یک هافبک بلند قامت که توانایی بازی در پست‌های مرکزی و البته پست‌های تهاجمی را دارد و می‌توان از او، به عنوان آچار فرانسه در فاز‌های حمله یاد کرد. فلینی که در ابتدای کار به عنوان هافبک تخریبی شروع به کار کرد، در ادامه به عنوان هافبک مرکزی به میدان رفت و امروز به عنوان مکمل مهاجم یا تا حدودی هافبک تهاجمی به حساب می‌آید که توانایی بالایی در اجرای خواسته‌های مویس اسکاتلندی دارد. در یکی، دو سال اخیر، تیم‌هایی از جمله منچستریونایتد، چلسی و تاتنهام، بنا بر گفته روزنامه‌های معتبر انگلیسی از مشتری‌های پر و پا قرص او بودند ولی امروز تاتنهام دیگر مشتری او نیست که دلیل آن را می‌توان به وضوح در سلیقه تاکتیکی بوآس، سرمربی تاتنهام دید. هنگامی که برباتوف به باشگاه فولام انگلیس پیوست، در کنفرانس مطبوعاتی خود عنوان کرد دلیل بی‌مهری سر الکس فرگوسن، سرعت کم او بوده که توانایی تیم در ضد حملات و حرکات سریعی تیمی را به حد پایین‌تری می‌آورد و برای همین ولبک بر او در طول فصل ترجیح داده شد، به‌رغم اینکه برباتوف یکی از بهترین مهاجمان تکنیکی دنیا بود و توانایی پاسوری و حفظ توپ بالایی داشت. در بازی‌هایی که اسکولز و کریک برای منچستریونایتد در این فصل به میدان رفتند و چه فصل قبل، سرعت تیمی در خط میانی به وضوح بسیار کم بود که در این فصل علاوه‌بر سرعت کم، قدرت نیز از آن کم شد که ضربات سختی بر پیکره منچستریونایتد در چندین بازی زد ولی با ورود بازیکنان جوانی مانند کلورلی و اندرسون، این زخم‌ها به سرعت التیام یافت. فلینی به عنوان یک هافبک تهاجمی یا یک مهاجم نوک بسیار کند‌تر از برباتوف است و تکنیکش برابر برباتوف چیزی در حد صفر است، در پست هافبک تدافعی نیز حتی مایکل کریک از او سرعت بالاتری دارد و همچنین تکنیک بسیار بالاتری در حفظ و کنترل توپ و پخش کردن آن.در آخر می‌ماند پست هافبک میانی که باید او را با هافبک‌هایی همانند ویدال، رامیرز و کلورلی مقایسه کنیم که در مقایسه با این ۳ بازیکن، تنها قامت و قدرت بدنی بالاتری دارد و در سایر زمینه‌ها از نظر جنگندگی، سرعت، تکنیک و حمل و کنترل توپ با این ۳ هافبک میانی قابل قیاس نیست و باید این را نیز متذکر شد که این 3 هافبک میانی، از بهترین هافبک‌های میانی در سیستم 1-3-2-4 می‌توانند باشند. در سیستم 1-3-2-4 که در فوتبال اروپا خواهان زیادی دارد، در منچستریونایتد با زوج کریک -کلورلی تشکیل می‌شود که بار بالایی در قسمت تکنیک دارد و در قیاس با خط هافبک رئال‌مادرید، بار قدرتی کمتری. منچستریونایتد به وضوح با استفاده از زوج کلورلی- کریک یا اسکولز- کریک نشان می‌دهد که بیشتر خواهان بازیسازی و حفظ توپ است و در امر بازپسگیری بیشتر سعی بر ندادن توپ دارد و در آخر با پرس فضا خواهان گرفتن توپ است که طی یک پروژه نیم‌فصلی، فرگوسن به کلورلی و کریک اعتماد کرد. بنابراین هافبکی مانند فلینی که دارای سرعت کمی بوده و بازیکنی بی‌تکنیک است به هیچ عنوان در راستای تاکتیک‌های فرگوسن جایی ندارد. او نه قدرت پاسوری یک هافبک پاسور را دارد و نه جنب و جوش یک هافبک تدافعی ( در منچستریونایتد، معنای هافبک تدافعی در حال حاضر معنایی بیشتر تکنیکی گرفته تا تخریب بازی حریف) و در قسمت هافبک مرکزی نیز جنب و جوش و پاسوری و تکنیک یک هافبک مرکزی را ندارد. تنها یک گزینه باقی می‌ماند و آن پست مهاجم است که اگر ما فلینی را در حد یک مهاجم با کلاس بدانیم که اینگونه نیست، با حضور بازیکنانی مانند رونی، فان‌پرسی و هرناندز فرصتی برای او در صورت پیوستن به منچستریونایتد پیش نمی‌آید که بتواند خود را اثبات کند. فلینی به تیمی مانند منچستریونایتد نه تنها قدرتی اضافه نمی‌کند، بلکه از قدرت این تیم به وضوح می‌کاهد که بیشتر در بخش سرعت شاهد آن خواهیم بود. فلینی در بخش هافبک دفاعی توانایی دادن پاس‌های با کیفیت و شناخت فضا‌ها و استفاده از آنها را نداشته و همینطور دارای سرعت کافی نیست که به او در بازپسگیری توپ و کار‌های تدافعی و تهاجمی تیم منچستریونایتد کمک کند.