ادامه از صفحه اول
در این مجلس، بسیاری از نمایندگان تازه‌وارد هستند و خیلی از آنان نیز اصلاح‌طلبانی هستند که در گذشته محافظه‌کار بوده‌اند». تاریخ سیاست انقلاب حتی بعد از روی کار آمدن «احمدی‌نژاد» نشان از این دارد که حتی ارزشی‌های سر برآورده از انتخابات ما یا از ابتدا ملغمه‌ای از کروبیست‌ها و رفسنجانی‌ها بوده‌اند یا به تدریج بدون دست دادن با آنها مسیر «وادادگی سیاسی» را در پیش گرفته‌اند. اندیشمندان میانی آمریکایی- ایرانی سال 2004 به جورج بوش و جان کری، 2 کاندیدای انتخابات آمریکا در سال 2004 توصیه کردند برای معامله با رئیس‌جمهور آینده ایران که «حسن روحانی» یا یکی دیگر از حواریون رفسنجانی است، آماده باشند. اینها کلیدواژه‌هایی بودند که مستقیم از ایران بر سر سفره سیاست خارجی آمریکا صادر شده بودند. انگار نقشه‌های «زوروی ایرانی» جز «بی‌بی‌سی» راهشان را به سوی اتاق‌های فکر نیز یافته بودند! بعد از عدم موفقیت یاران هاشمی و خود وی در انتخابات 84 پروژه عبور از هاشمی در غرب کلید خورد. آمریکایی‌ها، هاشمی را مقصر شکست سیاست‌هایشان در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2005 می‌دانستند چون واسطه‌های ایرانی قول داده بودند هاشمیست‌ها از پس اداره انتخابات بر خواهند آمد. بعد‌ها هواداران تجارت‌پیشه هاشمی در آمریکا در اعتراض به شکست سیاسی هاشمی او را سیاستمداری «غیرقابل اعتماد» خواندند که چون بی‌اندازه به حفظ قدرت می‌اندیشد مرتکب خطاهای زیادی در چینش سیاسیون مطیعش شده است و همین موضوع را موجب از دست رفتن فرصت بسیار باارزش اصلاحات دانستند. در واقع غرب با ضبط «شنل زورو» هاشمی را تنبیه کرد چون با مسدود کردن مسیر پیشرفت دیگران با کاندیداتوری خود، توهم قدرت زیادی برای آنها در ایران آفرید. بعد از روی کار آمدن احمدی‌نژاد با شعارهای ضدسازش مجددا لابیست‌های ایرانی – آمریکایی با پشتکاری مثال‌زدنی وارد بازی شدند و این بار اطرافیان درجه یک رئیس‌جمهور جدید را نشانه گرفتند. کار به جایی رسید که بعد از حوادث فتنه 88 عده‌ای از همین افراد در آمریکا به نفع جریان انحرافی و برای حفظ ثبات دوستان قدرتمندشان در ایران مقابل جنبش سبز ایستادند اما قطعا نه برای حفظ جمهوری اسلامی بلکه هدف «صیانت» از معامله‌های اقتصادی شیرین پشت پرده بود که واسطه‌هایش میلیاردر‌های ایرانی – آمریکایی بودند. یکی از همین دلالان پرسابقه در عقبگردی آشکار از مواضع قبلی، حمایت از هاشمی و اصلاح‌طلبان را از «مد رفته» و جایگاهی «غیرقابل اتکا» توصیف کرد و در حمایت از احمدی‌نژاد گفت: «رژیم‌های اروپای شرقی، با یک شورش دموکراتیک سرنگون شدند زیرا هم غیرمشروع بودند و هم اینکه هیچ اعتباری نزد مردم خود نداشتند. در ایران برعکس، رژیم کنونی (احمدی‌نژاد) از یک محبوبیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. وی با موفقیت توانسته است ردای ملی‌گرایی به تن کند و اگر دولت بوش نتواند این نکته را درک کند دیپلماسی فشار بر سر پرونده اتمی، بر محبوبیت رژیم خواهد افزود». مرور تاریخ نشان از این دارد که برای غربی‌ها بیش از آنکه نام‌ها و شعارهای افراد یا حتی خدمات پیشین سیاسیون پررنگ جلوه کند خصوصیت اهل معامله بودن و مذاکره‌طلبی مهم است. تا زمانی که راه صعود افراد اهل معامله به بالا برای تصاحب جایگاه‌های حساس مدیریت باز است «تغییرات یک‌شبه» احمدی‌نژادها قابل پیش‌بینی خواهد بود. لازم است پیش از تحلیل رفتار رئیس‌جمهور، رئیس مجلس یا دیگران در مناسبات پیچیده سیاسی ابتدا قدر مطلق فاکتور «سازش‌کاری» را در مورد هر شخص جداگانه محاسبه کنیم. اندیشکده‌های غربی خوب فهمیده‌اند که مردم ایران دیگر احمدی‌نژاد را «خودی» محسوب نمی‌کنند چون سرانجام راه هاشمی را در عمل پیمود و «ملی‌گرایی» را جایگزین «اسلامخواهی» کرد. هر چند اندازه منفعت‌گرایی و سهم‌خواهی هاشمی از دولت‌های خاتمی و احمدی‌نژاد بسیار بزرگ‌تر بود تا آنجا که دوستان سابق برای کوتاه کردن دست وی ناچار به ورود مستقیم در پرونده «مهدی هاشمی» شدند. احمدی‌نژاد می‌توانست به قول مرندی «اسطوره» باشد و همچون یک قهرمان در عرصه سیاست ایران فرودی پرشکوه و افتخارآمیز داشته باشد اما «سادگی» و «کم‌سیاستی» و «بی‌تقوایی» دست احمدی‌نژادیسم را از پشت گره زد به آینده سیاسیونی چون خاتمی و هاشمی. البته بازگشت به مسیر شعارهای ارزشی که احمدی‌نژاد در سال 84 با فهم صحیح اهداف انقلاب اسلامی کلید زد، به حول و قوه الهی حتمی است. ما موظفیم 34 سال انقلابی‌گری را با بازگشت به اهداف الهی انقلاب اسلامی در سال جدید جشن بگیریم تا به احمدی‌نژاد و سازشکاران انحرافی بریده از مسیر ارزش‌ها ثابت کنیم عقب‌نشینی افراد از آرمان‌ها هرگز خللی در مسیر پیشرفت و تعالی انقلاب اسلامی وارد نخواهد کرد. ان‌شاءالله هاشمی و حواریون قدرت‌طلب وی نیز در کنار احمدی‌نژاد، خاتمی و دیگر مذاکره‌طلبان، تماشاگر توفان ملت پایبند به ارزش‌های انقلاب خمینی کبیر (رحمت الله عليه) به رهبری امام خامنه‌ای
خواهند بود.