سیروس محمودیان
در طول 10 سال گذشته رفسنجانی در عرصه سیاست با فراز و فرودهای قابل توجهی روبهرو بوده که در این میان وی بعضا بهواسطه وهم سیاسی ناشی از عصبیت و دلبستگی عاطفی به برخی از نزدیکانش، مواضع متضاد و حتی دشمنپسند قابل تاملی اتخاذ کرده است که این مواضع نه با سوابق گذشته او نه با هیچیک از اصول انقلاب اسلامی همخوانی نداشته است. گاه وی دانسته و ندانسته سخنان عجیبی بر زبان رانده که دل دوستداران نظام را به درد آورده و در عین حال واژه به واژه آن سخنان، ریز و درشت دشمنان ملت ایران را بر سر وجد آورده و آتش طمع آنان را فروزان کرده است. طبیعی است سوژهسازی برای دشمن و استمرار این روند ناصواب سیاسی و مبدل شدن آن به یک رویه اجتنابناپذیر، ورطه خطرناکی است که ماهیت و سوابق انقلابی هر فرد موجهی را شدیدا تهدید به نابودی میکند. برای نمونه رفسنجانی اخیرا در دیدار با یکی از انجمنهای اسلامی سخنانی را بر زبان رانده که با استقبال و تشویق بینظیر رسانههای ضدانقلاب مواجه شده است.
1-
در همین ابتدا لازم به اشاره است که فارغ از مسائل و مواضع گذرای جناحی، باید به آقای هاشمی هشدار داد ایشان باید به جد مواظب رفتار و گفتارهای سیاسی خویش و اطرافیانش باشد. تعریف و تمجید رسانههای دشمن از ایشان نشانگر عاقبت هولناکی است که عبرتهای بیشماری در بطن خویش دارد. البته ملاحظه عاقبت سیاسی افراد مشابه بر حدت این هولناکی میافزاید. معمار روشنضمیر انقلاب اسلامی در مقاطع مختلفی به مسؤولان نظام هشدار میدهند چنانچه افعال و سخنانشان مورد استقبال دشمن قرار گرفت باید در صحت مسیر در پیش گرفته شک کنند. حضرت امام(ره) در این باره میفرمایند: «باید هیچ سستى نکنیم و از این ترس نداشته باشیم که فلان رادیو یا دولت خارجى چه مىگوید، رادیوها باید به ما فحش بدهند. آن روزى را که آمریکا از ما تعریف کند باید عزا گرفت. آن روز که کارتر و ریگان از ما تعریف کنند معلوم مىشود در ما اشکالى پیدا شده است، آنها باید فحش دهند و ما هم باید محکم کارمان را انجام دهیم». (صحيفه امام، ج18، ص 242) علاوه بر آن ایشان هشدار میدهند: «اگر چنانچه آمریکا از ما تعریف کند و روزنامههاى آمریکا از ما تعریف کنند، آنوقت است که باید مردم بگویند این چه است قضیه؟ یک قضیهاى هست که دارند تعریف مىکنند!». (صحیفه امام، ج9، ص 527)
2-
اکبر هاشمیرفسنجانی سیاستمدار کارکشته اما پا به سن گذشتهای است که بهرغم تصور ذهنی و میل باطنیاش در گذر زمان به نوعی وجاهت و مقبولیت عمومی خویش را تدریجا از دست داده است. به نظر میرسد این تنزل رتبه تا حدی فراگیر، عام و غیرقابل هضم بوده که او در 4 سال گذشته ناچار شده به طور مکرر برای احیای مقبولیت از دست رفته خویش دست به دامن خواص مغفول و گروههای ناموجه سیاسیکاری شود که از منظر عمومی در آزمون دفاع از منافع و مصالح ملی کاملا مردود شدهاند. در آسیبشناسی وضع کنونی رفسنجانی و علل بروز این عاقبت سوء، توسل به فرمایشات حضرت امامخميني میتواند بسیار کارگشا و راهبردی باشد. حضرت امام(ره) یکی از رموز اصلی بیاقبالی مردم به برخی مسؤولان را در همین تزلزل در منش سیاسی مسؤولان و انقلابی نماندن آنان تفسیر میکنند.
معظمله در این باره بیان میدارند: «اگر آمریکا [و منافقین] تعریف کنند از یک کسى، تعریف کنند از یک چیزى، وقتى تعریف کردند، مردم مىفهمند این عیبى دارد که اینها تعریف مىکنند از او». (صحیفه امام، ج17، ص 250)
3-
در واقع سیاستهای غلط اقتصادی- سیاسی او در دوران 8 ساله سازندگی، تبلیغ نظری و ترویج اداری اشرافیت در کشور، میدان دادن به تکنوکراتها و عوامل غربزده در این دوره، حذف نیروهای انقلابی از سطح مدیریت کلان کشور، وجود اخباری دال بر دستاندازی به اموال عمومی و بروز رفتارهای نادرست از سوی برخی فرزندان و منسوبان وی و مهمتر از همه عدم اتخاذ رویکرد قابل قبول در برابر جریان فتنه 88 و فتنهگران و در نهایت افزونطلبیهای سیاسی و اتخاذ مواضع متزلزل و حسابگرانه غیرانقلابی در پیچهای مهم تاریخ انقلاب اسلامی و دهها مورد مشابه دیگر از جمله اتهامات انکارناپذیری است که مجموعا موجب شده در منظر همگانی حد سیاسی وی تا سطح غیرقابل باوری تنزل یابد. شکی وجود ندارد که این بیاعتمادی عمومی هر سیاستمداری را به انفعال و انحراف میکشاند، لذا در مقطع حساس کنونی ضرورت دارد هاشمیرفسنجانی با بازنگری جدی در مواضع اتخاذی همراه و همگام با مردم و آرمانهای اصیل انقلاب اسلامی راه را بر سوءاستفادههای دشمن مسدود کند.
4-
یکی از ویژگیهای گریزناپذیر فتنه درگیر کردن خواص در اوهام سیاسی است. کوبیدن بر طبل « انا رجل» و قائل شدن نقش ناجی برای خود و اطرافیان و محصور کردن توانایی اداره امور کشور در محدوده تنگ «مدیران گذشته» محصول عینی همین توهم سیاسی است. بر کسی پوشیده نیست که در سالهای اخیر و البته با وجود همه مشکلات اقتصادی و تحریمهای غیرانسانی تحمیلی از سوی دولتهای غربی، نظام جمهوری اسلامی در ابعاد مختلف دفاعی، اقتصادی، علمی و هستهای به پیشرفتهای خیرهکنندهای دست یافته که مجموع این پیشرفتها دشمن منفعل را به تشدید تحریمها واداشته اشت. هاشمیرفسنجانی در بخشی از سخنان خود میگوید انقلاب اسلامی دچار انحراف از مبانی شده است. طبیعی است سوءتدبیر در عرصه اجرایی امری اجتنابناپذیر است و هیچ مدیر یا دستگاه اجرایی از خطا مصون نیست اما ادعای بروز انحراف انقلاب اسلامی از مبانی اصیلش تهمت ناروای غیرقابل بخششی است که شنیدن آن از زبان رئیس مجمع تشخیص مصلحت، دشمن را به ایجاد فتنهای جدید در کشور در خرداد 92 بشدت امیدوار نگه میدارد. هاشمی در عین ناباوری میگوید: «انقلاب و نظام اسلامی بهرغم مشکلات و موانع داخلی و خارجی توانست بر شانههای اعتماد و همراهی مردم روند رو به جلو و پیشرفت خود را تا زمانی که سوءتدبیر و انحراف از مبانی و مسیر به میان نیامد، طی کند.» در بخش دیگری او بیتوجهی به زحمات مدیران گذشته را عامل کند شدن پیشرفت کشور دانسته و با جملاتی که آشکارا رنگ و بوی سهمخواهی از مردم و انقلاب اسلامی دارد، میگوید: «کسانی که سهمی در انقلاب نداشتند، با حسادت، انتقام از زحمتکشان نظام را وجهه همت خود قرار دادند و از همین زمان پیشرفت کشور کند و دچار مشکل شد». به هر حال انصاف و لزوم پاسداشت خون سرخ شهیدان حکم میکند هاشمیرفسنجانی در مواضع کنونی خویش عاجلا تجدیدنظر کرده و در آغوش ایمن انقلاب اسلامی ناظر گسترش روزافزون اقتدار انقلاب اسلامی در عرصه داخلی و بینالمللی باشد.