آقای شیخ‌الاسلام! بعد از جنگ‌های 33 و 22 روزه و افت شدید جایگاه رژیم صهیونیستی و همینطور بعد از وقوع تحولات منطقه و سقوط حسنی مبارک؛ دیدگاهی در تل‌آویو معتقد بود باید بازوی مقاومت یعنی سوریه شکسته شود. آیا شما این نگرش و تحلیل را قبول دارید و آغازگر بحران سوریه می‌دانید؟
جبهه غرب پس از بروز انقلاب در مصر، تونس، لیبی و... به دنبال نقطه ضعف مقاومت گشتند و نقطه ضعف مقاومت، سوریه بود. چرا؟ چون مردمسالاری به معنای دقیق در این کشور رعایت نمی‌شد البته در آن زمان از جنگ اسرائیل با اعراب در سوریه یک وضعیت فوق‌العاده اعلام کرده بودند. هیچ زمانی قرارداد صلحی امضا نشد یعنی حالت نه جنگ و نه صلح بین سوریه و اسرائیل بود و این حالت فوق‌العاده هم ملغی نشد و مردم سوریه در پرتو این حالت فوق‌العاده مقداری از حقوق مدنی خودشان را از دست دادند. از داخل زنجیره مقاومت که ایران، لبنان، سوریه و فلسطینی‌های حماس و جهاد اسلامی باشند، اینها ضعیف‌ترین حلقه را برگزیدند و روی آن متمرکز شدند.
هدف آنها ایران بود یا واقعا خود سوریه؟
اسرائیلی‌ها شرط کردند اگر شما فلسطینی‌های مبارز را بیرون کنید، ارسال اسلحه برای حزب‌الله را قطع کنید و در رابطه با ایران تجدیدنظر کنید، ما با سوریه کاری نداریم. خب، سوریه قبول نکرد. سران سوریه معتقد بودند اگر قرار است به خارجی‌ها امتیازی بدهند، به ملت خود امتیاز می‌دهند البته معتقدم ای کاش بشار اسد زودتر به فکر می‌افتاد و اصلاحات را انجام می‌داد ولی این‌طور هم نبود که آقای بشار اصلاحات را انجام بدهد، طرف مقابل از اقدام خود دست برمی‌دارد، آنها می‌خواستند حلقه مقاومت را بشکنند.
یعنی شما مقاومت بشار را دلیل بحران سوریه می‌دانید؟
اسرائیل دارد ضعیف می‌شود و توانایی‌هایش از بین می‌رود یعنی اینکه الان اثرگذاری اسرائیل روی آمریکا هم کم شده است و اتفاقاتی که همه می‌دانیم به چه صورت رخ داده است. البته آمریکایی‌ها باید از ما ممنون باشند؛ هم مردم آمریکا و هم خود آقای اوباما، واقعیت این است که ما قدرت اسرائیل را کم کردیم، به‌گونه‌ای که هم لابی تاثیرگذاری‌اش در آمریکا کم شده و هم در کل خاورمیانه اسرائیل نمی‌تواند بدون وابستگی به آمریکا سر کند مثل همین جنگ 8 روزه.
برخی معتقدند حمایت از سوریه موجب شده آرمان فلسطین در نزد ایران تضعیف شود. نظر شما چیست؟
بعد از انقلاب اسلامی و وقتی امام راحل این شعار را طرح کرد که اسرائیل باید نابود شود و پای این آرمان ایستاد، تحولات شگرفی درباره مقاومت فلسطین به وجود آمد. شما اسرائیل را دست کم نگیرید که امام اینگونه با قاطعیت درباره نابودی این رژیم صحبت می‌کردند. این اسرائیلی‌ها همان‌هایی بودند که موشه دایان بعد از جنگ اعراب به سران کشورهای عربی گفت سرجایتان بنشینید، همه پایتخت‌هایتان برای من است. انقلاب توانست حزب‌الله بسازد، حماس بسازد و تقویت کند اما جنگ 33 روزه که شد، دیگر اسلحه متعارف اسرائیل تهدید نبود و اسرائیل شروع به عقب‌نشینی کرد، صهیونیست‌ها جنگشان با اسلام بود و با حکومتی که عادل باشد و حکومت اولیاءالله. در سال 2000 نمونه بارز آن را دیدیم که در نهایت اسرائیل مجبور شد از لبنان عقب‌نشینی کند و در برابر حزب‌الله که وابسته به جمهوری اسلامی بود شکست بخورد. صهیونیست‌ها پس از این جنگ کم آوردند و ماجرای 11 سپتامبر را به وجود آوردند. در واقع اولین شکست اسرائیل زمانی رقم خورد که ایران بر آرمان فلسطین در قالب حمایت از حزب‌الله پافشاری کرد.
یعنی ارتباط سوریه با مقاومت و آرمان فلسطین موجب شده ایران از بشار حمایت کند؟
بله، حمایت از سوریه حمایت از خط مقاومت و به نوعی تقابل با اسرائیل است البته سوریه به منظور آزاد کردن فلسطین و قدس برای ما یک کشور راهبردی است و در مقاومت هم نقش کلیدی دارد، برای اینکه نقطه اتصال ما با لبنان و حزب‌الله است.
از راهی دیگر نمی‌توان این ارتباط را برقرار کرد؟
لبنان 2 همسایه بیشتر ندارد یکی رژیم صهیونیستی است و یکی سوریه، پس اگر ما از طریق سوریه با حزب‌الله ارتباط نداشته باشیم یک اتفاق مهم برای آنهاست، هرچند اسرائیلی‌ها از ما می‌ترسند.
غرب به صورت همه‌جانبه به ما حمله کرد؟ ما مقابل این حمله ایستادیم، اگرنه کشور سوریه اهمیتی دارد؟
بله، این همان قضیه است، ببینید الان آنچه در سوریه رخ می‌دهد تمام نیروی ارتش سوریه، نیروی ملت سوریه، توانایی‌های دولت سوریه تجهیز شد تا به عنوان یک بازدارنده در مقابل اسرائیل باشد. خواست غرب این است که در درگیری‌های داخلی سوریه این نیروی ضداسرائیلی تحلیل برود، این نیرو تضعیف شود و این اتفاق دارد صورت می‌گیرد و ما نباید بگذاریم این اتفاق بیفتد، باید عکس آنچه را که در سوریه در حال رخ دادن است، رقم بزنیم.
موضع مردم سوریه در قبال معارضه چیست؟
آنها آمدند یک مبارزه مدنی را تبدیل به یک مبارزه نظامی کردند، وقتی دیدند از طریق مدنی نمی‌توانند بشار اسد را ساقط کنند. وقتی مبارزات مدنی شروع شد عده‌ای بر ضد بشار آمدند بیرون و عده‌ای هم به طرفداری از بشار به خیابان‌ها آمدند، اینها با هم درگیر شدند و غرب وقتی دید نمی‌تواند بشار را ساقط کند به معارضه مسلحانه روی آوردند.
یعنی الان بشار به کمک مردم می‌تواند پیروز شود؟
بله، مخالفان، تعارضات را بردند به طرف نظامی‌گری. معارضان سوریه تبدیل شدند به یک عده مزدور، این موجب شد ملت سوریه از اطراف معارضان کنار بروند و فاصله گرفتند. مردم گفتند اگر اینها بر سر کار بیایند امنیت‌شان به مخاطره می‌افتد. اینها از الان دارند از روش‌های تروریستی استفاده می‌کنند، خب یک نفر بمب می‌گذارد در یک جای پررفت و آمد. نمی‌داند با این بمب چه کسی را می‌کشد؛ یک بچه شیرخواره را می‌کشد یا یک پیرمرد را. این روش‌ها موجب شد مردم سوریه به بشار اسد روی بیاورند، آنها معتقدند بشار حداقل سعی می‌کند استقلال این کشور را حفظ کند، تمامیت ارضی کشور را حفظ کند و امنیت حداقلی داشته باشند.
البته مخالفان معتقدند مردمی هستند؛ آیا مردم سوریه به مبارزه مسلحانه روی آوردند؟
بشار امروز می‌گوید صلح‌آمیز در کنار هم باشیم و هرچه مردم خواستند و هرچه از صندوق رای درآمد همان باشد. بشار از مردم مطمئن است که اینگونه صحبت می‌کند. اگر مردم پشت بشار اسد نبودند تا به حال باید 100 بار سقوط می‌کرد با این همه توطئه و فشار خارجی و تروریسم داخلی 22 ماهه که آمریکا می‌گوید هفته بعد، ماه بعد، بشار سقوط می‌کند و می‌بینید همینطور ایستاده و مقاومت می‌کند؛ مردم دوستش دارند وگرنه این‌طور نمی‌شد.
با این وضعیت شما آینده بین‌المللی ایران را چگونه‌ترسیم می‌کنید؟
معلوم می‌شود که ما قوی‌تر از غرب هستیم. خانم کلینتون و غرب گفتند بشار نباید باشد و مشكلات سوریه به خاطر مسائل خارجی نیست، مسائل داخلی است، ما از ابتدا ایستادیم که هیچ کشوری نباید در امور داخلی کشور دیگر دخالت کند. این حق مردم سوریه است که انتخاب کنند چه کسی باشد و چه کسی نباشد. وقتی ما پای حرفمان ایستادیم و یکسری لیاقت‌ها را هم حکومت سوریه در اداره کشور مقابل تروریست‌ها از خود به نمایش گذاشت تازه چین و روسیه وتوی موثر کردند. یک وتوی دوگانه هم کردند که در تاریخ شورای امنیت کم اتفاق می‌افتد، چرا؟ چون اگر یک کشور وتو کند کافی است و خود می‌دانید که وتو کردن هزینه سیاسی دارد ولی اینها با یکدیگر وتو کردند که هزینه سیاسی را با هم پرداخت کنند. غربی‌ها چند بار دیگر تلاش کردند خط را بشکنند اما روسیه و چین ایستادند اما نکته اینجاست که ما اول ایستادیم و ایستادن ما موجب شد روسیه و چین وتو کردند. این نشان می‌دهد تعیین‌کننده ما بودیم، همه آنهای دیگر مثل جنگ احزاب، جمع شدند یک کاری را پیش ببرند، هنوز هم دست برنداشتند ولی معلوم است که هر لحظه دارند شکست می‌خورند. الان به جایی رسید‌ه‌ا‌ند که می‌گویند بشار اسد تا سال 2014 بماند اما در انتخابات بعدی کاندیدا نشود.
طرح آقای ابراهیمی هم در واقع همین است؟
بله! طرح آقای ابراهیمی هم به طور خلاصه
همین است.
آمریکایی‌ها هم می‌گویند با سقوط بشار ما می‌خواهیم به سوریه کمک کنیم؟
اتفاقا ما در مقابل می‌گوییم نه! اگر شما به منشور ملل متحد معتقد هستید، در منشور ملل متحد آمده کسی در امور داخلی کشور‌ها دخالت نمی‌کند. در منشور ملل متحد تاکید شده مردم یک کشور خودشان باید سرنوشت کشور خود را تعیین کنند یا اولویت حل اختلاف‌ها از طریق مسالمت‌آمیز است، این دو جبهه شده؛ آقای بشار و ما و دیگر حامیان سوریه می‌گویند نه آتش‌بس، مذاکره، رای‌گیری.
یعنی شما می‌گویید غربی‌ها به این 3 گام آتش‌بس، مذاکره و رای‌گیری معتقد نیستند؟
نه! آنها می‌گویند باید جنگید تا حکومت سوریه ساقط شود. آمریکایی‌ها و غربی‌ها دارند از این منطق پشتیبانی می‌کنند. در حالی که زور نباید تعیین‌کننده باشد، این‌طور به تروریسم و آدمکشی رسمیت می‌دهیم، تروریست‌ها هر حکومتی را که می‌خواهند به زور می‌توانند عوض کنند؟ این است که پیرو همان حرف شما موقعیت ایران مناسب‌تر می‌شود، یعنی اگر به شرایطی برسیم که سرنوشت را صندوق رای تعیین کند، یعنی حرف ما و این یعنی اینکه ما قدرت پیدا کرده‌ایم.
غربی‌ها هم ما را متهم می‌کنند که در امور سوریه دخالت می‌کنیم.
ما دخالت نمی‌کنیم، ما می‌گوییم هر چه مردم بگویند. این بی‌انصافی است. ما می‌گوییم هرچه مردم سوریه بگویند، ما پیشنهاد می‌دهیم کسی دخالت نکند تا مردم تصمیم بگیرند.
ترکیه به عنوان همسایه سوریه و یک همپیمان استراتژیک با ایران، با مواضع ما مخالفت‌های فراوانی داشت و برای بازگشت آرامش به سوریه مخالف ایران عمل کرد و در جبهه مقابل ایستاد.
ترکیه دچار چند تناقض است، عضویت در ناتو، همسایگی با سوریه، کشوری اسلامی است، سابقه تاریخی عثمانی دارد، مثلا می‌گویند مساله سوریه، یک مساله خارجی نیست، یعنی می‌خواهد آن امپراتوری عثمانی را از لحاظ سیاسی بازسازی کند خب همین برخوردی که با عراق دارد و دخالت‌هایی که می‌خواهد در امور داخلی انجام بدهد و مساله طارق هاشمی هم از همین مبناست.
تفاوت دیدگاه ما با ترکیه در مساله سوریه، رابطه تهران– آنکارا را به چه سمتی می‌برد؟
ما نباید روی تعارض‌ها و تفاوت در دیدگاه‌ها با ترکیه تاکید کنیم. ما سر مساله سوریه و حماس با ترک‌ها مشکل داریم اما هزاران نقطه مشترک با ترکیه داریم که باید روی آنها سرمایه‌گذاری کنیم و سعی کنیم ترکیه را هم از منجلاب اسرائیل و آمریکا نجات دهیم.
دلیل استقرار سامانه پاتریوت در مرز سوریه چیست؟
خب! این یکی از همان جاهایی است که اردوغان فریب ناتو و غرب را خورده و این به نفع اسرائیل است و سر این مساله با ترکیه اختلاف داریم.
یعنی این اختلاف مهم نیست؟
قبل از پاتریوت با آن رادار‌های ضد موشکی مشکل داریم. با همکاری رادارهایی که از سوی آمریکا در خلیج‌فارس و در خود اسرائیل نصب شده است، غربی‌ها 3 طرف ما را رصد می‌کنند و موشک‌هایی که قابلیت بازدارندگی دارد برای ایران، در مقابل اسرائیل این موشک‌ها را رصد می‌کند و این اطلاعات را ناتو مستقیما به اسرائیل می‌دهد.اردوغان در ماجراي پاتريوت فريب خورد.
پس نقش سوریه در استقرار پاتریوت چیست، یعنی امکان بروز جنگ بین ترکیه و سوریه نیست؟
آنها می‌دانند سوریه کاری به ترکیه ندارد، اصلا به ضرر سوریه است که در چنین شرایطی خودش را درگیر جنگ با ترکیه کند.
ترکیه گفته بود احتمال حمله سوریه در حد صفر است اما امروز بیش از هر زمان دیگری به این سامانه احتیاج دارد.
نه، این به خاطر همان طرحی است که ناتو و آمریکا علیه ایران ریخته‌اند و ما سر این مساله با ترک‌ها مشکل جدی داریم و به آنها صریح هم اعلام کرده‌ایم. فکر می‌کنم ترکیه دارد یک خوش‌رقصی برای ناتو و آمریکایی‌ها می‌کند و همه اینها هم به نفع ترکیه نیست. بعد از طرح بشار اسد همه غربی‌ها مخالفت کردند حتی بان کی‌مون و اخضر ابراهیمی و خانم اشتون. از همه بدتر، مخالفت بان کی‌مون بود، کسی که باید بیاید از این اقدام بشار اسد دفاع کند و بگوید که خب بشار می‌خواهد به خواست مردم عمل کند. او باید
پشتیبانی مي‌کرد.
این طرح می‌تواند اجرا شود؟
خب! این طرح اگر بخواهد اجرایی شود باید هم معارضان داخلی موافق باشند و هم خود حکومت. معارضینی که در داخل پایگاه مردمی دارند، باید دید که اینها چطور با طرح بشار برخورد می‌کنند، اگر مثبت باشد، صددرصد
اجرایی می‌شود.