۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۱۷

در تیم ملی پارتی‌بازی است!

مرتضی رضایی: دوباره بین او و تیم ملی یک فاصله افتاده. بعد از مدت‌ها دوری، امیر شاپورزاده به تیم ملی راه یافت اما یک بدشانسی دوباره همه چیز را برایش به نقطه صفر بازگرداند. «اگر آسیب‌ نمی‌دیدم شاید الان دوباره در فهرست علی دایی بودم.» حرف از بازیکنی است که بعد از سال‌ها بازی در سطح فوتبال آلمان توسط علی دایی به تیم ملی ایران دعوت شد. پیش از این تنها یک بار دیگر پیراهن ایران را به تن کرده بود، آن هم پیراهن تیم ب را ولی علی دایی تاریخ را عوض کرد و امیر شاپورزاده را به تیم اصلی فراخواند. گفت‌وگو با امیر شاپورزاده بازیکن ایرانی لیگ آلمان به اینجا ختم نشد. به تیم ملی کشیده شد و اینکه، فکر می‌کند چرا دعوت نشده. بعد از اینکه از تیم ملی جدا شدی دیگر کسی با تو تماس نگرفت؟ اصلا قرار بود کسی به تو زنگ بزند؟ بله، قرار بود تماس بگیرند. اما دیگر هیچ خبری نشد. کسی با من تماس نگرفت، من هم دیگر به کسی زنگ نزدم. وقتی داشتی برمی‌گشتی با دایی حرف زدی؟ با هم حرف زدیم. به او گفتم که آسیب‌دیدگی اجازه نداد خیلی خوب برای تیم ملی کار کنم. البته خودش این مساله را خیلی خوب درک می‌کرد. به خاطر همین مصدومیت بود که مجبور شدم کمی زودتر برگردم آلمان. دایی گفت حتما با تو تماس می‌گیرم. این شانس را داری که در تیم ملی دوباره بازی کنی. من خیلی منتظر ماندم که ایشان به من زنگ بزند، ولی خبری نشد؛ فکر می‌کنم بدشانسی عامل اصلی جدایی من از تیم ملی بود. یعنی مصدومیت؟ دقیقا، اگر مصدوم نمی‌شدم الان وضعیت اینطوری نبود. در 3 و 4 روز اول برای تیم ملی خیلی خوب تمرین کردم. متاسفانه در جریان یکی از تمرینات بدون اینکه با کسی برخورد کنم، مصدوم شدم. نتوانستم دیگر درست و حسابی با تیم تمرین کنم. همان وقت یادم هست که فیرات، مربی سابق تیم ملی مصاحبه کرد و گفت، امیر در چند جلسه اول تمرین خیلی خوب بوده و انتظارات ما را برآورده کرده است، ولی متاسفانه وقتی آسیب دیدم همه چیز به هم خورد، خیلی درد داشتم. فکر می‌کنی حقت بود که دوباره دعوت شوی؟ به نظر من حتما یک فرقی بین بازیکنی که در اینجا بازی می‌کند و بازیکنی که در لیگ ایران هست، وجود دارد. فوتبال آلمان خیلی خوب است و جزو چند لیگ برتر دنیا محسوب می‌شود. اینجا مربیان خیلی به تاکتیک اهمیت می‌دهند اما به نظر من در ایران تاکتیک خیلی معنا ندارد و مربیان به آن اهمیتی نمی‌دهند. من در فوتبالی کار کردم که برتری زیادی نسبت به ایران دارد. با این همه خیلی اعتراض ندارم. چون مربی تیم ملی می‌گوید چه کسی بیاید و چه کسی نیاید. ولی فکر کنم در ایران پارتی بازی خیلی زیاد است! یعنی هرکی پارتی داشته باشد دعوت می‌شود؟ البته در مورد همه این‌طوری نیست. ولی اگر من یک پارتی داشتم فکر می‌کنم الان هم دعوت می‌‌شدم. خودت این مساله را احساس کردی؟ یعنی در برخوردی این را متوجه شدی؟ راستش در ایران که بودم همه با من خیلی خوب برخورد کردند. فکر کنم تجربه خیلی خوبی بود.الان هم دوست ندارم فکر کنم دیگر تیم ملی تمام شده، امیدوارم یک روز دوباره دعوت شوم. چه شد که به تیم «فا.اس. فاو» فرانکفورت رفتی؟ با مربی این تیم حرف زدم. پیشنهاد خوبی دادندو دیدم بهتر از این تیم نیست. حدس نمی‌زدی فرانکفورت این‌قدر ضعیف باشد؟ اصلا. من فکر کردم یکی از تیم‌های خوب بوندس‌لیگای دو است. ولی هر چه از لیگ گذشت دیدم این تیم ضعیف‌تر می‌شود. با اینکه بازیکنان خوبی داریم ولی بد نتیجه گرفتیم. الان 5- 4 بازیکن در تیم هستند که سابقه بازی در بوندس‌لیگای یک را دارند. حالا در قعر جدول هستیم و باید در نیم فصل دوم امتیاز از دست ندهیم. خوشبختانه چند تیم در ته جدول هستند که تنها یکی، دو امتیاز از ما بیشتر دارند. اگر چند نتیجه خوب بگیریم، می‌توانیم از قعر جدول فاصله بگیریم.
ارسال نظر
captcha
پربیننده