لژیونر سابق دوچرخهسواری ایران گفت: شرایط بهگونهای است که تمایلی به حضور در اردوهای تیمملی ندارم. امیر زرگری درباره دعوت نشدنش به دومین مرحله اردوی آمادگی تیمملی دوچرخهسواری اظهار کرد: در حقیقت خود من نیز تمایلی به حضور در اردوهای تیمملی ندارم چرا که حاشیهها زیاد است. رکابزنان برای فدراسیون حاشیه درست میکنند و فدراسیون برای رکابزنان. به همین دلیل اصلا دوست ندارم در چنین جوی باشم. زرگری در پاسخ به این پرسش که فکر میکند علت عدم دعوتش به اردوی تیمملی چه چیزی میتواند باشد، تصریح کرد: آقایان باید جواب بدهند که چرا یک نفری که روی آن سرمایهگذاری شده و این همه نتایج خوب کسب کرده، نباید باشد اما کسی که کار و زندگی ندارد و هر موقع که میگویند میآید، به عنوان ملیپوش به مسابقهها اعزام میشود. البته سالهاست این کار را انجام میدهند، حتی پس از بازیهای آسیایی گوانگجو که با اختلاف صدمثانیه چهارم شدم فدراسیون با من تماسی نگرفت و حتی یک شاخه گل هم به من ندادند و تشکر نکردند که یک سال وقت گذاشتم و تمرین کردم. اما در عوض اسم یک آقایی که در مسابقهها رکاب نزد را جزو مدالبگیرها رد کردند و حتی او پاداش 50 میلیونی نیز از ریاستجمهوری دریافت کرد. وی ادامه داد: در واقع هر کسی که صبح زود به فدراسیون برود زودتر انتخاب میشود و کاری ندارند که چه کسی قویتر است یا چه کسی بهتر نتیجه میگیرد. درباره مربیان نیز سیستم گزینش آنها بهگونهای است که هر شخصی که زودتر به فدراسیون برود مربی تیمملی میشود، برای نمونه کارت مربیگری، تجربه و رزومه کاری مربی تیمملی سرعت را بررسی کنید و بپرسید که بر چه اساس به عنوان مربی تیمملی انتخاب شده است. البته برای آقایان نه نتیجه مهم است نه چیز دیگری چراکه اگر مهم بود یک مربی خوب برای تیمملی انتخاب میکردند. در واقع آنها تنها به فکر منافع خودشان هستند.