ملوان و استقلال امتیازهای هفته 22 لیگ برتر فوتبال را تقسیم کردند. دیدار تیم‌های ملوان و استقلال در چارچوب هفته بیست و دوم لیگ برتر فوتبال با تساوی بدون گل خاتمه یافت. این بازی در حالی در زمین ورزشگاه تختی انزلی برگزار شد که وضع چمن این ورزشگاه نسبت به بازی‌هایی که در سال‌های گذشته در فصل زمستان برگزار می‌شد، خیلی بهتر بود. بازی با برتری نسبی ملوانی‌ها آغاز شد، به گونه‌ای که در همان دقایق اولیه بازی سپیدپوشان ملوان چندین بار به سمت دروازه استقلال یورش بردند و در بهترین موقعیت 20 دقیقه اول بازی، مهرداد اولادی شوت محکمی را از پشت محوطه جریمه به سمت دروازه تیم میهمان زد که پس از برخورد با مدافع استقلال تغییر جهت داد اما مهدی رحمتی با واکنش زیبا و به موقع خود مانع باز شدن دروازه تیمش شد.کادر فنی استقلال در دقیقه 33 دست به یک تعویض اجباری زد. در این لحظه مجتبی جباری به جای فرزاد حاتمی به بازی آمد. به نظر می‌رسد که دلیل این تعویض مصدومیت جزئی حاتمی بوده است؛ هرچند این بازیکن وقتی شماره خود را روی تابلوی تعویض دید، متعجب شد. پس از ورود جباری به بازی، رحمتی بازوبند کاپیتانی را به اشجاری سپرد تا آن را به جباری برساند.10 دقیقه پایانی نیمه نخست بسیار کم‌برخورد سپری شد تا 2 تیم در پایان نیمه‌نخست با تساوی بدون گل به رختکن بروند. با شروع نیمه دوم، 2 تیم جنب‌وجوش بیشتری برای رسیدن به دروازه حریف به خرج دادند و در نخستین اتفاق مهم در دقیقه 48، ملوان در فاصله حدود 35 متری صاحب یک ضربه ایستگاهی شد. سید‌جلال رافخایی این ضربه را با بی‌دقتی از بالای دروازه به بیرون فرستاد. 2 دقیقه بعد بار دیگر ملوان کنار خط دروازه صاحب ضربه ایستگاهی شد که این بار پژمان نوری توپ را به روی دروازه فرستاد ولی این بار هم ملوان هیچ سودی از این فرصت نبرد. در ادامه هر 2 تیم دست به احتیاط زدند تا این بازی نه‌چندان جذاب با نتیجه بدون گل به پایان برسد. در دیگر دیدار روز گذشته، مس و فولاد هم دقیقا چنین نتیجه‌ای را به‌دست آوردند. پرسپوليس که در طول ۵ بازی ۱۴گل زده و در جریان این دیدار‌ها شاید چیزی حدود ۳۰ موقعیت گل ساخته بود، در مصاف با داماش حتی یک بار صاحب موقعیت گل جدی نشد و شاید از این حیث برد اين تيم مقابل داماش یک برد خاص و تاریخی باشد. این اتفاق البته در 2 بعد قابل بررسی است که یک بعد آن به مسائل روانی بازمی‌گردد و بعد دیگر مربوط به مسائل فنی است. در بعد روانی می‌توان هیجانات بازی ماقبل داربی و ترس از دریافت اخطار سوم را برای ۴ بازیکن دواخطاره این تیم مورد تحلیل قرار داد اما در بعد فنی باید روی خط میانی تیم گل‌محمدی زوم کرد و این سوال را پرسید که چرا این خط در خلق موقعیت عاجز بود؟
بدون‌شک در اینکه پرسپولیس خوب نبود نمی‌توان مهاجمان و مدافعان این تیم را نشانه گرفت، بلکه باید به خط هافبکی متمرکز شد که در طول ۹۰ دقیقه هیچ حرفی برای گفتن نداشت و در بیشتر اوقات تماشاگر چرخیدن توپ در میانه میدان توسط هافبک‌های حریف بود. پرسپولیس مقابل داماش، پروویچ، حقیقی، نوری و کلاه‌کج را به عنوان ۴ هافبک خود به زمین فرستاد اما جدا از نوری و حقیقی که با ترس بازی می‌کردند، عادل کلاه‌کج به هیچ‌وجه در جناح راست کارآیی لازم را نداشت. کلاه‌کج که بعضا به خاطر عادت خود به میانه میدان سرک می‌کشید در همکاری با حسین ماهینی، مدافع پشت سر خود ناکام بود و در فاز حمله هیچ حرکت مثبتی انجام نداد. او در پستی بازی می‌کرد که پیش‌تر علی کریمی در آن به میدان می‌رفت. بدون شک بازی در این پست تکنیک بالایی را طلب می‌کند و هافبک راست سیستم ۲-۴-۴ باید توانایی از پیش‌رو بر‌داشتن مدافع روبه‌روی خود، دور زدن خط دفاعی حریف، دادن پاس گل و حتی گلزنی را داشته باشد اما عادل در این پست هم دقیقا همان‌طور بازی می‌کرد که قبلا از او در پست هافبک دفاعی دیده بودیم. حتی مصدومیت او و تعویضش هم منجر به بهتر شدن روند پرسپولیس در میانه میدان نشد، چرا که با ورود نقی‌زاده پرسپولیس تغییر سیستم داد و با به کارگیری سیستم ۱-۳-۲-۴ غلامرضا رضایی یکی از معدود عناصر فعال تیم در فاز حمله از دروازه حریف دور شد تا در 20 دقیقه پایانی تاثیرگذاری لازم را نداشته باشد.
این مساله البته توام شد با بازی ضعیف نقی‌زاده و فشنگچی؛ 2 بازیکن تعویضی تیم تا روند بد هافبک‌های پرسپولیس مقابل داماش چه در فاز دفاع چه در حمله تا دقیقه ۹۰ ادامه داشته باشد. در این میان نقی‌زاده در قطع ارتباط هافبک‌ها و خط حمله داماش ضعیف عمل کرد و فشنگچی هم آنقدر توپ لو داد تا گل‌محمدی با دست به سرش بکوبد، البته این نمایش ضعیف تا‌حدود زیادی معلول بازی محتاطانه و ضعیف رضا حقیقی و محمد نوری 2 عنصر تاثیرگذار خط هافبک پرسپولیس هم بود که فقط در یک لحظه تاثیرگذار شد و بر حسب تصادف همان یک لحظه هم سند پیروزی پرسپولیس را امضا کرد؛ لحظه‌ای که حقیقی با یک پاس تماشایی و عمقی بلند با بیرون پا، رضایی را روانه دروازه حریف کرد تا پنالتی و تک گل پرسپولیس حاصل شود.
قهرمان نیمه‌های اول
نيمه اول بازي پرسپوليس و داماش هم با نتيجه يك بر صفر به سود سرخپوشان به پايان رسيد تا اين تيم همچنان به موفقيت‌هايش در 45 دقيقه اول بازي‌ها ادامه بدهد. پرسپوليس چه در دوران ژوزه و چه از زمان آمدن يحيي گل‌محمدي، در 45 دقيقه اول درخشان نتيجه گرفته و در نيمه دوم دچار افت شديدي شده است تا جايي كه با احتساب نتايج 45 دقيقه اول در طول ليگ، سرخپوش‌ها صدرنشين جدول هستند! اما نتايج حاصله در 45 دقيقه دوم پرسپوليس را تا رتبه چهاردهم پايين مي‌فرستد. پرسپوليس در 45 دقيقه اول بازي‌هايش تا‌كنون 8 برد، 11 تساوي و فقط 2 شكست كسب كرده و با 35 امتياز صدرنشين جدول محسوب مي‌شود. نزديك‌ترين تيم به پرسپوليس در نتايج نيمه اول تراكتورسازي تبريز است كه (با يك بازي بيشتر) با سرخپوش‌ها هم‌امتياز بود اما امروز با تساوي مقابل نفت آبادان در نيمه اول، 2 امتياز هم از پرسپوليس عقب افتاد. آمار گل‌هاي پرسپوليس در نيمه اول با 14 گل زده و 4 گل خورده، تفاضل 10+ را نشان مي‌دهد، اين در حالي است كه پرسپوليس در نيمه دوم با 11 گل زده و 15 گل خورده به تفاضل نازل 4- مي‌رسد. سرخپوش‌ها در نيمه دوم تقريبا 4 برابر نيمه اول گل خورده‌اند.