصیه من این است که از مخالفان در ایران حمایت کند. برخی از این افراد بشدت با حکومت مخالفند و بسیار متمایل به غرب هستند». به گزارش ایران هستهای، وی ادامه داد: «آخرین چیزی که میخواهم بگویم این است که ما میتوانیم برنده این نبرد باشیم، وقتی ما توانستیم با حمایت از انقلابهای مردمی، بر امپراتوری شوروی غلبه کنیم، چطور میتوانیم در حمایت از مخالفان در ایران شکست بخوریم؛ باید از کسانی که به مراتب از مردم شوروی، بیشتر تمایل به ما دارند حمایت کنیم». لدین گفت: «البته انقلابها به یکباره روی میدهند. فکر میکنم چندی پیش بود که حکومت ایران جشن شکست دادن مخالفان خود را گرفت (9 دی) اما حملاتی که در داخل ایران به خطوط نفتی، مراکز نظامی و غیره میشود، از سوی مخالفان صورت میگیرد. از این رو مخالفان بسیار قوی هستند و باید به آنان مراجعه و با آنان گفتوگو کنیم». این در حالی است که پیش از این رسانههای خبری در گزارشی از پروژه 3 مرحلهای غرب برای انتخابات آتی خبر داده بودند. براساس این طرح آغاز دور جدید تحرکات جریان فتنه با همراهی ضدانقلاب خارج از کشور و سرویس اطلاعاتی فرانسه برای سوق دادن اروپا و آمریکا به سمت اعمال تحریمهای جدید علیه ملت ایران خواهد بود. یک کارشناس مطلع در این باره به «ایران هستهای» گفت: «این یک پروژه 3 فازی است: 1- پروژه طرف خارجی بویژه منافقین که ادارهکننده اصلی شورای هماهنگی راه سبز امید هستند این است که ادبیات رفع حصر موسوی و کروبی در داخل کشور فراگیر شود و حتی کسانی از اصولگرایان هم همین ادبیات را تکرار کنند که متاسفانه در روزهای اخیر نمونه هایی از این موضوع دیده شده است. 2- احمد شهید به استناد مباحثات داخلی این موضوع را در گزارشهای نوبهای خود گنجانده و خواستار ارجاع پرونده حقوق بشر ایران به شورای امنیت شود. 3- پرونده حقوق بشر ایران شب انتخابات (مه یا ژوئن 2013) به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع شود و به این بهانه اعمال دور جدیدی از تحریمها علیه ملت ایران آغاز شود». این کارشناس اضافه کرد: «ظاهرا غربیها فهمیدهاند ظرفیت ابزاری به نام پرونده هستهای ایران برای اعمال فشار اقتصادی رو به کاهش است و لذا میخواهند مسیرهای جدیدی برای تداوم پروژه تحریمها ایجاد کنند که مساله حقوق بشر آن هم با محوریت رفع حصر سران فتنه از دید آنها کارآمدترین ابزار موجود است». وی تاکید کرد: «از دید سرویسهای غربی، نتیجه از 2 حالت خارج نخواهد بود. یا نظام تحت این فشارها رفع حصر این دو نفر را میپذیرد که در آن صورت زمینه برای آغاز دور جدیدی از ناآرامی در کشور (پس از انتخابات) ایجاد خواهد شد یا نمیپذیرد که بهانه کاری برای اعمال تحریمهای جدید به دست آمده است». این کارشناس با اشاره به اظهارات روزهای اخیر چند چهره اصولگرا درباره موسوی و کروبی، هشدار داد که عناصر اصولگرا باید بشدت مراقب باشند که در دام پروژهای که هدف آن هم احیای آشوب در ایران و هم وارد کردن فشار اقتصادی بیشتر به ملت ایران است، نیفتند. وی در پایان تصریح کرد: این ماجرا یک بار دیگر پس از سال 2010 نشان میدهد که احیای جریان فتنه اصلیترین عامل وارد شدن فشار اقتصادی به کشور است.
بیبیسی پروژه تحریم انتخابات را کلید زد
در همین حال سایت بیبیسی، ارگان رسمی دولت انگلیس، در یادداشتی به قلم اکبر گنجی، اصلاحطلب مقیم نیویورک، از «تحریم انتخابات» به عنوان راهبردی برای هزینهبر کردن انتخابات یازدهمین دوره ریاستجمهوری خبر داد. گنجی در این سایت نوشته است: «در انتخابات، 2 گونه میتوان عمل کرد. الف- انجام انتخابات با آرامش و بدون دردسر. ب- هزینهمند کردن انتخابات برای رژیم. ساختار حقوقی و حقیقی جمهوری اسلامی کنونی، همان ساختار سال ۱۳۸۸ است. همه دلایل محکمی که اینک علیه انتخابات وجود دارد، در انتخابات ۸۴ و ۸۸ هم وجود داشت». به گزارش «جام نیوز»، وی در ادامه با طرح این سؤال که «چگونه میتوان انتخابات ریاست جمهوری را برای جمهوری اسلامی پرهزینه کرد؟ به تعبیر دیگر، چگونه میتوان از فرصت انتخابات به سود جنبش دموکراسیخواهی و علیه نظام استفاده کرد؟ تحریم انتخابات یک نوع هزینهمند کردن است اما پرسش این است: آیا کل هزینه باید فقط و فقط به تحریم انتخابات محدود و منحصر شود؟» مینویسد: «تحریم انتخابات یک موضوع است و تن دادن به خواست حاکمیت برای انتخاباتی بدون نامزدانی که ردصلاحیتشان هزینه زیادی دارد، موضوعی دیگر است. حتی تحریم انتخابات هم عملی اصلاحطلبانه است، نه خشونتآمیز و براندازانه». گنجی در پایان تاکید کرد: «تحریم انتخابات حتی نافرمانی مدنی- که عملی اصلاحطلبانه است- نیز به شمار نمیرود، برای اینکه هیچ قانونی وجود ندارد که همه شهروندان را به شرکت در انتخابات مجبور سازد». گفتنی است سال گذشته همزمان با روزهای منتهی به انتخابات مجلس شورای اسلامی، شبکه بیبیسی در ویژهبرنامهای به میزان تاثیر «تحریم انتخابات» در حضور یا عدم حضور مردم در انتخابات پرداخت. در همین حال «حسین قاضیان» از کارشناسان بیبیسی با «عقیم» و «شوخی سیاسی» خواندن تحریم انتخابات از سوی اصلاحطلبان و اپوزیسیون گفته است: «عمل سیاسی تحریم وقتی محقق است که شما بتوانید با سازماندهی گروههایی از آنها بخواهید به نحو واقعی و عملی به سراغ تحریم بروند. یعنی گروهها و مردم را تشویق کنند به سراغ انتخابات نروند و فضا را گرم نکنند و چیزهایی از این دست، کاری که جای خالی آن در بین اپوزیسیون مشهود است». وی افزود: بنابراین عمل تحریم بیشتر یک شوخی است چون در واقع انجام نمیشود. فقط اعلام میشود باید تحریم شود و این اعلام تحریم اتفاقاً عمل تحریم را در این سالها لوث کرده است به این معنا که وقتی شما اعلام میکنید و کاری برایش انجام نمیدهید همه فکر میکنند شما تحریم کردهاید و اتفاقی نیفتاده است. بنابراین این عمل نهتنها در خودش به نتیجهای نمیرسد بلکه دیگر لازم نیست سؤال شود که چه استراتژیهایی از دل آن به وجود خواهد آمد در واقع خودش عملی عقیم است. عملی است که در واقع عمل نیست بلکه حرف است و حرفی است برای اینکه در تاریخ ثبت شود، برای اینکه اعلام شود ما نیروهای مترقی و رادیکالی هستیم اما نه برای عمل سیاسی».