بنيتس و اسكولاري در روز سرنوشت
اين صبر مصيبت بار
هر اتفاقی بیفتد «جورج ژیلت» شریک «تام هیکس» در مالکیت لیورپول با وجود جو سنگین حاکم بر سکوها، امروز برای تماشای دیدار حساس با چلسی در آنفیلد نزول اجلال خواهد کرد و اگر در همان زمان رومن آبراموویچ هم که با وجود دلزدگی‌اش از باشگاهداری در جزیره، اوقات بهتری را نسبت به مرد آمریکایی سپری می‌کند، تصمیم بگیرد بازی را از جایگاه ویژه آنفیلد تماشا کند، آن وقت شاهد شات‌هایی پر از بگو و بخندهای تصنعی، آن هم درست پشت سر مناطق فنی خواهیم بود که اسکولاری و بنیتس با چهره‌هایی برافروخته بازی را از آنجا دنبال می‌کنند. در همین حال یک روز جلوتر یعنی عصر شنبه به موازات جاده «M62» منچستر سرالکس فرگوسن با خیالی راحت، حتی راحت‌تر از دو فصل اخیر دست به سینه به نیمکت تکیه زده بود و فارغ از هر نتیجه‌ای که تیمش در برابر تیم دوم شهر لیورپول، اورتون، كسب مي‌كرد صحنه‌های جشن سومین قهرمانی متوالی لیگ برتر را از پیش در ذهن مرور می‌کرد، با این ذهنیت که در آنفیلد اسکولاری و بنیتس هم با شاگردانشان در خدمت یونایتد هستند و هر طرف برنده شود، یکی از رقبای شیاطین را از کورس قهرمانی بیرون انداخته است و تساوی 2 رقیب هم که بهترین نتیجه ممکن خواهد بود. یکشنبه هفته پیش بنیتس در وصف فوتبال فوقدفاعی اورتون در آنفیلد که به توقف لیورپول انجامید، آبی‌های همشهری را با «اکستر مادورا» قیاس کرد، تیم کوچکی در دستجات پایین‌تر از لالیگا که بنیتس سرمربیگری را از آنجا آغاز کرد. البته بنیتس اشاره‌ای به این موضوع نکرد که شاید همین «شبه اکستر مادورا» یک هفته بعد در اولدترافورد با یک نمایش فوقدفاعی دیگر امتیازربایی کند.
از ديد بنیتس حتی تساوی، باخت به حساب می‌آید و اسکولاری هم چاره‌ای جز پیروزی برای بقا روی نیمکت چلسی ندارد.
تنها تمهید بنیتس برای این شرایط ویژه حمله به منچستریونایتد، سرالکس، مقامات لیگ برتر، تقویم بازی‌ها، تاکتیک‌های اورتون یا نیروهای شیطانی است که از نظر او سرخ‌ها را مقابل ویگان متوقف ساختند. اسکولاری در عوض ترجیح داده که از نگاه عموم مخفی شود و در مشاوره با «روی ویلکینز» بر تجدید سازمان چلسی پس از آن شکست خردکننده در اولدترافورد تمرکز کند. در این میان هر 2 مربی تا حدودی وفاداری هوادارانشان را به چالش کشیده‌اند.
ناراحتی بنیتس بابت اتفاقاتی است که در مقابل ویگان رخ داد و البته به نظر می‌رسید اشتباهات تاکتیکی او در واکنش منفی هواداران آنفیلد تاثیر مستقیم داشت. بنیتس دست‌کم در این مقطع مزیت عمده‌اش را که اتخاذ تصمیمات فنی طلایی در لحظات کلیدی بود از دست داده است. مثلا اگر بهانه بنیتس این است که جرارد خسته شده بود، آیا به این معنی است که فوق‌ستاره سرخ‌ها نمی‌توانست تنها 6 دقیقه باقیمانده تا پایان بازی را دوام بیاورد؟
مشکلات امروز لیورپول تلفیقی از مسائل فوتبالی و سیاسی (البته سیاست حاکم بر باشگاه) است که مربی اسپانيايي معمولا چنین بحران‌هایی را با مهندسی یک پیروزی بزرگ مثل پیروزی حیاتی فصل گذشته لیگ قهرمانان مقابل اینترمیلان، پشت‌سرمي‌گذارد. او با چنین چالشی از سوی هواداران، بیگانه نیست چون در نخستین فصل حضورش هم، همه سر و صداها را با فتح لیگ قهرمانان خواباند. حتی این موضوع که لیورپول در حال حاضر با وجود کیفیت خنده‌دار و نازل تیم بازهم هشت امتیاز نسبت به همین زمان از فصل گذشته بیشتر اندوخته، می‌تواند پاسخی مناسب به منتقدان باشد. همین‌طور شکست‌ناپذیری سرخ‌های آنفیلد در فصل جاری می‌تواند شانس آنها برای پیشروی دوباره در خاک اروپا را بشدت افزایش دهد. از طرف دیگر تساوی‌های خسته‌کننده تیم بنیتس که ظاهرا ماحصل فوتبال بیش از حد صبورانه او است شاید صبر هواداران را لبریز کند. اگر او بخواهد در مقابل چلسی هم بیش از حد صبر به خرج دهد شاید دیگر مالکان آمریکایی هم حاضر نشوند تا انتهای لیگ قهرمانان صبوری به خرج بدهند و دیدار سرنوشت‌ساز با چلسی به کاتالیزور ناکامی لیورپول اسپانیایی بدل شود. گزارش
بنيتس و اسكولاري در روز سرنوشت
اين صبر مصيبت بار
هر اتفاقی بیفتد «جورج ژیلت» شریک «تام هیکس» در مالکیت لیورپول با وجود جو سنگین حاکم بر سکوها، امروز برای تماشای دیدار حساس با چلسی در آنفیلد نزول اجلال خواهد کرد و اگر در همان زمان رومن آبراموویچ هم که با وجود دلزدگی‌اش از باشگاهداری در جزیره، اوقات بهتری را نسبت به مرد آمریکایی سپری می‌کند، تصمیم بگیرد بازی را از جایگاه ویژه آنفیلد تماشا کند، آن وقت شاهد شات‌هایی پر از بگو و بخندهای تصنعی، آن هم درست پشت سر مناطق فنی خواهیم بود که اسکولاری و بنیتس با چهره‌هایی برافروخته بازی را از آنجا دنبال می‌کنند. در همین حال یک روز جلوتر یعنی عصر شنبه به موازات جاده «M62» منچستر سرالکس فرگوسن با خیالی راحت، حتی راحت‌تر از دو فصل اخیر دست به سینه به نیمکت تکیه زده بود و فارغ از هر نتیجه‌ای که تیمش در برابر تیم دوم شهر لیورپول، اورتون، كسب مي‌كرد صحنه‌های جشن سومین قهرمانی متوالی لیگ برتر را از پیش در ذهن مرور می‌کرد، با این ذهنیت که در آنفیلد اسکولاری و بنیتس هم با شاگردانشان در خدمت یونایتد هستند و هر طرف برنده شود، یکی از رقبای شیاطین را از کورس قهرمانی بیرون انداخته است و تساوی 2 رقیب هم که بهترین نتیجه ممکن خواهد بود. یکشنبه هفته پیش بنیتس در وصف فوتبال فوقدفاعی اورتون در آنفیلد که به توقف لیورپول انجامید، آبی‌های همشهری را با «اکستر مادورا» قیاس کرد، تیم کوچکی در دستجات پایین‌تر از لالیگا که بنیتس سرمربیگری را از آنجا آغاز کرد. البته بنیتس اشاره‌ای به این موضوع نکرد که شاید همین «شبه اکستر مادورا» یک هفته بعد در اولدترافورد با یک نمایش فوقدفاعی دیگر امتیازربایی کند.
از ديد بنیتس حتی تساوی، باخت به حساب می‌آید و اسکولاری هم چاره‌ای جز پیروزی برای بقا روی نیمکت چلسی ندارد.
تنها تمهید بنیتس برای این شرایط ویژه حمله به منچستریونایتد، سرالکس، مقامات لیگ برتر، تقویم بازی‌ها، تاکتیک‌های اورتون یا نیروهای شیطانی است که از نظر او سرخ‌ها را مقابل ویگان متوقف ساختند. اسکولاری در عوض ترجیح داده که از نگاه عموم مخفی شود و در مشاوره با «روی ویلکینز» بر تجدید سازمان چلسی پس از آن شکست خردکننده در اولدترافورد تمرکز کند. در این میان هر 2 مربی تا حدودی وفاداری هوادارانشان را به چالش کشیده‌اند.
ناراحتی بنیتس بابت اتفاقاتی است که در مقابل ویگان رخ داد و البته به نظر می‌رسید اشتباهات تاکتیکی او در واکنش منفی هواداران آنفیلد تاثیر مستقیم داشت. بنیتس دست‌کم در این مقطع مزیت عمده‌اش را که اتخاذ تصمیمات فنی طلایی در لحظات کلیدی بود از دست داده است. مثلا اگر بهانه بنیتس این است که جرارد خسته شده بود، آیا به این معنی است که فوق‌ستاره سرخ‌ها نمی‌توانست تنها 6 دقیقه باقیمانده تا پایان بازی را دوام بیاورد؟
مشکلات امروز لیورپول تلفیقی از مسائل فوتبالی و سیاسی (البته سیاست حاکم بر باشگاه) است که مربی اسپانيايي معمولا چنین بحران‌هایی را با مهندسی یک پیروزی بزرگ مثل پیروزی حیاتی فصل گذشته لیگ قهرمانان مقابل اینترمیلان، پشت‌سرمي‌گذارد. او با چنین چالشی از سوی هواداران، بیگانه نیست چون در نخستین فصل حضورش هم، همه سر و صداها را با فتح لیگ قهرمانان خواباند. حتی این موضوع که لیورپول در حال حاضر با وجود کیفیت خنده‌دار و نازل تیم بازهم هشت امتیاز نسبت به همین زمان از فصل گذشته بیشتر اندوخته، می‌تواند پاسخی مناسب به منتقدان باشد. همین‌طور شکست‌ناپذیری سرخ‌های آنفیلد در فصل جاری می‌تواند شانس آنها برای پیشروی دوباره در خاک اروپا را بشدت افزایش دهد. از طرف دیگر تساوی‌های خسته‌کننده تیم بنیتس که ظاهرا ماحصل فوتبال بیش از حد صبورانه او است شاید صبر هواداران را لبریز کند. اگر او بخواهد در مقابل چلسی هم بیش از حد صبر به خرج دهد شاید دیگر مالکان آمریکایی هم حاضر نشوند تا انتهای لیگ قهرمانان صبوری به خرج بدهند و دیدار سرنوشت‌ساز با چلسی به کاتالیزور ناکامی لیورپول اسپانیایی بدل شود. ارسال نظر
پربیننده