امين حسيني: وقتی میان آنها و دیگر کودکان هم‌سن و سالشان دیواری به ضخامت معلولیت می‌کشیم و با پیوست صفت استثنایی، همه‌شان را به بیرون از محدوده دانش‌آموزان عادی می‌رانیم، تمام آنچه را می‌توانیم از استعداد و توانایی‌هایشان انتظار داشته باشیم، یکباره به ورطه نابودی کشانده‌ایم. این مقوله‌ای است که این روزها نقل مجلس مسؤولان سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور شده است. سوسن کشاورز، رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور در این باره اظهار کرده است: کلمه و واژه کودکان استثنایی باید جای خود را به کلمه کودکان ویژه بدهد، چرا که واژه استثنایی موجب منزوی شدن و جدا شدن افراد از جامعه است.
به عقیده وی، زمانی که نام استثنایی به ویژه تغییر پیدا کند، خود به خود نگاه‌ها هم به سمت توانایی‌ها و استعداد پنهان آنها هدایت می‌شود و حمایت‌ها هم روز به روز افزایش پیدا می‌کند.
کشاورز با بیان اینکه این افراد، پنج برابر افراد عادی نیازمند امکانات و هزینه هستند، عنوان کرد: در حمایت از این افراد بحث هزینه نباید مطرح باشد. وی ادامه می‌دهد: این نگرش در ما ایجاد شد که کم‌کم زمینه را برای جذب دانش‌آموزان استثنایی به صورت فراگیر در آموزش و پرورش فراهم کنیم البته با کار فرهنگی‌ای که ما مدیران، معلمان و خانواده‌ها انجام خواهیم داد. معاون وزیر و رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور متذکر شده است: طرح آموزش فراگیر در کشور ما در هفت استان به صورت آزمایشی در حال اجراست تا چالش‌ها رفع و کمبودها مشخص شود.
چندی پیش علیرضا علی‌احمدی، وزیر آموزش و پرورش در پاسخ به پرسشی درباره اخراج دانش‌آموز معلولی از مدرسه‌ای عادی ابراز کرده بود: «برخی مربیان ما به اشتباه تصور می‌کنند افرادی که از نظر توانایی‌های جسمی محدودیت دارند لزوما باید در مدارس استثنایی تحصیل کنند».
علی‌احمدی با نگاهی به رویکرد جهانی توجه به دانش‌آموزان استثنایی یادآور شده بود: رویکرد جهانی بر تحصیل کودکان استثنایی در مدارس عادی نزدیک محل سکونت آنها و حمایت و توانبخشی ویژه آنها تاکید دارد.
مدیر برنامه‌ریزی آموزشی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی و چندمعلولیتی سازمان هم، عزم جدی مسؤولان آموزش و پرورش براي اجرای طرح آموزش فراگیر و نیز متناسب‌سازی نظام آموزشی را مناسب دانسته و ابراز داشته است: نوع عناوین مدارس که نوعی جداسازی بر اساس توانایی اقتصادی، علمی یا موقعیت اجتماعی افراد جامعه است، نیز در مغایرت با فلسفه آموزش فراگیر قرار دارد. محمدرضا تات در ادامه یادآور شده است: جهت اجرای مطلوب آموزش فراگیر باید در نیروی انسانی، نظام آموزشی و تقسیم‌بندی مدارس، اصلاحات اساسی صورت پذیرد. کودکان معلول«ویژه» اند نه استثنایی
امين حسيني: وقتی میان آنها و دیگر کودکان هم‌سن و سالشان دیواری به ضخامت معلولیت می‌کشیم و با پیوست صفت استثنایی، همه‌شان را به بیرون از محدوده دانش‌آموزان عادی می‌رانیم، تمام آنچه را می‌توانیم از استعداد و توانایی‌هایشان انتظار داشته باشیم، یکباره به ورطه نابودی کشانده‌ایم. این مقوله‌ای است که این روزها نقل مجلس مسؤولان سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور شده است. سوسن کشاورز، رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور در این باره اظهار کرده است: کلمه و واژه کودکان استثنایی باید جای خود را به کلمه کودکان ویژه بدهد، چرا که واژه استثنایی موجب منزوی شدن و جدا شدن افراد از جامعه است.
به عقیده وی، زمانی که نام استثنایی به ویژه تغییر پیدا کند، خود به خود نگاه‌ها هم به سمت توانایی‌ها و استعداد پنهان آنها هدایت می‌شود و حمایت‌ها هم روز به روز افزایش پیدا می‌کند.
کشاورز با بیان اینکه این افراد، پنج برابر افراد عادی نیازمند امکانات و هزینه هستند، عنوان کرد: در حمایت از این افراد بحث هزینه نباید مطرح باشد. وی ادامه می‌دهد: این نگرش در ما ایجاد شد که کم‌کم زمینه را برای جذب دانش‌آموزان استثنایی به صورت فراگیر در آموزش و پرورش فراهم کنیم البته با کار فرهنگی‌ای که ما مدیران، معلمان و خانواده‌ها انجام خواهیم داد. معاون وزیر و رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور متذکر شده است: طرح آموزش فراگیر در کشور ما در هفت استان به صورت آزمایشی در حال اجراست تا چالش‌ها رفع و کمبودها مشخص شود.
چندی پیش علیرضا علی‌احمدی، وزیر آموزش و پرورش در پاسخ به پرسشی درباره اخراج دانش‌آموز معلولی از مدرسه‌ای عادی ابراز کرده بود: «برخی مربیان ما به اشتباه تصور می‌کنند افرادی که از نظر توانایی‌های جسمی محدودیت دارند لزوما باید در مدارس استثنایی تحصیل کنند».
علی‌احمدی با نگاهی به رویکرد جهانی توجه به دانش‌آموزان استثنایی یادآور شده بود: رویکرد جهانی بر تحصیل کودکان استثنایی در مدارس عادی نزدیک محل سکونت آنها و حمایت و توانبخشی ویژه آنها تاکید دارد.
مدیر برنامه‌ریزی آموزشی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی و چندمعلولیتی سازمان هم، عزم جدی مسؤولان آموزش و پرورش براي اجرای طرح آموزش فراگیر و نیز متناسب‌سازی نظام آموزشی را مناسب دانسته و ابراز داشته است: نوع عناوین مدارس که نوعی جداسازی بر اساس توانایی اقتصادی، علمی یا موقعیت اجتماعی افراد جامعه است، نیز در مغایرت با فلسفه آموزش فراگیر قرار دارد. محمدرضا تات در ادامه یادآور شده است: جهت اجرای مطلوب آموزش فراگیر باید در نیروی انسانی، نظام آموزشی و تقسیم‌بندی مدارس، اصلاحات اساسی صورت پذیرد. ارسال نظر
پربیننده