ثمانه اکوان:
از زمانی که اوباما، چاک هیگل را به عنوان گزینه مدنظر خود برای وزارت دفاع ایالات متحده انتخاب کرده، طریقه برخورد او با ایران به محور اصلی بحث‌های مطبوعاتی و رسانه‌ای و همچنین محافل صهیونیستی تبدیل شده است. هیگل طی چند روز گذشته مجبور شده از طریق واسطه‌هایی نظرات قبلی خود راجع به ایران را زیر سوال برده و لحن ملایم‌تری در قبال لابی صهیونیستی و اسرائیل به خود بگیرد تا شانس تایید شدن در مجلس سنا را از بین نبرد. اوباما نیز با فشارهای زیادی از جانب گروه‌های صهیونیستی روبه‌رو است تا گزینه‌ای نزدیک‌تر به رژیم صهیونیستی را برای وزارت دفاع خود انتخاب کند اما مشکل اصلی لابی صهیونیستی با هیگل چیست؟ جدای از مشکلاتی که محافظه‌کاران آمریکایی با انتخاب این کهنه‌سرباز آمریکایی دارند، طریقه نگاه او به مساله ایران به یکی از محورهای مهم برای انتقاد از اوباما تبدیل شده است. چاک هیگل را امروز به نام سناتور نبراسکا در مجلس سنا می‌شناسند اما پیش از آن، این سیاستمدار 67 ساله آمریکایی از کهنه‌سربازان جنگ ویتنام بوده که از همان ابتدا مخالفت خود با جنگ‌های آمریکا در افغانستان و عراق را به وضوح بیان کرده و بین سیاستمداران جمهوريخواه آمریکایی، چهره‌ای ضدجنگ به شمار می‌رود.
در نوامبر سال 2010 هیگل به عنوان رئیس شورای مشورتی آتلانتیک، گروهی را رهبری می‌کرد که به تحقیقات درباره عواقب جنگ احتمالی با ایران می‌پرداختند. در این پروژه که در نهایت در جلسه‌ای گزارش آن مورد بررسی قرار گرفت، به نکاتی اشاره شد که پالوده و پایه اصلی اظهارنظرهای هیگل درباره طریقه برخورد با ایران را تشکیل می‌دهد. نظرات او در جلسه‌ای که برای بررسی این گزارش تشکیل شده بود به وضوح نشاندهنده مخالفتش با سیاست‌های دولت بوش و برخی سیاست‌های اوباما در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش است تا جایی که این ایده که «همه گزینه‌ها در مواجهه با ایران باید روی میز باشد» را به صراحت رد می‌کند. به گزارش «وطن‌امروز»، او در این جلسه گفته بود: شاید در دنیای «آلیس در سرزمین عجایب» بتوانیم به جنگ با ایران برویم اما این دنیا، دنیای واقعی است و باید تصمیماتی مبتنی بر واقعیات نیز گرفته شود. وی همچنین اضافه کرد: مردم آمریکا خواهان جنگ با ایران نیستند. خودکشی و طلاق در خانواده‌های نظامی به اوج خود رسیده است.
او در این باره به اظهارنظر استوارت آیزنستات یکی از لابی‌گران معروف آیپک و سفیر سابق ایالات متحده در اتحادیه اروپا اشاره کرد و گفت: مطمئن باشید اگر می‌توانستیم همان‌طور که آیزنستات گفته بود، یکصد‌هزار نیرو در ایران پیاده می‌کردیم اما این شرایط را نداریم.
در متن سخنرانی‌های این جلسه که اندیشکده شورای آتلانتیک به طور کامل آن را منتشر کرده، هیگل تصریح می‌کند: درباره استفاده از نیروی نظامی چه این کار با انگیزه‌های سیاسی انجام گیرد و چه انگیزه‌های دیگر، باید به طرفداران گزینه حمله یادآور شوم که ایالات متحده هم‌اکنون نیز درگیر 2 جنگ است؛ آن‌هم طولانی‌ترین جنگ‌هایی که داشته‌ایم و حالا می‌خواهیم قبل از بیرون آمدن از این دو جنگ طولانی در منطقه خاورمیانه درگیر جنگی طولانی و سخت‌تر شویم؟ این جنگ (جنگ با ایران) هزینه‌های بسیار قابل توجهی برای ما خواهد داشت و موجب تضعیف منافع ملی ما در کل جهان خواهد شد. لازم نیست سراغ ژنرال‌های پنتاگون که مسؤول جان سربازان، زنان و مردان هستند بروید تا با این حقیقت روبه‌رو شوید، کافی است فقط نگاهی به خانواده‌ها، سابقه خودکشی، طلاق و بی‌خانمان‌های ارتش بیندازید تا به این نتیجه برسید که این ملت نباید زیر بار جنگ دیگری برود.
وی در ادامه تاکید کرد: جنگ با ایران در هر شرایطی باید به دقت مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد و به طور واضح حتی بحث درباره این مساله هم برای ما خطرناک است. درگیر کردن یک کشور در جنگ کار آسانی است اما بیرون آمدن از جنگ همان‌طور که ما این سال‌ها آن را به طور کامل تجربه کرده‌ایم، کار بسیار سختی است. مطمئن نیستم مردم آمریکا خواهان آغاز جنگ سوم ما در خاورمیانه باشند.
هیگل در سال 2010 این صحبت‌ها را مطرح کرده بود یعنی در سال 89 که یک‌سال از ماجرای انتخابات ریاست‌جمهوری و فتنه 88 می‌گذشت. وی به همین‌ترتیب با اشاره به این موضوع، فتنه را پویایی درون جامعه ایران برای به سقوط کشاندن نظام جمهوری اسلامی دانسته و تصریح کرده بود تا زمانی که این پویایی وجود دارد، نیازی به حمله مستقیم و نظامی نیست. وی بار دیگر به صحبت‌های سفیر سابق ایالات متحده در اتحادیه اروپا اشاره کرده و گفته بود: «همان‌طور که استوارت آیزنستات اشاره کرده، نیروی نظامی ایالات متحده نیروی قدرتمندی است اما قدرت نظامی همیشه باید با هدف معین و مشخصی به کار گرفته شود و گزینه نظامی برای ما همیشه روی میز بوده است. با این حال هر کشور مستقلی نیز گزینه نظامی را روی میز کار خود قرار می‌دهد و این در هر صورت روی میز 2 طرف وجود خواهد داشت. رهبران کشور ما و رهبران جهان در دنیای «آلیس در سرزمین عجایب» زندگی نمی‌کنند، آنها در دنیای واقعی زندگی می‌کنند و باید تصمیم‌هایی واقعی بر اساس حقایق بگیرند.
در این جلسه از هیگل سوال می‌شود تمام گزینه‌ها روی میز است به معنای پذیرفتن ایران هسته‌ای هم خواهد بود؟ وی در پاسخ می‌گوید: خب! باید این را اضافه کنم که من نمی‌دانم آیا هنوز هم باید روی این جمله تاکید شود یا خیر. مطمئن نیستم نیازی به گفتن این جمله داشته باشیم، چرا که رهبران ایران به خوبی به شرایط خود و شرایطی که هم‌اکنون قدرت‌های جهانی در آن هستند، واقفند.
وی باز هم اشاره‌ای به صحبت‌های استوارت آیزنستات کرده و می‌گوید: حالا در نظر بگیریم شما می‌گویید با پیاده کردن نیروی یکصد هزار نفره در خاک ایران، همه چیز به نفع ما تمام می‌شود. می‌خواهم همین حالا این سوال را بپرسیم که شما می‌خواهید این یکصد هزار نفر را از کجا بیاورید؟
این گفته وی باعث خنده حضار در جلسه می‌شود و وی در ادامه تصریح می‌کند: فکر می‌کنم باید به این سوی قضیه نیز نگاه کنیم. وقتی سیاستگذاران به دنبال شروع یک حمله نظامی می‌روند، باید از ارتش و نظامیان بخواهند این کار را برای آنها انجام دهند و این به معنای این است که نظامیان تنها کسانی هستند که این وسط به جنگ می‌روند و کشته می‌شوند و در واقع قربانی می‌شوند نه سیاستمداران، پس وقتی قرار است به گزینه حمله نظامی فکر کنید، آن هم در شرایطی که ایالات متحده با آن روبه‌رو است، بهتر است به این فکر هم باشید که می‌خواهید این 100 هزار نفر نیروی انسانی را از کجا پیدا کنید که برای مقاصد سیاسی شما قربانی شوند؟ چرا که بسیاری از سیاستمداران هنوز نمی‌دانند قرار است به کجا لشکرکشی کنند و تصور درستی از توان نظامی ایران ندارند. مساله دوم هم این است که وقتی صحبت از حمله نظامی می‌کنید نباید بگویید این گزینه‌ای موردی برای از بین بردن این هدف و آن هدف است و دیگر همه چیز تمام می‌شود. زمانی که از گزینه نظامی علیه کشوری حرف می‌زنید باید در انتظار حمله‌ای تمام و کمال و دفاعی تمام و کمال در همه اهداف مورد نظر در کل دنیا باشید یعنی باید حساب منافع ملی آمریکا در کل منطقه را نیز بکنید که ممکن است در این حمله نظامی درگیر شوند.