رئال‌مادرید با درخشش اوزیل، رونالدو و دی‌ماریا توانست که پیش از بازی برگشت مرحله یک چهارم کوپا، لرزه به جان مستایا و والنسیا بیندازد. رئال‌مادرید در مستایا همان چیزی بود که میلیون‌ها مادریدیستا به خاطرش شیفته پیراهن مقدس این باشگاه شده‌اند: تیمی که هرگز سر تسلیم فرود نمی‌آورد و حتی بازی‌هایی که به ظاهر تشریفاتی به نظر می‌رسند را جدی می‌گیرد و آن را محلی برای فرصت دادن به بازیکنان بنجل و لجبازی در چیدمان ترکیب نمی‌بیند، بلکه با تمام قوا و برای خشنود کردن دل هواداران میلیونی خود حاضر می‌شود. رئال‌مادرید در مستایا به سولدادو و بقیه هم‌دسته‌های «گریه کن» وی نشان داد فاصله رئال و والنسیا، نه تنها چند اشتباه داوری در گرفتن آفسایدهایی که به تیرک زده می‌شود نیست، بلکه این تفاوت در حد خوردن 5 گل در 45 دقیقه است که البته در همان نیمه اول، رئال می‌توانست با یک پنالتی مشخص روی رونالدو و چند موقعیت دیگر برای خدیرا و ایگوآین، فاصله را 2 رقمی کند. رئال در نیمه دوم هم به هواداران باقیمانده در مستایا رحم کرد و نخواست آنها بیش از این دلشکسته شوند. مورینیو بالاخره تصمیم گرفت به ارزش‌های رئال احترام بگذارد و در بازی‌هایی که به زعم وی کم اهمیت و به زعم مادریدیستاهای اصیل با ارزش هستند، از بهترین ترکیبش استفاده کند. رئال بازی را توفانی آغاز کرد. در همان اوایل کار بود که ایگوآین اشتباه قبلی خود روی از دست دادن موقعیت تک به تک را جبران کرد و روی فرار عالی دی‌ماریا و پاسش به مقابل دروازه، ال‌پیپیتا بالاخره پایش به گلزنی باز شد و هشتمین گل فصل خود در لالیگا را به ثمر رساند. خدیرا دقایقی بعد پاس عالی اوزیل را خراب کرد اما رئال‌مادرید عقب نکشید. این اوزیل بود که کریستیانو را در محوطه جریمه والنسیا دید اما جادوی واقعی را رونالدو کرد. با 2 سر توپ تماشایی، 2 بازیکن والنسیا را کاملا از جریان بازی محو کرد و با یک پاس عرضی توپ را مقابل دروازه خالی برای دی‌ماریا فرستاد تا بازیکن آرژانتینی ساده‌ترین کار ممکن را انجام دهد و دوباره روی دور بیفتد. دقایقی بعد روی حرکت یک - دو با کوئنت‌رائو، کریستیانو فرار سریعی داشت و توپ را در زاویه بسته وارد دروازه دیه‌گو آلوس کرد تا تیره‌روزی‌های والورده ادامه داشته باشد. دیری نپایید که گل چهارم به هنرمندانه‌ترین شکل ممکن به ثمر رسید. روی همکاری دی ماریا و ایگوآین در جناح چپ و ارسالشان، اوزیل یک استپ پشت پای تماشایی را انجام داد تا کلاس خود را نشان دهد. رونالدو به خوبی از کاشته شدن توپ توسط بازیکن آلمانی استفاده کرد و با ضربه‌ای محکم دومین گلش را در این بازی به ثمر رساند.اما پایان بخش گل‌های نیمه دوم، با فرار دی‌ماریا بود. این بازیکن آرژانتینی که دوباره به روزهای اوجش بازگشته، با فراری عالی در موقعیتی تک به تک دروازه دیه‌گو آلوس را باز کرد تا شب خوب رئال تکمیل شود. اما در نیمه دوم به نظر می‌رسید که دل شاگردان مورینیو برای مستایا به رحم آمده باشد. رئال‌مادرید نایی برای حمله کردن نداشت و با حضور مودریچ، کایخون و اسین در زمین سعی می‌کرد بیشتر در حفظ توپ بکوشد و سولدادو و دار و دسته‌اش را بیش از این به گریه و زاری نیندازد. در طول نیمه دوم حتی شاید بتوان گفت موقعیت‌های والنسیا بیشتر هم بود هر چند که هیچ کدام از این موقعیت‌ها جدی نبود و خط دفاع رئال در مهار بازی والنسیا موفق نشان داد. به هر صورت این بازی می‌تواند نقطه عطفی برای ادامه فصل رئال باشد تا دیگر هیچ بازی‌ای را شوخی نگیرد. بازگشت دی‌ماریا به بهترین فرمش شاید بهترین خبر این بازی باشد. بی‌تردید وی در کنار کریستیانو و اوزیل می‌تواند در روزهای خوبش کابوس هر مدافعی باشد. ایگوآین نیز با اینکه همچنان به بهترین فرمش نرسیده بود اما گل خوبی زد و در کارهای تدافعی نیز حضور موثری داشت. بازی تقریبا همه عناصر تدافعی نظیر کوئنت‌رائو و آربلوآ نیز در سطح قابل قبولی بود.