امیرحسین سعیدی رضوانی
من انتخابات آزاد را دوست دارم. پدرم هم انتخابات آزاد را دوست دارد. حتی دایی‌ام هم انتخابات آزاد را دوست دارد. دایی‌ام دیروز ظهر میهمان ما بود. ما ظهر آبگوشت داشتیم. دایی‌ام به مادرم گفت :خواهرجان! می‌خواستی دلمه هفت‌رنگ بپزی. پدرم کمی ابرو درهم کشید و گفت: ما را چه به دلمه هفت‌رنگ، ما همه چیزمان یک‌رنگ است مثل خودمان! مادرم گفت: باید دستور پختش را از دختر همسایه‌مان، فائزه‌خانم بپرسم. اما پدرم گفت: فائزه‌خانم اگر آشپزی بلد بود که هر روز نمی‌رفت ساندویچ بخرد!
من از دایی‌ام پرسیدم: از کجا بفهمیم که یک انتخابات آزاد بوده است یا نه؟ دایی‌ام گفت: باید انتخابات برگزار شود بعد اگر آن‌که ما می‌خواستیم رای آورد می‌گوییم انتخابات کاملا آزاد بود اما اگر آن‌که ما می‌خواستیم رای نیاورد می‌گوییم انتخابات آزاد نبوده است!
من گفتم: خوب اینجوری که نمی‌شود، چون عده‌ای می‌گویند انتخابات آزاد بوده و عده‌ای می‌گویند آزاد نبوده است.
دایی‌ام گفت: بله! این را خوب فهمیدی. راست می‌گویند که بچه حلال‌زاده به دایی‌اش می‌رود. وقتی کاندیدای ما رای نیاورد می‌گوییم انتخابات آزاد نبوده است بعد این وسط، جر و بحث می‌شود و عده‌ای می‌گویند آزاد بوده و عده‌ای می‌گویند آزاد نبوده، بعد ما به عنوان عقل کل(!) می‌آییم وسط میدان و می‌گوییم برای اینکه مشخص شود انتخابات آزاد بوده یا آزاد نبوده؛ بیایید رفراندوم برگزار کنیم تا بالاخره بفهمیم انتخابات آزاد بوده یا آزاد نبوده؟!
من گفتم: دایی جان! بعد اگر مردم رای دادند که انتخابات آزاد بوده است آن‌وقت چه کار می‌کنیم؟
دایی‌ام گفت: اگر در رفراندوم گفتند انتخابات آزاد نبوده که همان چیزی است که ما می‌خواستیم و دوباره باید انتخابات برگزار کنیم آن هم انتخابات کاملا آزاد اما اگر در رفراندوم گفتند انتخابات آزاد بوده آن‌وقت دوباره می‌گوییم رفراندوم آزاد نبوده و باید دوباره رفراندوم برگزار شود تا ببینیم آیا مردم رای می‌دهند به اینکه این رفراندومی که برگزار شد آزاد بوده یا آزاد نبوده.
من خندیدم و گفتم: بعد دوباره اگر مردم رای دادند که رفراندوم هم آزاد بوده آن وقت چه کار می‌کنیم؟
دایی‌ام گفت: آن‌وقت دوباره می‌گوییم این رفراندوم هم آزاد نبوده و باید دوباره رفراندوم برگزار کنیم و آنقدر رفراندوم برگزار می‌کنیم تا مردم بگویند انتخابات آزاد نبوده، بعد دوباره انتخابات برگزار می‌کنیم و بعد اگر در انتخابات کاندیدای ما رای نیاورد دوباره می‌گوییم انتخابات آزاد نبوده و دوباره باید رفراندوم برگزار کنیم!
من از خوشحالی پریدم بالا و گفتم: خوب دایی جان! این همان کاری است که من همیشه انجام می‌دهم. وقتی داریم فوتبال بازی می‌کنیم هر وقت ببینم تیم ما دارد می‌بازد جر و بحث راه می‌اندازم و بازی را به هم می‌زنم تا دوباره از اول بازی کنیم باز دوباره اگر دیدم داریم می‌بازیم دوباره بهانه می‌آورم و می‌گویم داوری را قبول ندارم و بازی را به هم می‌زنم و اینقدر این کار را می‌کنم تا تیم ما برنده شود! دایی‌ام پوزخندی زد و گفت: احسنت به تو! من همیشه به مادرت می‌گفتم که پسرت بالاخره یک چیزی می‌شود. اصلا خدا را چه دیدی شاید روزی مصلحت‌سنج شدی یا تئوری تمدنی دادی! من کمی سرم را زیر انداختم و گفتم: ولی دایی جان! دیگر هیچ تیمی حاضر نیست با تیم ما بازی کند، اسم تیم ما را گذاشته‌اند تیم قالتاق و دودوزه باز!
دایی‌ام گفت: نگران نباش! این به خاطر معصومیت دوران نوجوانی شماست. پا به سن که گذاشتید اینها برای‌تان عادی می‌شود و اسم این روش‌ها را می‌گذارید روش‌های کاملا دموکراتیک که برای رسیدن به تیم وحدت ملی لازم است از این روش‌ها استفاده شود!
بعد دایی‌ام کمی صدایش را بالا برد و دستی بر پشتم زد و گفت: اما مگر موضوع قحط بود که درباره انتخابات آزاد می‌نویسی؟ من گفتم: معلم‌مان گفته است بنویسم مجبورم اگرنه پس‌گردنی می‌خورم.
دایی‌ام گفت: معلمتان یا کله‌اش بوی قرمه‌سبزی می‌دهد یا به کله‌گنده‌ها وصل است! اما من گفتم: نه دایی جان! معلم ما همیشه از چندرغاز حقوقش می‌نالد و می‌گوید آه در بساط ندارد. دایی‌ام خندید و گفت: تو هنوز بچه‌ای نمی‌فهمی و زود قضاوت می‌کنی، روزی که 10 میلیارد تومانش را رو کرد دم خروسش نمایان می‌شود!...
آقا نزن... آقا تو رو خدا نزن...آقا ما که نگفتیم، دایی‌مون گفته.
منبع: بولتن‌نيوز