گروه حوادث:
2 زورگیر جنجال‌ساز پایتخت سحرگاه دیروز در تاریکی به جرثقیل مرگ آویخته شدند. این 2 پسر جوان که در میان جمعیت در جستوجوی خانواده‌هایشان بودند گریه‌کنان با طناب سفید اعدام شدند. مراسم اعدام ساعت 5/5 صبح دیروز–یکشنبه اول بهمن‌ماه- در ضلع شمال‌غربی پارک هنرمندان صورت گرفت و تماشاچیان زیادی پشت داربست‌ها این صحنه‌ها را دیدند. تفاوت این اعدام در ملأعام با دیگر مراسم مشابه اجرای حکم در این بود که به خاطر تاریکی هوا کودکان جزو تماشاچیان نبودند. از 11 آذرماه سال‌جاری وقتی 4 پسر جوان سوار بر 2 موتوسیکلت به جولان هولناکی در خیابان خردمندجنوبی پرداخته و با قمه‌کشی به زورگیری از مردی پرداختند ردیابی این زورگیران خشن در دستورکار قرار گرفت. با انتشار تصاوير این صحنه مخوف در روزنامه‌ها و سایت‌های اینترنتی واکنش‌های زیادی به وجود آمد و رئیس قوه قضائیه دستور داد زورگیران ماسک‌دار همگی شناسایی شوند. در این جو به وجود آمده مشخص شد زورگیران چاقوکش که موجب وحشت مردم در خیابان‌ها می‌شوند و احساس ناامنی را به بار می‌آورند طبق قانون 183 مجازات اسلامی محارب شناخته می‌شوند و این در حالی بود که در زورگیری‌های خشن‌تر از این چنین مجازات‌هایی را شاهد نبودیم. این بار قرار شد اگر زورگیران خشن دستگیر شدند قانون با جدیت با آنها برخورد کند و قرعه به نام 4 پسر جوان که «علیرضا مافیها»، «محمدعلی سروری»، «مهرداد» و «میلاد» -2 برادر- بودند افتاد و آنها در کمتر از 13 روز دستگیر شدند. اعترافات این 4 زورگیر خیلی بچگانه بود؛ آنها پذیرفتند که با استفاده از قمه و چاقو در خیابان خردمند جنوبی زورگیری کرده‌اند و تنها 30 هزار تومان گیرشان آمده است. علیرضا و محمدعلی که 2 چاقوکش صحنه زورگیری شناخته شده بودند برابر اتهام محاربه قرار گرفتند و بازپرس شهریاری از شعبه اول دادسرای امور جنایی تهران قرار مجرمیت را صادر کرد. با صدور کیفرخواست، محاکمه این 4 پسر جوان در دستورکار قاضی صلواتی، رئیس شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران قرار گرفت و آنها در جلسات محاکمه انگیزه‌شان را هزینه درمان بیماری مادر یکی از اعضای باند دانسته و ابراز پشیمانی کردند. جالب اینکه مشخص شد پدر رئیس باند سال‌ها پیش خودش هدف یک زورگیر بی‌رحم قرار گرفته و با کور شدن چشمش مدتی بعد تسلیم مرگ شده است. حکم اعدام برای اتهام افساد فی‌الارض علیرضا و محمدعلی همراه مجازات زندان و تبعید برای 2 برادر زورگیر خیلی زود صادر شد و با اعتراض آنها به ایستگاه دیوانعالی کشور رسید. 3 قاضی عالیرتبه دیوان نیز این حکم را تایید کرده و قابل اجرا دانستند و با نظر مقامات ارشد قضایی، سحرگاه یکشنبه اول بهمن‌ماه برای اعدام 2 زورگیر جنجال‌ساز تعیین شد. ضلع شمال‌غرب پارک هنرمندان در خیابان ایرانشهر که نزدیک‌ترین فضای باز به محل وقوع زورگیری خشن بود برای این مراسم مناسب تشخیص داده شد و این در حالی بود که خیلی از هنرمندان با شنیدن محل اجرای اعدام اعتراضاتی به آن داشتند.
جرثقیل مرگ
از ساعت 5/5 صبح دیروز جمعیت زیادی پشت داربست‌های فلزی ایستاده بودند و انتظار می‌کشیدند 2 زورگیر خشن به محل اجرای حکم انتقال یابند. لابه‌لای این جمعیت خانواده‌هایی نیز نگران و گریان بودند و با کمی دقت به راحتی می‌شد فهمید که آنها خانواده و دوستان 2 اعدامی هستند که زیر لب دعا می‌کردند. سرهنگ عباسعلی محمدیان رئیس پلیس آگاهی تهران، سرهنگ خانچرلی رئیس پلیس پیشگیری تهران و دادیار جمشیدی از دایره اجرای حکم دادسرای امور جنایی در این صحنه حضور داشتند و 2 جرثقیل که طناب‌های دار سفیدی از آن آویزان بودند بین حصارکشی آهنین به چشم می‌خوردند. دردآورترین بخش این صحنه محل در نظر گرفته شده برای خبرنگاران و عکاسان بود که مثل همیشه کارشناسانه نبود و اجازه کار رسانه‌ای و تهیه گزارش را نمی‌داد. ساعت 5:52 صبح خودروی ون ویژه انتقال مجرمان پلیس آگاهی با اسکورت‌های بنز وارد محوطه اعدام شد و خیلی زود علیرضا که سرش را تراشیده بودند همراه محمدعلی که چهره‌ای وحشت‌زده داشت از آن بیرون آورده شده و زیر طناب سفیدرنگ اعدام قرار گرفتند. پاهای هر دو می‌لرزید و چشمانشان گریان بود. چهره‌ای بچگانه داشتند، یکی می‌گفت «بی‌گناهم و نباید اعدام شوم.» و دیگری که بین جمعیت با جستوجوی نگاه توانسته بود خانواده گریانش را ببیند، گفت: «من خانواده‌ام را دوست دارم.» وقتی طناب‌ها دور گردن این 2 زورگیر جنجال‌ساز انداخته شد جمعیت سکوت کردند، محمدعلی رو به مامور گفت تشنه است و با بطری به وی آب خوراندند. علیرضا گفت می‌خواهد حرف بزند اما پس از خواندن قرآن و کیفرخواست دیگر مجالی برای وی نمانده بود. با صدایی خشن موتور جرثقیل‌ها به حرکت درآمد و این 2 پسر جوان به دار آویخته شدند. اجساد علیرضا و محمدعلی پس از 20 دقیقه از جرثقیل مرگ پایین آورده شد و با جاسازی داخل کاورهای پزشکی قانونی و پس از تایید مرگ از سوی تیم پزشکی، داخل آمبولانس گذاشته شد. در این فضا، صدای گریه خانواده‌های 2 اعدامی همه را متوجه خودش کرد و آنها وقتی دیدند عکاسان به سمتشان در حرکت هستند، در لابه‌لای جمعیت گم شدند.