بحث بر سر ثبت خانه شیخ بهایی هر روز ابعاد تازه‌تری به خود مي‌گيرد كه جدیدترین آن اظهار نظر روزگذشته سخنگوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری است. در این‌باره سید‌رضا موسوی خواستار ارائه مستندات و مدارک مستدل از سوی رسانه‌هایی شده که مدعی اصالت خانه منتسب به شیخ بهایی هستند.
موسوی با گلایه از ابتر ماندن برخی پیگیری‌های رسانه‌ای درباره یک موضوع در حوزه میراث فرهنگی تاکید کرد: سازمان میراث فرهنگی به دنبال روشن شدن حقیقت است و به رسانه‌ها به عنوان چشم‌های تیزبینی می‌نگرد که می‌توانند بسیاری از نادیده‌ها را ببینند و به این سازمان انتقال دهند. وی همچنین خواستار اعلام نتیجه موضوعات مطرح شده درباره تقاضای شهرداری و شرکت آب و فاضلاب اصفهان برای خرید خانه منتسب به شیخ بهایی شد و افزود: خبرگزاری مهر مدعی خرید خانه جلالی یا به تعبیر خودشان خانه شیخ بهایی از سوی شهرداری و آب و فاضلاب اصفهان شده، اما این موارد نیز همچون طرح موضوع اصالت خانه منتسب به شیخ بهایی ابتر مانده است.
در سوی دیگر ماجرا همه چیز دال بر تاریخی بودن این خانه است و طرح تشکیک در اصالت خانه تاریخی شیخ‌بهایی در اصفهان از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به موضوعی انحرافی از سوی مسؤولان این سازمان برای گریز از مسؤولیت فرهنگی و قانونی آنها تعبیر شده است. حمید‌رضا حسینی یکی از کارشناسان میراث فرهنگی که معتقد است این خانه اصالت تاریخی دارد و باید ثبت شود، می‌گوید: محافظت، مرمت و نگهداری از تمامی آثار تاریخی به ثبت ملی رسیده بر عهده سازمان میراث فرهنگی است و مسؤولان این سازمان باید به جای پیش کشیدن بحث‌های انحرافی از جمله تشکیک در اصالت اثر، به وظیفه ملی و قانونی خود عمل کنند. علاوه بر این در تحقیقاتی که مهرداد قیومی، کارشناس پیشین سازمان میراث فرهنگی و از اعضای فعلی فرهنگستان هنر در سال‌های گذشته درباره خانه شیخ بهایی انجام داده، آمده است که «این خانه در غرب مسجد جامع اصفهان قرار گرفته و بنا بر شواهد مختلف و منابع تاریخی متعلق به عمه شاه عباس بوده و این بنا بعد از فوت عمه شاه‌عباس به شیخ بهایی داده می‌شود و همچنین در کتاب زندگی شاه عباس اول تالیف نصرالله فلسفی در صفحه 563 نیز در ارتباط با تاریخچه خانه مطالبی عنوان شده است». این خانه در سال 75 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در سال 78 نیز ازسوی سازمان میراث فرهنگی به عنوان زیبا‌ترین خانه تاریخی آسیا و اقیانوسیه معرفی شد و در این مدت خانه الگویی برای خانه‌های تاریخی اصفهان بوده و خانواده جلالی (ساکنان فعلی) نیز به عنوان بهترین پاسداران میراث فرهنگی معرفی شده‌اند. پس از طرح موضوع فروش خانه تاریخی شیخ بهایی از سوی مالکان آن مسؤولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در واکنش به این موضوع و با وجود تاکید رئیس این سازمان مبنی بر ضرورت رسیدگی به موضوع فروش خانه تاریخی شیخ بهایی، نسبت به اصالت این اثر ابراز تردید کردند.
این در حالی است که مالک این خانه تاریخی بارها اعلام کرده است که خواستار هیچ گونه کمکی از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای مرمت و نگهداری از خانه شیخ بهایی نبوده و نیست، بلکه صرفا خواهان آن است که این خانه تبدیل به یک موزه شود و همچنین نسبت به تعویض لوله‌های اطراف بنا نیز با رعایت نکات کارشناسی اقدام شود. به گفته مالک این بنا، حمام شیخ بهایی به این خانه راه دارد و این موضوع را معمار سازمان میراث فرهنگی کشف کرده است. وی گفته است: هنگامی که این خانه را خریداری کردیم 2 نفر از نوادگان مرحوم شیخ بهایی به منزل ما مراجعه و ابراز خرسندی کردند از اینکه خانه شیخ را خریداری و قصد مرمت و نگهداری و حفاظت از این بنا را داریم و عنوان کردند که این خانه متعلق به شیخ بهایی بوده و اتاقی که شیخ در آن استراحت می‌کرده را نیز نشان دادند.
مالک خانه تاریخی شیخ بهایی تصریح کرد: پس از این صحبت‌ها و مواردی که در کتاب زندگی شاه عباس اول عنوان شده بود و همچنین نوع تزئینات بنا و مواردی که در هنگام خاک برداری از کف و مرمت مشاهده شد، نشان داد که این خانه تاریخی متعلق به شیخ بهایی است. جلالی افزود: سازمان میراث فرهنگی برای اینکه خود را تبرئه کند که هیچ اقدامی برای این خانه انجام نداده، اینگونه بحث‌ها را در ارتباط با عدم وجود مستندی برای خانه شیخ بهایی مطرح می‌کند. بنا بر ادعای مالک این خانه تاریخی، آنان برای مرمت این اثر پس از سال‌ها اقامت در آلمان خانه خود را در این کشور فروخته و نسبت به مرمت و حفاظت خانه شیخ بهایی اقدام کرده‌اند و هنگام خرید نیز تاریخی بودن خانه برای آنان اثبات شده بود. جلالی اظهار داشت: هنگامی که تاریخی بودن و تعلق داشتن این بنا به شیخ بهایی مشخص شد از سوی سازمان میراث فرهنگی چندین‌بار برای خرید خانه اقدام شد که البته ما موافقت نکردیم، پس آنها می‌دانستند که خانه تاریخی و متعلق به شیخ است که قصد خرید آن را داشتند. وی ادامه می‌دهد: چرا سالیان قبل کسی دنبال تاریخچه این خانه نبود و اصلا اگر تاریخچه نداشت، چرا به ثبت ملی رسید. چرا هنگامی که در سال 75 قصد ثبت خانه را داشتند این شبهه‌ها را مطرح نکردند، چرا باید خانه شیخ بهایی قربانی اختلافات موجود در سازمان میراث فرهنگی اصفهان شود. با این تفاسیر خانه شیخ بهایی هنوز در وضعیتی مبهم قرار دارد و تنها چیزی که در این میان مرتب، منظم و البته مستمر در حال پیشروی است تخریبی است که به جان این خانه افتاده... خشت تردید در زیبا‌ترین خانه‌‌آسیا و اقیانوسیه
بحث بر سر ثبت خانه شیخ بهایی هر روز ابعاد تازه‌تری به خود مي‌گيرد كه جدیدترین آن اظهار نظر روزگذشته سخنگوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری است. در این‌باره سید‌رضا موسوی خواستار ارائه مستندات و مدارک مستدل از سوی رسانه‌هایی شده که مدعی اصالت خانه منتسب به شیخ بهایی هستند.
موسوی با گلایه از ابتر ماندن برخی پیگیری‌های رسانه‌ای درباره یک موضوع در حوزه میراث فرهنگی تاکید کرد: سازمان میراث فرهنگی به دنبال روشن شدن حقیقت است و به رسانه‌ها به عنوان چشم‌های تیزبینی می‌نگرد که می‌توانند بسیاری از نادیده‌ها را ببینند و به این سازمان انتقال دهند. وی همچنین خواستار اعلام نتیجه موضوعات مطرح شده درباره تقاضای شهرداری و شرکت آب و فاضلاب اصفهان برای خرید خانه منتسب به شیخ بهایی شد و افزود: خبرگزاری مهر مدعی خرید خانه جلالی یا به تعبیر خودشان خانه شیخ بهایی از سوی شهرداری و آب و فاضلاب اصفهان شده، اما این موارد نیز همچون طرح موضوع اصالت خانه منتسب به شیخ بهایی ابتر مانده است.
در سوی دیگر ماجرا همه چیز دال بر تاریخی بودن این خانه است و طرح تشکیک در اصالت خانه تاریخی شیخ‌بهایی در اصفهان از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به موضوعی انحرافی از سوی مسؤولان این سازمان برای گریز از مسؤولیت فرهنگی و قانونی آنها تعبیر شده است. حمید‌رضا حسینی یکی از کارشناسان میراث فرهنگی که معتقد است این خانه اصالت تاریخی دارد و باید ثبت شود، می‌گوید: محافظت، مرمت و نگهداری از تمامی آثار تاریخی به ثبت ملی رسیده بر عهده سازمان میراث فرهنگی است و مسؤولان این سازمان باید به جای پیش کشیدن بحث‌های انحرافی از جمله تشکیک در اصالت اثر، به وظیفه ملی و قانونی خود عمل کنند. علاوه بر این در تحقیقاتی که مهرداد قیومی، کارشناس پیشین سازمان میراث فرهنگی و از اعضای فعلی فرهنگستان هنر در سال‌های گذشته درباره خانه شیخ بهایی انجام داده، آمده است که «این خانه در غرب مسجد جامع اصفهان قرار گرفته و بنا بر شواهد مختلف و منابع تاریخی متعلق به عمه شاه عباس بوده و این بنا بعد از فوت عمه شاه‌عباس به شیخ بهایی داده می‌شود و همچنین در کتاب زندگی شاه عباس اول تالیف نصرالله فلسفی در صفحه 563 نیز در ارتباط با تاریخچه خانه مطالبی عنوان شده است». این خانه در سال 75 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در سال 78 نیز ازسوی سازمان میراث فرهنگی به عنوان زیبا‌ترین خانه تاریخی آسیا و اقیانوسیه معرفی شد و در این مدت خانه الگویی برای خانه‌های تاریخی اصفهان بوده و خانواده جلالی (ساکنان فعلی) نیز به عنوان بهترین پاسداران میراث فرهنگی معرفی شده‌اند. پس از طرح موضوع فروش خانه تاریخی شیخ بهایی از سوی مالکان آن مسؤولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در واکنش به این موضوع و با وجود تاکید رئیس این سازمان مبنی بر ضرورت رسیدگی به موضوع فروش خانه تاریخی شیخ بهایی، نسبت به اصالت این اثر ابراز تردید کردند.
این در حالی است که مالک این خانه تاریخی بارها اعلام کرده است که خواستار هیچ گونه کمکی از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای مرمت و نگهداری از خانه شیخ بهایی نبوده و نیست، بلکه صرفا خواهان آن است که این خانه تبدیل به یک موزه شود و همچنین نسبت به تعویض لوله‌های اطراف بنا نیز با رعایت نکات کارشناسی اقدام شود. به گفته مالک این بنا، حمام شیخ بهایی به این خانه راه دارد و این موضوع را معمار سازمان میراث فرهنگی کشف کرده است. وی گفته است: هنگامی که این خانه را خریداری کردیم 2 نفر از نوادگان مرحوم شیخ بهایی به منزل ما مراجعه و ابراز خرسندی کردند از اینکه خانه شیخ را خریداری و قصد مرمت و نگهداری و حفاظت از این بنا را داریم و عنوان کردند که این خانه متعلق به شیخ بهایی بوده و اتاقی که شیخ در آن استراحت می‌کرده را نیز نشان دادند.
مالک خانه تاریخی شیخ بهایی تصریح کرد: پس از این صحبت‌ها و مواردی که در کتاب زندگی شاه عباس اول عنوان شده بود و همچنین نوع تزئینات بنا و مواردی که در هنگام خاک برداری از کف و مرمت مشاهده شد، نشان داد که این خانه تاریخی متعلق به شیخ بهایی است. جلالی افزود: سازمان میراث فرهنگی برای اینکه خود را تبرئه کند که هیچ اقدامی برای این خانه انجام نداده، اینگونه بحث‌ها را در ارتباط با عدم وجود مستندی برای خانه شیخ بهایی مطرح می‌کند. بنا بر ادعای مالک این خانه تاریخی، آنان برای مرمت این اثر پس از سال‌ها اقامت در آلمان خانه خود را در این کشور فروخته و نسبت به مرمت و حفاظت خانه شیخ بهایی اقدام کرده‌اند و هنگام خرید نیز تاریخی بودن خانه برای آنان اثبات شده بود. جلالی اظهار داشت: هنگامی که تاریخی بودن و تعلق داشتن این بنا به شیخ بهایی مشخص شد از سوی سازمان میراث فرهنگی چندین‌بار برای خرید خانه اقدام شد که البته ما موافقت نکردیم، پس آنها می‌دانستند که خانه تاریخی و متعلق به شیخ است که قصد خرید آن را داشتند. وی ادامه می‌دهد: چرا سالیان قبل کسی دنبال تاریخچه این خانه نبود و اصلا اگر تاریخچه نداشت، چرا به ثبت ملی رسید. چرا هنگامی که در سال 75 قصد ثبت خانه را داشتند این شبهه‌ها را مطرح نکردند، چرا باید خانه شیخ بهایی قربانی اختلافات موجود در سازمان میراث فرهنگی اصفهان شود. با این تفاسیر خانه شیخ بهایی هنوز در وضعیتی مبهم قرار دارد و تنها چیزی که در این میان مرتب، منظم و البته مستمر در حال پیشروی است تخریبی است که به جان این خانه افتاده... ارسال نظر
پربیننده