علی مغانی:
درباره فقدان حافظه تاريخي نقل قول‌هاي فراواني وجود دارد. در اينكه
فوتبال‌دوستانی فراموشكار هستيم، هيچ‌ترديدي وجود ندارد اما حافظه تاريخي‌مان هرچقدر معيوب باشد 4 سال پيش را از ياد نبرده‌ايم. همان روزهايي كه تيم ملي ايران با مربيگري علي دايي از عربستان شكست خورد تا اميدهاي صعود به جام جهاني 2010 كمرنگ‌تر از هميشه باشد. 4 سال بعد از تراژدي فوتبالي در ورزشگاه آزادي، علي دايي در جمع خبرنگاران تبريزي به بازخواني آن روزها می‌پردازد و می‌گويد: «جدایی من از تیم ملی سیاسی بود و متاسفانه کسی که در فوتبال نبود من را برکنار کرد. در دورانی که در تیم ملی حاضر بودم در طول بازی‌های رسمی‌ای که انجام دادیم فقط یک باخت داشتم ولی با همان یک باخت مرا اخراج کردند. بقیه را می‌سپرم به مردم فهیم‌مان که قضاوت کنند و بدانند که در فوتبال ما چه خبرهایی بوده و چه خبرهایی هست.» علي دايي راست می‌گويد! او در طول قريب به 2سالي كه مربي تيم ملي بود، فقط در يك بازي رسمي شكست خورد و 2 باخت ديگر تيم او مقابل بحرين و اكوادور در بازي‌هاي دوستانه رقم خورد. علي دايي راست می‌گويد! بركناري او به دستور مقاماتي خارج از دفتر فدراسيون فوتبال رقم خورد اما او كه قضاوت را به «مردم فهيم» سپرده، همه راست را نمي‌گويد! علي دايي نمي‌گويد كه در بازي‌هاي مقدماتي جام‌جهاني، تيمش از 5 بازي فقط يك برد خانگي مقابل كره شمالي داشت و تا روز بركناري، در جدول پنج تيمي در مكان چهارم قرار داشت. علي دايي نمي‌گويد كه تك‌امتياز ضعيف‌ترين امارات تاريخ در بازي مقابل تيم او به دست آمد، آن هم با درخشش اعجاب‌آور سيدمهدي رحمتي كه ستاره زمين بود. دايي نمي‌گويد آن مقام غيرفوتبالي كه از راس دستگاه ورزش حكم به بركناري او داد، هماني است كه پست سرمربيگري تيم ملي را به نام او سند زده بود وگرنه قرار بود افشين قطبي سرمربي تيم ملي باشد.
مشكل تيم ملي در آن مقطع، نه فقط ناكارآمدي و نابلدي مديران كه سليقه‌هاي خاص و عجيب و غريب سرمربي تيم ملي بود كه احساس می‌كرد مجيد غلام‌نژاد بازيكني در حد تيم ملي است. 4 سال زمان زيادي براي فراموش كردن خاطرات تلخ آن روزها نيست. اتفاقاً اخراج علي دايي از تيم ملي، يكي از معدود تصميم‌هاي مديران غيرفوتبالي بود كه همسو با نظر اهالي فوتبال و افكار عمومي بود. شايد دايي انتقادهاي تند و تيز تماشاگران را در 8 فروردين 88 فراموش كرده باشد اما يكصد هزار تماشاگري كه آن روز به عشق تيم ملي كشورشان به ورزشگاه آزادي رفتند به اين زودي گل دقيقه 87 اسامه حربي را فراموش نخواهند كرد.