گروه سیاسی:
یکی از اندیشکده‌های آمریکایی با اذعان بر این نکته که آمریکا آمادگی مقابله با موشک‌های ایران را ندارد، خبرداد: یکی از مقامات نظامی نیروی هوایی ایالات متحده بر این باور است که آمریکا و متحدانش در خلیج فارس باید قدرت خود را برای مقابله با تهدید موشکی ایران افزایش دهند.
اندیشکده «واشنگتن» در گزارشی به قلم «ادی باکس» نوشت: واشنگتن و متحدان آن
در خلیج [فارس] برای مقابله با تهدید راکتی و موشکی ایران باید از درس‌هایی کمک بگیرند که از تجربه اسرائیل در غزه گرفته‌اند.
در این گزارش تصریح شده است: ضروری است ایالات متحده و متحدان آن در خلیج فارس در صورت اجبار با تهدید راکتی یا موشکی مشابه از سوی ایران، مقابله کنند. با این حال، آماده شدن برای این سناریو توجه بیشتر به درس‌هایی را ایجاب خواهد کرد که از غزه آموخته شده است.
در ادامه این گزارش به جنگ اخیر غزه اشاره شده و آمده است: زمانی که دفاع موشکی مورد بحث باشد، مقرون به صرفه بودن درست به اندازه کارآیی تاکتیکی اهمیت دارد و درباره هزینه زیاد «حفاظت از موشک» در مقابل «پرتاب موشک»، مطالب زیادی نوشته شده است. در جنگ غزه، ارزش هر رهگیر «تامیر» در مقایسه با راکت‌های 600 دلاری فلسطینی که با آن مقابله می‌‌کردند، 60000 دلار بود. درگیری غزه، رویکردهای جدید به دفاع موشکی را نیز مورد تاکید قرار می‌‌دهد. برای مثال، سیستم دفاعی لازم نیست برای مقابله با هر موشکی که در حال نزدیک شدن است، رهگیرهای کافی داشته باشد، زیرا همه آنها با معیارهای تهدید بر اساس نقطه اثر برآوردی آنها مطابق نیست. به علاوه، اصول غربی شلیک به 2 رهگیر موشک‌های در حال نزدیک شدن، مسلما به دقت مورد بررسی قرار خواهد گرفت، زیرا رهگیرها دقیق‌تر شده‌اند و در بسیاری از موارد نیاز به شلیک به «پشتیبانی» را رفع می‌‌کند.
ضعف ایالات متحده و متحدان آن در مقایسه با ایران
ضعف آمریکا و متحدان وی در منطقه خلیج فارس، محور دیگر این گزارش بود: هرگونه مقابله موشکی با ایران، مثل درگیری غزه، غیرمنتظره، کوتاه و شدید خواهد بود، لذا سیستم‌های دفاعی و C
2 ائتلافی باید کارآمد باشد. ایالات متحده و متحدان آن در شورای همکاری خلیج فارس (از لحاظ موشک‌های تهدیدکننده رهگیرهای ائتلافی موجود) از لحاظ تعداد، ضعف دارند. کشورهای حوزه
خلیج [فارس] باید رویکردی چندملیتی برای دفاع برابر ایران داشته باشند که هر دو مزیت (تقسیم بار مسؤولیت) و چالش‌ها (تعامل‌پذیری و انسجام) را به همراه دارد. آنها همچنین باید پروتکل‌های امنیتی را از طریق همپوشانی دفاع چندلایه منعکس کنند. این اقدامات و تلاش‌های دیگر، تبادل نشانه‌ها و استفاده کارآمد از منابع را تضمین خواهد کرد. فقط یک نمونه از شناسایی نادرست تهدید هوابرد یا بالستیک، برادرکشی یا هدف قرار دادن غیرعمدی دوجانبه (یعنی2 رهگیر که به خطا به سمت یک هدف با هم جفت شوند) می‌‌تواند پیامدهای نامساعدی داشته باشد.
در پایان این مقاله نیز به قدرت بالای موشکی جمهوری اسلامی اذعان شده است. طی این گزارش در خلیج فارس، ایالات متحده و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، کاملاً آماده نیستند. ایران بسیار شبیه حماس و احزاب دیگر غزه، تعداد زیادی راکت در اختیار دارد که می‌‌توان آنها را برای ارعاب یا تهدید عملیات ایالات متحده در تنگه هرمز به کار گرفت.
واکنش ایران به جنگ نرم غرب چه خواهد بود؟
روز گذشته همچنین یک اندیشکده آمریکایی دیگر به بررسی دیدگاه‌ها و واکنش‌های احتمالی ایران به جنگ نرم غرب علیه این کشور پرداخت. اندیشکده «امریکن اینترپرایز» در گزارشی به قلم «مایکل روبین» نوشت: بدگمانی‌ها در باره «جنگ نرم» از سوی غرب و بروز تهاجم فرهنگی افزایش یافته است. اوایل سال 2007 بسیج دانشجویی ایران اعلام کرد: «تفکر بسیجی جامعه را برابر «ناتوی فرهنگی مصون می‌‌سازد.» (1) سال بعد، پس از موضوع جنجال‌برانگیز کاریکاتور دانمارکی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران بر اهمیت نقش رسانه‌های ایران و اتحاد مسلمانان در مبارزه‌ای مشترک علیه «حملات ناتوی فرهنگی» تاکید کرد. یکی از اعضای مجلس خبرگان هشدار داد: «امروز، دشمن با تمام قوای خود وارد عرصه مبارزه شده و جوانان ما را از طریق صهیونیسم مسیحی، ناتوی فرهنگی و انتشار عرفان کاذب مورد هدف قرار داده است».
در ادامه این گزارش آمده است: تصورات ایران از فرهنگ به عنوان موضوعی برای جنگ و ستیز، تشابهاتی با عقاید برخی مسلمانان سنی در ایدئولوژی اخوان‌المسلمین دارد. در سال 1928 حسن‌البنا، معلم 21 ساله مصری، سازمانی را بر این پایه که هیچ‌یک از جنبه‌های زندگی نباید خارج از مرزهای اسلام قرار گیرد، پایه‌ریزی کرد. از دیدگاه «بنا»، قرآن و زندگی حضرت محمد(ص) تنها مرجع برای آموختن رفتار صحیح، نحوه برخورد با خانواده و سازماندهی جامعه بود. در دهه 1970 میلادی با رونق استخراج نفت و هجوم همزمان کالاهای لوکس به جامعه تازه به ثروت رسیده عربستان سعودی، متخصصان الهیات عربستان، شروع به رواج این نظریه که کالاهای غربی (تلویزیون، نوارهای موسیقی، خودروها و لوازم آرایشی) تهدیدی برای اسلام محسوب شده و به اندازه حملات نظامی خطرناک هستند، کردند. افرادی نظیر عبدالله عظام، یکی از طرفداران اخوان‌المسلمین نیز به ترویج امکان یک «حمله فرهنگی» با قصد و غرض از جانب غرب که هدف آن تضعیف باورهای اسلامی به منظور آماده‌سازی جامعه اسلامی برای گرویدن به دین مسیحیت بود، پرداختند.
فرهنگ غربی برای تضعیف انقلاب اسلامی طراحی شد
برخورد ایران با جنگ نرم دشمنان موضوع دیگری بود که در این گزارش به آن اشاره شده است. خطر واقعی زمانی آغاز خواهد شد که ایرانیانی که فرهنگ غرب را به عنوان یک استراتژی نظامی غربی در نظر می‌‌گیرند، دست به عمل بزنند. یکی از کارشناسان ایرانی در مقاله‌ای اظهار داشته که ایرانیانی که در امتداد حاشیه مرزهای کشور زندگی می‌‌کنند، نسبت به کسانی که در استان‌های داخلی ساکن هستند، بیشتر در معرض تأثیرات خارجی قرار دارند. نگرانی‌های وی از جانب نفوذ فرهنگی ميان ایرانیان ساکن جنوب غربی کشور و استان‌های هم‌مرز با عراق نشان می‌‌دهد جنوب عراق از آنچه که برخی مقامات غربی اظهار می‌‌دارند، نسبت به نفوذ سیاسی و فرهنگی ایران فضای آزادتری دارد. با این وجود، این اظهارات برابر چارچوب وسیع‌تری از بیانیه‌های گوناگون درباره «ناتوی فرهنگی» یا «جنگ نرم» غرب، نشان می‌‌دهد انقلاب فرهنگی تازه‌ای در راه است. به گزارش اشراف، استراتژی رسانه‌ای جمهوری اسلامی محور دیگر این گزارش بود: دیگر نگرانی عمده مقامات نظامی آمریکایی باید واکنش نظامی ایران به چنین بدگمانی‌هایی باشد. یکم دسامبر سال 2012 ستاد کل نیروهای مسلح ایران خبر تشکیل یک قرارگاه جنگ نرم جهت مقابله با «جنگ نرم» غرب را اعلام کرد. سرتیپ مسعود جزایری، معاون رئیس کارکنان امور فرهنگی و تبلیغات دفاع گفت: «از آنجا که دشمن کاملاً در عداوت خود جدی است، بنابراین ما نیز باید فضای مشابهی را برای مقابله با وی به وجود آوریم.» در طول جنگ جهانی دوم دشمنان آمریکا اقدام به ایجاد تبلیغاتی میان نیروهای آمریکایی کردند و در طول جنگ سرد، هم ایالات متحده و هم اتحاد جماهیر شوروی از رسانه‌ها حمایت و به پایگاه‌های انتشار اخبار کمک مالی کردند. دولت ایران هم‌اکنون از رسانه‌های خود در بازار غربی حمایت کرده و به آنها کمک مالی اختصاص می‌‌دهد، مثلاً شبکه انگلیسی‌زبان پرس‌تی‌وی (Press TV). پرسشی که در اینجا برای سیاستگذاران و تحلیلگران مطرح میشود این است که آیا حکومت ایران «حمله متقابل» خود نسبت به جنگ نرم غرب را به انتشار اخبار و تبلیغات رسانه‌ای محدود خواهد کرد یا دست به اقدامات بزرگ‌تر و بیشتری در جهت مبارزه با فرهنگ غربی خواهد زد.