مراسم چهل و پنجمین سالگرد درگذشت جهان پهلوان تختی با حضور جمع زیادی از اهالی ورزش و علاقه‌مند به این اسطوره پهلوانی کشور در ابن‌بابویه تهران برگزار شد. همچون سال‌های گذشته در روز 17دی ابن‌بابویه تهران مملو از علاقه‌مندان روحیه پهلوانی مرحوم تختی شد و بسیاری از اهالی ورزش بویژه اهالی ورزش باستانی و کشتی پهلوانی گردهم جمع شدند تا با یادآوری اخلاق برجسته و ویژگی‌های پهلوانی «غلامرضا تختی» بار دیگر یادآور این صفت‌های خوب در روزهایی باشند که بد‌اخلاقی‌ها در ورزش کشور بی‌شمار شده است. در این مراسم که هنگام شروع حدود یکهزار نفر در ابن‌بابویه جمع شده بودند با حضور چهره‌های سرشناس آغاز شد. نخستین سخنران مراسم نیز داریوش ارجمند بود که سخنانی در زمینه ویژگی‌های یک پهلوان با اشاره به سجایای اخلاقی غلامرضا تختی ایراد کرد. در اواسط مراسم بود که محمدرضا طالقانی نیز به عنوان سرپرست فدراسیون ورزش‌های پهلوانی به جمع حاضر اضافه شد و مورد استقبال پرشور مردم قرار گرفت.
افشارزاده: باید مثل او باشیم
بهرام افشارزاده در چهل و پنجمین سالگرد درگذشت جهان پهلوان تختی در سخنانی متفاوت بسیاری از بی‌اخلاقی‌های ورزش را به باد انتقاد گرفت و از همه اهالی ورزش خواست به جای حرف زدن از خصوصیت‌های جهان پهلوان تختی به منش و روش او عمل کنند. در ابتدا ارجمند در سخنان خود به ریشه‌های اخلاق پهلوانی اشاره کرد و در ادامه ویژگی‌های اخلاق پهلوانی و خصوصیت‌های
جهان پهلوان تختی را تفسیر کرد. بهرام افشارزاده با لحنی متفاوت، گفت: درباره ویژگی‌های پهلوانی و اخلاق جهان پهلوان تختی دوستان سخن گفتند اما نکته‌ای که من می‌خواهم به آن اشاره کنم این است که چرا ما این همه درباره مسائل اخلاقی حرف می‌زنیم ولی در عمل شاهد بی‌اخلاقی‌های روز‌افزون در ورزش هستیم. چرا هیچ کدام به این حرف‌ها عمل نمی‌کنیم؟ چرا فلان مربی و فلان ورزشکار در زمین مسابقه بی‌اخلاقی می‌کنند؟ علت این مساله چیست؟ چه شده که با یک مدال جهانی المپیک خودمان را گم می‌کنیم؟ چرا ما به این همه مسائلی که درباره اخلاق پهلوانی است عمل نمی‌کنیم. افشارزاده در ادامه با اشاره به لیگ کشتی کشور و برخی اتفاق‌های ناگواری که در این ورزش افتاده، گفت: چرا باید در ورزشی که جهان پهلوان تختی در آن بوده شاهد چنین چیزهایی باشیم؟ آیا یک باخت یا یک برد ارزش چنین رفتارهایی را دارد؟ من روی سخنم به همه ورزشکاران و مربیان است. ما باید از جهان پهلوان تختی درس بگیریم، نه اینکه در عمل هیچ کاری انجام ندهیم. اکنون برای مدال‌های جهانی و المپیک جهان پهلوان تختی اینجا جمع نشده‌ایم بلکه برای خصوصیات اخلاقی او گرد هم آمده‌ایم. من یادم هست وقتی در فینال المپیک طلا نمی‌گرفت، در گوشه‌ای می‌نشست و گریه می‌کرد، اما هیچ‌گاه شاهد نبودیم که به خاطر این شکست به داور یا پیشکسوتان بی‌احترامی کند. اکنون چه شده که به خاطر مسائل ناچیز چنین اتفاقاتی را در ورزش می‌بینیم. آیا پول ارزش این مساله را دارد که این همه بی‌اخلاقی در ورزش باشد؟