حسين قدياني
«گینس» اگر می‌دانست در ایران آتشفشانی هست که به جای «گدازه»، «گزاره» فوران می‌کند، یک حال اساسی به ثبت رکوردهایش می‌داد... «مدیریت اصولگرایان موفق نبوده، علتش هم برداشت غلط آنها از اصل ولایت‌فقیه است. فکر می‌کنند برای همه چیز باید اول از ولی‌فقیه اجازه بگیرند و چون از خودشان ابتکار عمل ندارند، موفق نیستند». «نقل» شبهه‌ای زمخت است که «نقد» را واجب می‌کند.
نخست:
از جمله شگردهای جنگ روانی، «وارونه‌نمایی مفاهیم» است. فی‌المثل «ولایت فقیه»، آنقدر عقلانی و شرعی هست که به قول قشنگ امام: «تصورش موجب تصدیق می‌شود». دشمن اما برای لطمه زدن به اصل مسلم اطاعت‌پذیری، ابتدا تعریف توام با تحریف از این اصل ارائه می‌دهد. کاریکاتور را که کشید، بنا می‌کند شبهه کردن. بالطبع، حمله به مفهوم دستکاری شده، بسی آسان‌تر از یورش به مفهوم دست‌نخورده است؛ هم آسان‌تر، هم باورپذیرتر.
دوم:
کاریکاتور «اطاعت از ولایت‌فقیه»، یکی هم می‌شود این جمله: «اصولگرایان فکر می‌کنند برای همه چیز باید اول از ولی‌فقیه اجازه بگیرند». بدیهی است تخریب اصل مسلم اطاعت از جانشین معصوم سخت است اما وقتی کاریکاتورش کشیده شد، آنقدر غیرعقلانی و مخدوش می‌نماید که دیگر نیازی به تخریب ندارد!
سوم:
گذشته از ولی‌فقیه، آدمی اگر از امام معصوم هم بخواهد برای هر کار ریز و درشتی اجازه بگیرد، کار عبثی است! اما سوال اساسی اینجاست؛ آیا اصولگرایان فی‌الواقع عقل خود را تعطیل کرده‌اند و برای تصویب هر قانونی یا اجرای هر طرحی، راهی بیت رهبر انقلاب می‌شوند؟! چند بار مجلس چنین کرده است؟! چند بار دولت؟!
چهارم:
دشمن و پیاده‌نظامش در همه مسائل دقیقا همینگونه شبهه‌افکنی می‌کنند. قطعا مشکل دشمن این نیست که اطاعت از ولی‌فقیه را آسیب‌شناسی کند! مشکل خصم اتفاقا اصل این اطاعت است. من کتمان نمی‌کنم که در دایره عریض و طویل اصولگرایان ممکن است اشخاصی برداشت افراطی یا تفریطی از اطاعت‌پذیری داشته باشند اما این استثناها کجا، این کجا که تو برداری همه اصولگرایان را با یک چوب برانی؟!
پنجم:
اصولگرایان مجلس‌نشین حتما آن اندازه صاحب عقل هستند که برای تصویب هر قانونی، نخواهند وقت شریف «آقا» را بگیرند، نیز اصولگرایان مستقر در قوه مجریه حتما آن اندازه صاحب خرد هستند که برای هر پروژه‌ای نخواهند مزاحم اوقات ولی‌فقیه شوند، لیکن مواردی هست که دانستن امر ولی‌امر و معرفت نسبت به نظر حکیمانه ایشان واجب می‌نماید. تلاش برای کسب این مهم، نه اطاعت کورکورانه از ولی‌فقیه، بلکه در امتداد اصل مسلم اطاعت‌پذیری است.
ششم:
اگر اصولگرایان در موارد ضروری، حیاتی، استراتژیک، تاثیرگذار و دامنه‌دار، حتی‌المقدور در پی کشف نظر «آقا» و عمل بر اساس دغدغه‌های رهبر انقلابند به جای توبیخ و شماتت باید تمجید شوند. این کار نیک، «تعلق» است، نه «تملق»، «تعقل» است، نه «تزلزل»، خود «ابتکار عمل» است، نه «انکار عقل».
هفتم:
در نظام مقدس جمهوری اسلامی، ولی فقیه، فقط یک منبع فیاض نور نیست که جز تواصی اخلاقی، هیچ کار دیگری نداشته باشد. دشمن و سربازان غافل یا خائنش خیالشان تخت باشد که اصولگرایان از ترس کنایه‌های آنها، هرگز دست از اصول اصل کاری خود برنمی‌دارند. شاید... شاید که نه، حتما یکی از ده‌ها هدف دشمن از طرح چنین شبهاتی فاصله انداختن میان رهبر و رهروان علمدار انقلاب اسلامی است؛ هیچ رجوعی در هیچ کاری حتی کارهای فوق‌مهم به نظر و امر ولی‌امر نداشته باشیم تا احیانا یقین حاصل کند که ما برای آب خوردن از رهبر اجازه نمی‌گیریم!
هشتم:
اصولگرایان، چگونه عمل کردن به اصول خود، از جمله اصل اطاعت‌پذیری را به درستی بلدند اما باید گشت و «نابلد» را پیدا کرد؛ کیست؟!
نهم:
نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند اگر در هر مصاحبه‌ای خودش را چند بار برای آقای هاشمی لوس نکند، مرتکب ذنب لایغفر شده! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند حتی برای آب خوردن هم باید دنبال نظر جناب عالیجناب باشد! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند ملت عاشورایی ما «لشکریان عمر سعد»اند!
نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند چون رضا ربع‌پهلوی در هیچ دادگاهی محاکمه نشده، پس می‌تواند نامزد انتخابات شود! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند مرجع تقلید بی‌بی‌سی نسبتی با اندیشه مطهر انقلاب دارد! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند چون یزید شخصا در صحنه کربلا نبود، پس سران فتنه از یک سو شمر و حرمله بودند، از سویی علی قالپاق و اسی سگ‌دست! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند عامل تفرقه سرگشاده، محور وحدت و حلال مشکلات کشور است! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند حق و حقوق و مزایای نمایندگی در مجلس جمهوری اسلامی جز با اجاره دادن حلقوم به اغیار، حلال نمی‌شود! نابلد، آن کسی است که فکر می‌کند فتنه بزرگ 88 دعوای فلانی و بهمانی بود و از مناظره شروع شد! نابلد، آن کسی است که مناظره «الف» و «ب» را می‌بیند اما مبارزه جناح دشمن و جبهه دوست را نمی‌بیند! نابلد، آن کسی است که روی صندلی دیالمه شهید، قابلمه شبهه‌پراکنی دشمن را هم می‌زند! نابلد، آن کسی است که به جای دست برتر خدا، دست قدرت کدخدای تبعیض را می‌بیند! نابلد، آن کسی است که سکوت در قبال فتنه دشمن را عقل می‌خواند و لال شدن در قبال جنگ 88 را اعتدال! نابلد، آن کسی است که به اسم نمایندگی مردم شبهات دشمن را وکالت می‌کند! نابلد، آن کسی است که دم از «انتخابات آزاد» می‌زند، در حالی که با چنین مواضعی، جای آیت شهید را در مجلس شورای اسلامی اشغال کرده! نابلد، آن کسی است که اسم رمز فتنه 92 را در بوق می‌کند، لیکن با این همه اعوجاج، صلاحیتش برای ورود به پارلمان تایید می‌شود! و نابلد، آن کسی است که اگر صدر اسلام بود با ارگان معاویه می‌نشست به درددل... «میثم تمار، عجب اصولگرایی است ها! خیال می‌کند برای فروختن هر کیلو خرما، اول باید از علی(ع) اجازه بگیرد!»
***
باورم هست؛ مراجعه دقیق، درست، حرفه‌ای و سر وقت اصولگرایان به ولی‌فقیه نبود باز هم «جام زهر» انسجام می‌گرفت! از این مراجعه، بگذار عصبانی باشند!